
Στις 9 Αυγούστου 1965, πέθανε στην πόλη Ντούπνιτσα ο Βούλγαρος αναρχικός Χρίστο Μανόλοφ Κατσάροφ.
Στα νιάτα του συμμετείχε στο μακεδονικό απελευθερωτικό κίνημα κατά των Οθωμανών. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο αναρχικό κίνημα της τότε μοναρχικής Βουλγαρίας. Μετά από ένοπλη σύγκρουση με την αστυνομία συνελήφθη, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει από το κτήριο της Κρατικής Ασφάλειας. Μετά το φασιστικό πραξικόπημα της 9ης Ιουνίου 1923, όταν ξεσπά ένα κύμα αστυνομικής τρομοκρατίας, ο Μανόλοφ μετανάστευσε στη Γιουγκοσλαβία. Εκεί προσχώρησε σε μια μεγάλη ομάδα μεταναστών που συμμετείχαν στην εξέγερση στο Γκολιάμ Μπεκερέκ.
Το 1926 επέστρεψε για λίγο στη Βουλγαρία για να βοηθήσει καταζητούμενους συντρόφους του, να συμμετάσχει σε οργανωτικά συνέδρια, καθώς και να υποστηρίξει την αναρχοκομμουνιστική εφημερίδα «Εργατική Σκέψη». Στη συνέχεια επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία.
Την περίοδο 1927-1928 πολλοί αναρχικοί έφυγαν για τη Γαλλία, ανάμεσα τους και ο Μανόλοφ. Εκεί έζησε σε διάφορες πόλεις όπου ίδρυσαν μια σειρά από συνεταιρισμούς στους οποίους εργαζόταν όχι μόνο αναρχικοί, αλλά και άλλοι άνθρωποι με παρόμοιες ιδέες – Βούλγαροι και Σέρβοι.
Με την έναρξη του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου το 1936, αυτές οι κοινότητες άρχισαν να στέλνουν πόρους και εθελοντές στην Ισπανία. Το 1937 η αστυνομία στη Γαλλία ανακάλυψε πλαστά έγγραφα στο όνομα του Μανόλοφ και τον απέλασε από τη χώρα.
Επέστρεψε στη Βουλγαρία και εγκαταστάθηκε στην πόλη Ντούπνιτσα. Εκεί είχε μεγάλη επιρροή ανάμεσα στους αναρχικούς, επηρεάζοντας την εξέλιξη του αναρχικού κινήματος. Όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα κατέλαβε την εξουσία στη χώρα το 1944, τον έστειλε, μαζί με πολλούς άλλους αναρχικούς, για χρόνια σε στρατόπεδο συγκέντρωσης «για αναμόρφωση». Παρόλα αυτά πέθανε χωρίς να προδώσει τις ιδέες και το ελευθεριακό κίνημα.
*Πηγή: Yavor Tarinski
...
Frank Fernandez*
Το φθινόπωρο του 1992, πριν από δεκατρία χρόνια*, το αναρχικό περιοδικό Guángara Libertaria κυκλοφόρησε το τελευταίο του τεύχος. Κατά τα δεκατρία προηγούμενα χρόνια, εκδίδονταν στο Μαϊάμι, συνεχώς, τα 52 τεύχη του. Όλα αυτά υποδηλώνουν, πέρα από τη χρονική σύμπτωση, ότι είναι καιρός να γίνει ένας απολογισμός και να αφηγηθούμε με όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικό τρόπο εκείνη την περιπέτεια ή -καλύτερα- το ταξίδι σε άγνωστες και βαθιές θάλασσες με ανέμους και καταιγίδες. Δεν ήταν, πράγματι, εύκολη πλοήγηση η συνεχής έκδοση ενός τριμηνιαίου περιοδικού για περισσότερο από μία δεκαετία, αν λάβουμε υπόψη τις δυσκολίες και ακόμη και τις...

Έναν αιώνα αργότερα, τι μπορούμε να μάθουμε από τους Ρώσους και Ουκρανούς αναρχικούς;
Οι αρχές της δεκαετίας του 1920 αποτέλεσαν μια σκοτεινή περίοδο για το αναρχικό κίνημα στην Ανατολική Ευρώπη. Η Ρωσική Επανάσταση είχε μετατραπεί από μια γνήσια εργατική εξέγερση σε δικτατορία του Μπολσεβίκικου Κόμματος.
Οι αναρχικές ομάδες και εφημερίδες απαγορεύτηκαν και τα μέλη τους είτε φυλακίστηκαν είτε σκοτώθηκαν. Άλλοι αναγκάστηκαν να αυτοεξοριστούν. Μερικοί από αυτούς τους πρόσφυγες –μεταξύ των οποίων ο ηγέτης της ουκρανικής πολιτοφυλακής Νέστορ Μαχνό, η Λευκορωσίδα Ίντα Μετ και ο Ρώσος Πιοτρ Αρσίνοφ- κατέληξαν στη Γαλλία. Εκεί, συγκεντρώθηκαν, αναστοχάστηκαν τις εμπειρίες τους και προετοιμάστηκαν να...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

