
Η Συνομοσπονδία Αναρχικών Οργανώσεων Ναμπάτ, καλύτερα γνωστή απλά ως Nabat (Набат), ήταν μια αναρχική οργάνωση που συγκροτήθηκε στην Ουκρανία μεταξύ του 1918 και του 1920. Η περιοχή που είχε περισσότερη επιρροή μερικές φορές ονομαζόταν η Ελεύθερη Περιοχή (Free Territory), αν και η Ναμπάτ είχε παρουσία σε όλες τις μεγάλες πόλεις της νότιας Ουκρανίας. Η λέξη Ναμπάτ είναι ρωσικής/ουκρανικής προέλευσης και σημαίνει καμπανάκι σήμανσης κινδύνου. Η ομάδα δημοσίευσε μια εφημερίδα με το ίδιο όνομα.
Το 1917 μια σειρά εξεγέρσεων στη Ρωσία που ονομάστηκαν η Ρωσική Επανάσταση προκάλεσαν την πτώση της κυβέρνησης, την Τσαρική αυτοκρατορία. Η έλλειψη κεντρικής κυβέρνησης επέτρεψε τη δημιουργία ενός μεγάλου αριθμού νέων ομάδων και οργανώσεων που προσπαθούσαν να γεμίσουν το κενό εξουσίας. Η πτώση της κυβέρνησης επίσης επέτρεψε στο λαό της πρώην Ρωσικής Αυτοκρατορίας να χαρεί νέες λαϊκές ελευθερίες. Αφότου έπεσε ο τσάρος, μια επιτροπή μελών της Δούμας (Κάτω Βουλή) γρήγορα σχημάτισε μια προσωρινή κυβέρνηση. Από την πρώτη στιγμή αυτή η νέα κυβέρνηση αντιμετώπισε πολλά προβλήματα στη διαχείρηση μιας τόσο μεγάλης χώρας. Η προσωρινή κυβέρνηση σχεδόν αμέσως αναγκάστηκε να μοιράζεται την εξουσία με μια νέα επαναστατική συνέλευση, το Σοβιέτ της Πετρούπολης (Petrograd Soviet).
Στις 16 Απριλίου 1917 ο Βλαδιμήρ Λένιν (Vladimir Lenin) επέστρεψε στη Ρωσία από εξορία στην Ευρώπη και έδωσε ένα νέο χαρακτήρα στην επανάσταση. Ως αρχηγός των Μπολσεβίκων, ο Λένιν είχε σημαντική θέση στη Ρωσία. Τους Μπολσεβίκους αντιπολιτευόταν το κόμμα των Μενσεβίκων. Καθώς οι μήνες περνούσαν, οι Μπολσεβίκοι γινόντουσαν όλο και πιο δυνατοί.
Στις αρχές του Νοεμβρίου του 1917 οι Μπολσεβίκοι πήραν τον έλεγχο πολλών σημαντικών περιοχών σε όλη τη Ρωσία. Ενώ στην αρχή αυτό γινόταν ειρηνικά, γρήγορα σημειώθηκαν μάχες μεταξύ Μπολσεβίκων, Μενσεβίκων, και άλλων. Καθώς ο Λένιν προσπάθησε να δημιουργήσει ένα κυρίαρχο κομματικό σύστημα, η Ρωσία βυθίστηκε σε εμφύλιο πόλεμο. Οι νεοαποκτηθέσες λαϊκές ελευθερίες χάθηκαν και οι αναρχικές οργανώσεις που είχαν πρόσφατα δημιουργηθεί βρέθηκαν σε εχθρικό έδαφος.
