Λεπτομέρειες

ngnm

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

25 Σεπτεμβρίου 2026

Η He Zhen (何震 - Χε Ζεν ), γνωστή επίσης ως He-Yin Zhen (何殷震 - Χε-Γιν Ζεν) ήταν Κινέζα διανοούμενη, συγγραφέας και αναρχική φεμινίστρια αγωνίστρια, το πνευματικό έργο της οποίας, στις αρχές του 20ού αιώνα, συνέδεσε την χειραφέτηση των γυναικών με την κριτική των κοινωνικών ιεραρχιών, της οικονομικής εκμετάλλευσης, του ιμπεριαλισμού και της κρατικής εξουσίας. Το έργο της κατέχει σημαντική θέση στην ιστορία του αναρχισμού και του επαναστατικού φεμινισμού στην Κίνα. Προώθησε διάφορες φεμινιστικές κριτικές, αν και δεν αναγνωρίστηκε.

Γεννημένη γύρω στο 1884, στην επαρχία Jiangsu (Τζιανγκσού), η He Zhen έλαβε εκπαίδευση βασισμένη στα κλασικά κινεζικά κείμενα. Το 1903, παντρεύτηκε τον διανοούμενο Liu Shipei (Λιου Σιπέι) και στη συνέχεια μετακόμισε στη Σαγκάη, όπου συνέχισε τις σπουδές της. Το 1907, ήδη στο πλαίσιο των επαναστατικών κινητοποιήσεων κατά της δυναστείας των Qing Τσινγκ), άρχισε να δραστηριοποιείται σε κύκλους της κινεζικής πολιτικής εξορίας, ειδικά στο Τόκιο.

Σε αυτό το περιβάλλον ανέπτυξε την αναρχική και φεμινιστική της δράση, συμμετέχοντας στη δημιουργία της Nüzi Fuquan Hui (Ένωση για την Ανάκτηση των Δικαιωμάτων των Γυναικών) και στην έκδοση του περιοδικού Tianyi Bao (天義報 - γνωστού ως «Φυσική Δικαιοσύνη»), το οποίο εκδόθηκε μεταξύ 1907 και 1908. Το περιοδικό αποτέλεσε σημαντικό χώρο διακίνησης ριζοσπαστικών ιδεών, στο οποίο η He Zhen δημοσίευσε κείμενα που αμφισβητούσαν τις πατριαρχικές δομές και τις σχέσεις εξουσίας που επικρατούσαν στην κινεζική κοινωνία.

Η He Zhen επέκρινε τη χρήση της γυναικείας χειραφέτησης ως μέσου ενδυνάμωσης του έθνους και υποστήριξε ότι η απελευθέρωση των γυναικών απαιτεί μια βαθιά μεταμόρφωση των οικονομικών και κοινωνικών δομών. Για εκείνη, η ανδρική κυριαρχία συνδέεται με την ιδιοκτησία, την ταξική διαίρεση, την εκμετάλλευση της εργασίας και τους θεσμούς που αναπαράγουν τις ανισότητες.

Στα κείμενά της, ασχολήθηκε με ζητήματα όπως η γυναικεία εργασία, η πορνεία, η βία κατά των γυναικών και η οικονομική εκμετάλλευση. Αμφισβήτησε επίσης τη στρατιωτικοποίηση, τον ιμπεριαλισμό και τις σχέσεις κυριαρχίας που διαπερνούσαν διάφορες κοινωνίες. Η οπτική της συνέδεε τον αγώνα των γυναικών με μια κριτική στην εξουσία και τις ιεραρχίες, υποστηρίζοντας ότι η ελευθερία της γυναίκας θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με μια αναδιοργάνωση της κοινωνίας.