
Collective Action*
Προλογικό Σημείωμα*: Σε αυτό το κείμενο του 2012, η Αγγλική αναρχοκομουνιστική συλλογικότητα Collective Action (η οποία δεν υπάρχει πλέον) επεξηγεί την έννοια του «Εσπεσιφισμού». Μοντέλο οργάνωσης του Αναρχισμού που ακόμα και η μετάφραση του στα Ελληνικά ποικίλει γι‘ αυτό και εδώ προτιμώ να μην το μεταφράσω και να χρησιμοποιήσω ελληνοποιημένο τον ξενικό όρο. Θεωρώ ότι το κείμενο αυτό αποτελεί τη βάση για τη γνωριμία με αυτόν τον σύγχρονο τρόπο Αναρχικής οργάνωσης. Φυσικά, ο τρόπος αυτός έχει θεμελιωθεί σε συγκεκριμένο γεωγραφικό και πολιτικό πλαίσιο στ Λατινική Αμερική και δεν αποτελεί πανάκεια προς παγκόσμια εφαρμογή χωρίς να εξετάζονται οι τοπικές ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής στην Βόρεια Αμερική, Ευρώπη, Ασία, κ.ο.κ. Παραμένει όμως ένας σύγχρονος τρόπος εφαρμογής για τον οργανωμένο αναρχισμό του σήμερα.
Ο «εσπεσιφισμός» αναφέρεται σε ένα οργανωτικό ρεύμα εντός της αναρχικής παράδοσης, το οποίο, με σύγχρονους όρους, αναπτύχθηκε κυρίως από την Αναρχική Ομοσπονδία του Ρίο ντε Τζανέιρο (FARJ), αλλά έχει τις ιστορικές του ρίζες στα γραπτά των Μπακούνιν, Μαλατέστα και Μάχνο (μεταξύ άλλων). Πολλοί συνδέουν αυτές τις ιδέες αποκλειστικά με το Σχέδιο της «Οργανωτικής Πλατφόρμας της Γενικής Ένωσης Αναρχικών» του Μάχνο, αλλά στην πραγματικότητα χρονολογούνται από ένα από τα πρώτα οργανωτικά ντοκουμέντα του κοινωνικού αναρχισμού - το πρόγραμμα του Μπακούνιν για τη Διεθνή Συμμαχία Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Στον πυρήνα του εσπεσιφιστικού πλαισίου βρίσκεται η κατανόηση της διαίρεσης της αναρχικής δραστηριότητας σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Οι εσπεσιφιστές υποστηρίζουν ότι πολλά από τα οργανωτικά λάθη των αναρχικών αγωνιστών προκύπτουν από μια σύγχυση του κοινωνικού και πολιτικού επιπέδου.
Το κοινωνικό επίπεδο νοείται ως οι αγώνες που υπάρχουν εντός του υλικού και ιδεολογικού πλαισίου του καπιταλισμού (ζητήματα «ψωμιού και βουτύρου» με απλούς όρους). Αυτοί θα καθοριστούν σε μεγάλο βαθμό από την ιδεολογία της καπιταλιστικής κοινωνίας και θα τοποθετηθούν κυρίως στη λογική του καπιταλισμού, για παράδειγμα η απαίτηση για αυξημένους μισθούς σε αντάλλαγμα για την εργασία ή η επιθυμία για κοινωνικές μεταρρυθμίσεις από το κράτος. Αυτοί θα δομηθούν επίσης από ένα ευρύτερο πολιτιστικό, οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο που θα διαμορφώσει τον χαρακτήρα τους, καθώς και θα προκαλέσει την πλημμυρίδα και την άμπωτη του επιπέδου μαχητικότητάς τους και συνείδησής τους, ένα παράδειγμα είναι ο τρόπος με τον οποίο η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση έχει προκαλέσει επιτάχυνση της αντίστασης της εργατικής τάξης σε ορισμένους τομείς και γεωγραφικές περιοχές. Οι αναρχικοί πρέπει να βρουν έναν τρόπο να ασχοληθούν με αυτούς τους αγώνες με τρόπο που να σχετίζεται άμεσα με την υπάρχουσα σύνθεση και το επίπεδο συνείδησης που υπάρχει μέσα στην εργατική και κοινωνική τάξη. Η επιτυχημένη εμπλοκή απαιτεί τόσο μια σχέση μελέτης, όσον αφορά την ανάγκη κατανόησης και κριτικής αξιολόγησης της υπάρχουσας σύνθεσης και των ιδεών της τάξης, όσο και μια σχέση παρέμβασης, για να διαμορφωθούν πρακτικά οι αναρχικές ιδέες και μέθοδοι, ώστε να εμφανίζονται ως λογικά και χρήσιμα εργαλεία για όσους ασχολούνται σε κοινωνικό επίπεδο.
Οι αναρχικοί πρέπει επίσης να διατηρήσουν το δικό τους συνεκτικό όραμα για μια εναλλακτική κοινωνία - τον αναρχικό κομμουνισμό. Αυτό είναι το πολιτικό επίπεδο. Το πολιτικό επίπεδο αντιπροσωπεύει την ιδέα (θεωρία) που εκφράζεται από τις επαναστατικές μειονότητες ως οράματα για κοινωνικό μετασχηματισμό και εναλλακτικές...

Προλογικό Σημείωμα*: Η επόμενη μέρα μετά την επανάσταση αποτελεί μέχρι σήμερα ένα ερώτημα πολύ δημοφιλές από αυτούς που εγείρουν ερωτήσεις σχετικά όχι μόνο για την «επανάσταση» αλλά και για την βιωσιμότητά της. Σε αυτό το κείμενο του 1890 ο Αναρχικός πρώην Πρίγκιπας, αναπτύσσει ενδελεχώς το ζήτημα με όλη την ελπίδα, την αισιοδοξία και την πίστη του για την Αναρχία. 136 χρόνια μετά η φρεσκάδα του παραμένει επίκαιρη για όλους όσους ονειρευόμαστε και αγωνιζόμαστε για έναν ελεύθερο κόσμο.
Το ερώτημα προκύπτει συχνά στις συζητήσεις: «Αλλά αν αύριο είχατε μια αναρχική κατάσταση κοινωνίας, πώς θα τη διατηρούσατε; Και ακόμα κι...

Προλογικό Σημείωμα*: Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο Αγώνας Ενάντια στο Κράτος» και άλλα δοκίμια του Νέστορ Μαχνό, το συγκεκριμένο κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο Probuzhdeniye το 1932. Εδώ με πολύ γλαφυρό τρόπο ο Μαχνό εξηγεί τον επαναστατικό αναρχισμό και τις πυρηνικές πεποιθήσεις του.
Αναρχισμός σημαίνει ο άνθρωπος που ζει ελεύθερος και εργάζεται εποικοδομητικά. Σημαίνει την καταστροφή όλων όσων στρέφονται ενάντια στις φυσικές, υγιείς φιλοδοξίες του ανθρώπου.
Ο αναρχισμός δεν είναι αποκλειστικά μια θεωρητική διδασκαλία που πηγάζει από προγράμματα τεχνητά σχεδιασμένα με γνώμονα τη ρύθμιση της ζωής: είναι μια διδασκαλία που προέρχεται από τη ζωή σε όλες τις υγιείς εκδηλώσεις της, παρακάμπτοντας όλα...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