Καθώς η νέα Ρωσική κυβέρνηση γινόταν όλο και πιο εχθρική, πολλοί αναρχικοί αποφάσισαν να φύγουν από τη Ρωσία. Οι περισσότεροι από αυτούς τους αναρχικούς αποφάσισαν να πάνε στην Ουκρανία επειδή εκεί το περιβάλλον επέτρεπε περισσότερη ελευθερία να θέσουν σε εφαρμογή τις ιδέες τους. Οι αναρχικοί της Μόσχας και της Πετρούπολης, αντιμετωπίζοντας τη καταστολή των Μπολσεβίκων, κατέφυγαν στην Ουκρανία, όπου πριν από δεκαπέντε χρόνια το κίνημά τους είχε ανθίσει.
Μέχρι το φθινώπορο του 1918 η Συνομοσπονδία Αναρχικών Οργανώσεων Ναμπάτ είχε ιδρύσει τα κεντρικά της γραφεία στο Χάρκοβο της Ουκρανίας.
Η Ναμπάτ πρώτα ενεργοποιήθηκε το φθινώπορο του 1918. Καθώς τα ιδρυτικά μέλη άρχισαν να ψάχνουν για άλλους ανθρώπους που ήταν διατεθειμένοι να παλέψουν για τις ιδέες τους, το ενδιαφέρον τους τράβηξε η αντάρτικη στρατιά του Νέστωρ Μαχνό. Τότε ο Μαχνό ήταν ο αρχηγός του Εξεγερτικού Στρατού της Ουκρανίας. Καθώς ο Μαχνό είχε ήδη συγκεντρώσει σημαντικό αριθμό υποστηρικτών, η Ναμπάτ μπόρεσε γρήγορα να αποκτήσει αρκετή επιρροή. Η Ναμπάτ χρησιμοποίησε τη στρατιωτική δύναμη του Μαχνό και το στρατό του για να διασπείρει τις ιδέες της με τρικάκια, εφημερίδες, και αφίσες. Μετά από λίγο, η Ναμπάτ είχε παρουσία με τοπικά γραφεία σε σχεδόν κάθε μεγάλη πόλη της νότιας Ουκρανίας.
Η Ναμπάτ είχε...

Collective Action*
Προλογικό Σημείωμα*: Σε αυτό το κείμενο του 2012, η Αγγλική αναρχοκομουνιστική συλλογικότητα Collective Action (η οποία δεν υπάρχει πλέον) επεξηγεί την έννοια του «Εσπεσιφισμού». Μοντέλο οργάνωσης του Αναρχισμού που ακόμα και η μετάφραση του στα Ελληνικά ποικίλει γι‘ αυτό και εδώ προτιμώ να μην το μεταφράσω και να χρησιμοποιήσω ελληνοποιημένο τον ξενικό όρο. Θεωρώ ότι το κείμενο αυτό αποτελεί τη βάση για τη γνωριμία με αυτόν τον σύγχρονο τρόπο Αναρχικής οργάνωσης. Φυσικά, ο τρόπος αυτός έχει θεμελιωθεί σε συγκεκριμένο γεωγραφικό και πολιτικό πλαίσιο στ Λατινική Αμερική και δεν αποτελεί πανάκεια προς παγκόσμια εφαρμογή χωρίς να εξετάζονται...

Carmine Valente
«Κάθε φορά, στα βάθη της κοινωνίας, η αναταραχή των διαμαρτυριών και της καταπιεσμένης οργής βρίσκει διέξοδο μέσα από ρωγμές, οι οποίες στη συνέχεια εκδηλώνονται με ευθραυστότητα υπό μορφές βίας που συχνά στοχεύουν τα σύμβολα της εξουσίας - θεσμικά κέντρα, τράπεζες, αλλά και κεντρικά γραφεία κομμάτων και συνδικάτων που αντιλαμβάνονται ως δομές εξουσίας και όχι ως δομές προστασίας και άμυνας. Στο προσκήνιο, ακόμη και τα σύμβολα της εμπορικής αλλοτρίωσης, όπως τα πολυτελή καταστήματα και τα σούπερ μάρκετ, αποκαλύπτονται ως αντικείμενα ενός συστήματος που μετρά την ανθρώπινη αξία μόνο με βάση την καταναλωτική ικανότητα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η λεηλασία...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

