

του Alessandro Stella*
Μάθημα-έκπληξη. Ήταν η έκπληξη της νέας σχολικής χρονιάς, που κανείς δεν είχε δει να έρχεται και ακόμα λιγότερο είχε προβλέψει. Ενώ όλοι έδειχναν παραιτημένοι να περιμένουν τις επόμενες εκλογές του προέδρου-μονάρχη για να ελπίσουν σε μια αλλαγή, οι λυκειόπαιδες εισέβαλαν στο προσκήνιο και κλόνισαν όλες τις πολιτικές ατζέντες. Ξεκίνησε από μερικά λύκεια των προαστίων του Παρισιού και η εξέγερση εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη τη Γαλλία. Χωρίς καμία ηγετική οργάνωση, χωρίς κόμμα ή συνδικάτο στο τιμόνι. Απλώς ομάδες λυκειόπαιδων που αυτοοργανώνονται, που μπλοκάρουν την είσοδο του σχολείου τους και που διαδίδουν την πληροφορία γύρω τους και στα κοινωνικά δίκτυα. Σημάδι ότι κάτω από τις στάχτες άρχιζαν να αναζωπυρώνονται κάρβουνα που περίμεναν μόνο μια σπίθα για να προκαλέσουν την πυρκαγιά.
Μια αυθόρμητη, απρόβλεπτη και ξαφνική εξέγερση, όπως όλες οι εξεγέρσεις. Όπως και στην εμφάνιση του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων, το φθινόπωρο του 2018, και τόσων άλλων κοινωνικών εξεγέρσεων πριν από αυτό. Αυτό το φθινόπωρο του 2026, όλη η πολιτική προσοχή φαινόταν ότι όφειλε, υποχρεωτικά, να επικεντρωθεί στις επόμενες προεδρικές εκλογές και, για μια ακόμα φορά, να περιορίσει τις προσδοκίες για αλλαγή στη θλιβερή επιλογή του ψηφοδελτίου, στην ανάθεση σε άλλον της εξουσίας πάνω στη δική του μοίρα.
Διαψεύδοντας κάθε πρόβλεψη, παίζοντας ανέμελα με το εκλογικό ημερολόγιο, οι νεαροί λυκειόπαιδες θέλησαν να πουν, πρώτα και απλά, ότι υπάρχουν, ότι η παρούσα και μελλοντική ζωή τους έχει αξία. Ακόμα κι αν, ως ανήλικοι, δεν είχαν δικαίωμα ψήφου και καμία προστιθέμενη αξία για τα πολιτικά κόμματα.
Λόγους να εξεγερθούν είχαν. Αυτοί που προβλήθηκαν, και που αναμεταδόθηκαν από τα συνδικάτα των μαθητών, κατήγγειλαν υπερπλήρεις τάξεις, κατακερματισμένα και πιεστικά ωρολόγια προγράμματα, εκπαιδευτικούς που δεν αντικαθίστανται, ετοιμόρροπα και ανθυγιεινά σχολικά κτίρια. Κατήγγειλαν επίσης την ταπείνωση και το παράλογο της απαγόρευσης του κινητού στο σχολείο, ενώ και οι καθηγητές τους και οι βουλευτές που είχαν ψηφίσει αυτή την απαγόρευση ήταν συνέχεια κολλημένοι στο τηλέφωνό τους. Αντιμετωπίζονταν σαν παιδάκια που έπρεπε να τιμωρούνται και να πειθαρχούνται, ενώ ήταν νεαροί ενήλικες και δεν ήθελαν να παραιτηθούν σε ένα σκοτεινό και ανεπιθύμητο μέλλον.
Προφανώς, πίσω από τους διαρθρωτικούς λόγους της έλλειψης μέσων και της απόσυρσης του Κράτους από την Εθνική Παιδεία, υπάρχουν βαθύτερες κριτικές. Κατά βάθος, η καταγγελία του σχολικού συστήματος μιας δήθεν Δημοκρατίας που, υπό το πρόσχημα μιας τυπικής ισότητας, δεν κάνει παρά να αναπαράγει και να συντηρεί τα προνόμια και τις διακρίσεις τάξης και «φυλής».
Μάθημα κοινωνιολογίας
Αυτό που φαίνεται εντελώς καινούργιο στην ιστορία των εξεγέρσεων των φοιτητών και μαθητών, από το 1968 μέχρι σήμερα, είναι ότι το κίνημα του φθινοπώρου του 2026 δεν το φέρνουν φοιτητές του κέντρου της πόλης, γόνοι της μπουρζουαζίας που (προσωρινά) παρεκκλίνουν από την κοινωνική τους τάξη, αλλά λυκειόπαιδες από τις λαϊκές γειτονιές. Άλλωστε, οι πιο κινητοποιημένοι στον αγώνα φαίνεται να είναι οι μαθητές των επαγγελματικών λυκείων, ήδη προσανατολισμένοι προς την εργασία και αποκλεισμένοι εκ των προτέρων από τις ανώτατες σπουδές. Επίσης, οι εικόνες των αποκλεισμών δείχνουν ότι, ανάμεσα στους εξεγερμένους λυκειόπαιδες, πολλοί έχουν μαύρο ή μελαμψό δέρμα. Νέοι Γάλλοι, βεβαίως, που αντιστοιχούν σε αυτή τη νέα Γαλλία η...

Jess Dillard-Wright-Danisha Jenkins*
Εισαγωγικό Σημείωμα*: Το συγκεκριμένο κείμενο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Philosophies τον Φεβρουάριο του 2024, αμφισβητώντας τις καθιερωμένες απόψεις για την υγειονομική περίθαλψη. Οι συγγραφείς, Jess Dillard-Wright και Danisha Jenkins, εξετάζουν τη νοσηλευτική μέσα από ένα κριτικό πρίσμα. Διερωτώνται πώς θα μπορούσε να μοιάζει η εργασία της φροντίδας εκτός των παραδοσιακών εταιρικών και κρατικών συστημάτων, αλλά μέσα από μια αναρχική, αντικρατική ματιά. Πρόκειται για ένα σύγχρονο κείμενο που εξετάζει ένα παραγνωρισμένο -αλλά σημαντικό θέμα- όπως είναι η Νοσηλευτική Πράξη. Αν και το κείμενο επικεντρώνεται στις ΗΠΑ, χώρα που δραστηριοποιούνται οι συντάκτριες του δεν χάνει σε καμία περίπτωση την...

Jess Dillard-Wright-Danisha Jenkins*
Εισαγωγικό Σημείωμα*: Το συγκεκριμένο κείμενο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Philosophies τον Φεβρουάριο του 2024, αμφισβητώντας τις καθιερωμένες απόψεις για την υγειονομική περίθαλψη. Οι συγγραφείς, Jess Dillard-Wright και Danisha Jenkins, εξετάζουν τη νοσηλευτική μέσα από ένα κριτικό πρίσμα. Διερωτώνται πώς θα μπορούσε να μοιάζει η εργασία της φροντίδας εκτός των παραδοσιακών εταιρικών και κρατικών συστημάτων, αλλά μέσα από μια αναρχική, αντικρατική ματιά. Πρόκειται για ένα σύγχρονο κείμενο που εξετάζει ένα παραγνωρισμένο -αλλά σημαντικό θέμα- όπως είναι η Νοσηλευτική Πράξη. Αν και το κείμενο επικεντρώνεται στις ΗΠΑ, χώρα που δραστηριοποιούνται οι συντάκτριες του δεν χάνει σε καμία περίπτωση την...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

