Λεπτομέρειες

ngnm

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

26 Σεπτεμβρίου 2026

Προλογικό Σημείωμα*: Την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2026 μετά από σύντομη ασθένεια ο αναρχικός Barry Pateman πέθανε στο νοσοκομείο. Ο Barry υποστήριξε πολλά άλλα έργα, από τον Αναρχικό Μαύρο Σταυρό μέχρι την Κοινωνική Λέσχη Alexander Berkman, αλλά ήταν στην καρδιά της Βιβλιοθήκης Kate Sharpley (ΚSL) για 35 χρόνια. Ως φόρο τιμής παραθέτω ένα εξαιρετικό άρθρο του σχετικά με το πώς είναι να ανακαλύπτεις την αναρχική ιστορία, πώς είναι να σε βλέπουν ως μέρος αυτής της ιστορίας και την πολύπλοκη φύση των παλαιότερων αναρχικών κινημάτων. Έχοντας γνωρίσει τον Πάτεμαν στις ΗΠΑ θεωρώ ότι αφήνει πίσω, μια μεγάλη παρακαταθήκη και έμπνευση για τους νεώτερους.

Όταν το KSL εξέδωσε την πρώτη μας έκδοση, το "Personal Recollections of the Anarchist Past" του George Cores το 1992, υπήρχε πραγματικά έλλειψη καλών, ακριβών και ενημερωτικών βιβλίων, άρθρων ή φυλλαδίων για την ιστορία του αναρχισμού. Τα έργα του Paul Avrich ήταν το χρυσό πρότυπο - εξαντλητικά ερευνημένα και αξιόπιστα - και άλλα περιστασιακά διαμάντια έλαμψαν από το σωρό. Μέρος του διαθέσιμου υλικού, ωστόσο, ήταν ανησυχητικά εσφαλμένο και πρέπει να το αποδώσουμε εν μέρει στην έλλειψη πρωτογενούς υλικού που οδήγησε τους συγγραφείς να κάνουν παράξενες υποθέσεις για τους ανθρώπους και τις ιδέες τους. Μέσα σε είκοσι περίπου χρόνια, τα πράγματα είχαν αλλάξει πέρα ​​από κάθε αναγνώριση. Το 1992 είχα διαβάσει λίγο πολύ κάθε βιβλίο και φυλλάδιο για την ιστορία του αναρχισμού. Τώρα έχει υπάρξει μια σχετική έκρηξη στο διαθέσιμο υλικό. Βιβλία, φυλλάδια, άρθρα και αναρτήσεις ιστολογίου εμφανίζονται συνεχώς και, με έναν μάλλον παρήγορο τρόπο, είναι αδύνατο να τα διαβάσει κανείς όλα - ειδικά τα τελευταία, και αυτό δεν λαμβάνει καν υπόψη τις κάποτε σπάνιες και δυσπρόσιτες εφημερίδες και φυλλάδια που είναι πλέον διαθέσιμα για ανάγνωση στο διαδίκτυο, καθώς και την ψηφιοποίηση επιστολών και φυλλαδίων που κάποτε θα έπρεπε να ταξιδέψει κανείς σε όλο τον κόσμο για να τα δει.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί η πρόσφατη πλημμύρα; Λοιπόν, θυμάμαι τον Άλμπερτ Μέλτζερ να μιλάει για την ακαδημαϊκή έρευνα μουρμουρίζοντας απαίσια «Όταν αυτοί οι τύπο τελειώσουν με τον Μαρξισμό, θα ξεκινήσουν από εμάς», αλλά θα ήθελα να πιστεύω ότι σε όλα αυτά υπάρχει ένα αυξανόμενο γνήσιο ενδιαφέρον για το τι είναι ο αναρχισμός, πώς αναπτύχθηκε και ποιες επιρροές είχε στον κόσμο γύρω μας. Οι ίδιοι οι αναρχικοί επιθυμούν να διατηρήσουν και να προβάλουν τη δική τους ιστορία και επιθυμούν να έχουν πρόσβαση και άλλοι σε αυτήν. Το βρίσκω ιδιαίτερα ενδιαφέρον επειδή πριν από λίγο καιρό μπήκα κι εγώ ο ίδιος στην ιστορία. Για ένα διάστημα, μια πληθώρα φοιτητών, κυρίως, ήθελαν να μου πάρουν συνέντευξη για τις αναρχικές δράσεις και τα κινήματα στα οποία είχα συμμετάσχει. Πρέπει να πω ότι ήταν λίγο κολακευτικό, στην αρχή. Ποτέ δεν είχα θεωρήσει τον εαυτό μου ιδιαίτερα σημαντικό (πάντα έβαζα τα γραμματόσημα στους φακέλους και έκλεινα τις αίθουσες συσκέψεων κ.λπ.), αλλά ίσως ήμουν πραγματικά ένας παίκτης - ακόμα κι αν πολλές από τις ερωτήσεις ήταν αν γνώριζα τον τάδε και πώς ήταν. Όλα έγιναν λίγο ενοχλητικά όμως. Ήξεραν περισσότερα για μένα από εμένα. Θα παρέθεταν ένα φυλλάδιο που είχα γράψει εδώ, μια συνάντηση στην οποία είχα μιλήσει εκεί - καμία...

Περισσότερα …