Λεπτομέρειες

ngnm

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

28 Αυγούστου 2026


Frank Fernandez*

Το φθινόπωρο του 1992, πριν από δεκατρία χρόνια*, το αναρχικό περιοδικό Guángara Libertaria κυκλοφόρησε το τελευταίο του τεύχος. Κατά τα δεκατρία προηγούμενα χρόνια, εκδίδονταν στο Μαϊάμι, συνεχώς, τα 52 τεύχη του. Όλα αυτά υποδηλώνουν, πέρα από τη χρονική σύμπτωση, ότι είναι καιρός να γίνει ένας απολογισμός και να αφηγηθούμε με όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικό τρόπο εκείνη την περιπέτεια ή -καλύτερα- το ταξίδι σε άγνωστες και βαθιές θάλασσες με ανέμους και καταιγίδες. Δεν ήταν, πράγματι, εύκολη πλοήγηση η συνεχής έκδοση ενός τριμηνιαίου περιοδικού για περισσότερο από μία δεκαετία, αν λάβουμε υπόψη τις δυσκολίες και ακόμη και τις «κακοκαιρίες» που συναντήσαμε στη διαδρομή μας, όπως η αδιαφορία ή η ανοιχτή εχθρότητα ενός τόσο ακατάλληλου τόπου όπως το Μαϊάμι εκείνων των χρόνων, και μάλιστα σε μια χώρα εν μέσω οικονομικού πληθωρισμού.

Ωστόσο, κυρίως χάρη στην επιμονή και την επιμονή λίγων ανθρώπων κατέστη δυνατή η συνέχεια και η δημιουργικότητά του. Αυτή ήταν, χωρίς αμφιβολία, μια δύσκολη αποστολή που έπρεπε να ξεπεραστεί, αν λάβουμε υπόψη το αντιδραστικό και βίαιο περιβάλλον που μας περιέβαλλε τότε: την πίεση και την παρενόχληση των εχθρών μας, τόσο στο Μαϊάμι όσο και στην Αβάνα, και το γεγονός ότι δεν είχαμε άλλους πόρους πέρα από εκείνους που συγκεντρώνονταν αυτοδιαχειριστικά από τα μέλη του Movimento Libertario Cubano (MLC - Κουβανικό Ελευθεριακό Κίνημα) και από αναγνώστες και υποστηρικτές. Αλλά το πιο δύσκολο ήταν να παραχθεί μια έκδοση σοσιαλιστικού-ελευθεριακού χαρακτήρα με την αναπόφευκτη ετικέτα του αναρχισμού, απευθυνόμενη κυρίως στην κουβανική εξορία και στον υπόλοιπο αναρχικό κόσμο.

Σε αυτή τη μακρά περιπλάνηση, όπως σε κάθε λογοτεχνική και ανθρώπινη προσπάθεια με κοινωνικό και πολιτικό λόγο, είχαμε επιτυχίες αλλά κάναμε και λάθη.

Πάνω απ’ όλα, είναι απαραίτητο να εξηγηθεί το περιβάλλον βίας και μισαλλοδοξίας που διαπερνούσε το Μαϊάμι κατά τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Ανθρωποκτονίες, ληστείες, βιασμοί, φυλετικές ταραχές, διακίνηση ναρκωτικών, εμπρησμοί, χρήση εκρηκτικών, διαφθορά, επιθέσεις…, με λίγα λόγια, «η πρότυπη πόλη του αμερικανικού ονείρου». Και για πρώτη φορά στην ιστορία της, οι «τουρίστες» του Μαϊάμι ήταν κατάσκοποι, συμμορίτες, δολοφόνοι και ναρκέμποροι. Φυσικά, όλη αυτή η εγκληματικότητα δεν ήταν πολιτικής φύσης, αλλά συνέβαινε το να συνυπάρχουν νόμιμοι και μαχητικοί αντικαστρικοί Κουβανοί με ομάδες αφιερωμένες στον εκβιασμό, τις ένοπλες επιθέσεις και τις δολοφονίες. Αυτά τα στοιχεία πολλαπλασιάζονταν, καλυπτόμενα πίσω από έναν σπασμωδικό αντικομμουνισμό, εκφοβίζοντας και επιτιθέμενα με επιτυχία στα θύματά τους.

Και, όπως συμβαίνει αναπόφευκτα, αυτές οι ομάδες συνδέονταν με το εμπόριο ναρκωτικών, μια ιδιαίτερα επικερδή δραστηριότητα εκείνη την εποχή. Για να επιδεινωθεί περαιτέρω η κατάσταση, σημειώθηκε η έξοδος περισσότερων από 125.000 Κουβανών μέσω του λιμανιού του Μαριέλ, δημιουργώντας μια κρίση κοσμικών διαστάσεων στο Μαϊάμι.

Ακριβώς τον Νοέμβριο του 1979, σε μια συνάντηση του MLC, ανήσυχοι όσον αφορά κατηγορίες που απέδιδαν στους αναρχικούς την ευθύνη για την καθημερινή βία, αποφασίσαμε να εμφανιστούμε δημόσια με μια ελευθεριακή έκδοση. Στόχος της θα ήταν πρώτα να ξεκαθαρίσουμε του ποιοι είμαστε και έπειτα να διαδώσουμε τις ιδέες μας. Δεσμευθήκαμε οικονομικά να συνεισφέρουμε ή να βρούμε τους απαραίτητους πόρους για την έναρξη ενός τριμηνιαίου περιοδικού.

Αυτές οι αποφάσεις συνέπεσαν με την πρόσκληση προς το MLC να συμμετάσχει στο...

Περισσότερα …