- Λεπτομέρειες
- ngnm
- Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος
Félix Población*
Έφυγε από το σπίτι της και, μαζί με τον σύντροφό της Juan López Carvajal, κατατάχθηκε στη Φάλαγγα Ascaso, για να βρει το θάνατο στο μέτωπο της Huesca την πρώτη κιόλας μέρα που συμμετείχε σε μάχη
Αρκεί να δει κανείς τη λάμψη νοημοσύνης και αποφασιστικότητας στα μάτια της και την αποφασιστική έκφραση του προσώπου της για να καταλάβει ότι η Pepita Laguarda Batet ήταν μια γυναίκα με αφοσίωση, καθοδηγούμενη από μια ξεκλαθαρη, παρορμητική και ριζοσπαστική νοοτροπία. Όταν ένα πρόσωπο ξεχωρίζει ανάμεσα στα χιλιάδες των νεκρών ενός πολέμου όπως ο εμφύλιος πόλεμος στην Ισπανία, δεν μπορεί κανείς να μην σκεφτεί πώς θα ήταν η ζωή της αν είχε φτάσει στα γηρατειά και πώς θα ήταν η δική μας εποχή. Το ίδιο ισχύει και για τον πρώτο της έρωτα και σύντροφό της Juan López Carvajal.
Όμως, δεν ήταν γραφτό να γίνει έτσι. Η Pepita σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια εκείνου του ιδιαίτερα αιματηρού καλοκαιριού του 1936, όταν τόσο μίσος και τόση εκδικητικότητα μετατράπηκαν από τα όπλα των στρατιωτικών του πραξικοπήματος σε έναν άγριο εφιάλτη. Ευτυχώς γι’ αυτή τη νεαρή Αραγονέζα που ζούσε στη Βαρκελώνη, δεν υποβλήθηκε στην πρακτική του βιασμού και στη συνέχεια του θανάτου, που ήταν συνηθισμένη όταν ξεσπούσαν τα καταπιεσμένα μίση, καθώς η Pepita Laguarda Batet ήταν μία από τις γυναίκες της πολιτοφυλακής -πιθανώς η νεότερη σε ολόκληρο τον εμφύλιο πόλεμο- που βρήκε το θάνατο στην πρώτη γραμμή, ένα πρωί του Σεπτεμβρίου του 1936, στα περίχωρα της Huesca.
Η Pepita ζούσε στην εργατική συνοικία Santa Eulalia του L’Hospitalet de Llobregat, νοτιοδυτικά της Βαρκελώνης, και είναι πολύ πιθανό να δραστηριοποιούνταν στην Ελευθεριακή Νεολαία. Σύμφωνα με μια νεκρολογία που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Solidaridad Obrera», κατατάχθηκε στις εργατικές πολιτοφυλακές παρά τη θέληση της οικογένειάς της. Ο Jaime Balius, ο οποίος συνέταξε τη νεκρολογία βάσει πληροφοριών που παρείχε ο ίδιος ο Juan López Carvajal, αναφέρει μάλιστα ότι «έφυγε από το σπίτι». Στον απόηχο των μαχών της 20ής Ιουλίου 1936, η Pepita κατατάχθηκε και το ανακοίνωσε στον φίλο της, τον 22χρονο αναρχικό στοιχειοθέτη Juan López Carvajal, ο οποίος έκανε το ίδιο.
Και οι δύο κατατάχθηκαν στους στρατώνες «Μπακούνιν» στο Pedralbes, στην Ομάδα 45, της 5ης Εκατονταρχίας της Φάλαγγας που πήρε το όνομά της από τον αναρχικό Francisco Ascaso. Η Φάλαγγα αυτή συμμετείχε στις μάχες στο μέτωπο της Αραγονίας.
Η νεκρολογία της «Solidaridad Obrera» είχε τον τίτλο «Οι ηρωίδες μας» και κάτω από αυτόν αναγραφόταν: «Η συντρόφισσα Pepita Laguarda Batet βρήκε ηρωικό θάνατο λίγο έξω από την πόλη της Huesca». Στο κείμενο επαινούνταν οι ανθρώπινες αρετές και η γενναιότητά της, καθώς και η ειλικρίνεια και η εργατικότητα που τη χαρακτήριζαν. Γινόταν επίσης αναφορά στο μαχητικό της πνεύμα και στην επιδεξιότητα και ικανότητά της στο χειρισμό του τουφεκιού, κάτι που πιθανότατα είχε να κάνει με τον τυπικό τρόπο με τον οποίο συντάσσονταν τέτοιες νεκρολογίες, καθώς η Pepita δεν είχε σχεδόν καθόλου χρόνο να επιδείξει τέτοιες ικανότητες ή «ανδρική αντίσταση στον εχθρό».
Σύμφωνα με την εφημερίδα, η Pepita είχε τραυματιστεί θανάσιμα στις 5.00 το πρωί της 1ης Σεπτεμβρίου στα περίχωρα της Teruel στην Αραγονία, αφού είχε περάσει...
- Λεπτομέρειες
- ngnm
- Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις
Του Ρενόφ*
Από την ίδρυση (το Νοέμβρη του 1910) μέχρι τη θέση της εκτός νόμου, στα 1923, μετά την παλινόρθωση της δικτατορίας του Πρίμο δε Ριβέρα, η Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας (C.N.T.), δεν είχε ποτέ χρειαστεί ν’ αντιμετωπίσει το πρόβλημα των εκλογών. Αυτές δεν ενδιέφεραν παρά μόνο τη δεξιά που νόθευε φανερά τ’ αποτελέσματα χάρη στους τοπικούς κομματάρχες της (καθικίσμο) ή χάρη στους υποταγμένους σ’ αυτή δημόσιους υπάλληλους (πουτσεράθο). (Ή αριστερά έκανε, συνοπτικά, τα ίδια πράγματα, αλλά σε μικρότερη κλίμακα).
Η πτώση του Πρίμο δε Ριβέρα, στα 1927, και το μεταβατικό καθεστώς του Μπερενγκέρ, οδήγησαν στις εκλογές για την...
- Λεπτομέρειες
- ngnm
- Αναρχική Θεωρία
Προλογικό Σημείωμα*: Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο Αγώνας Ενάντια στο Κράτος» και άλλα δοκίμια του Νέστορ Μαχνό, το συγκεκριμένο κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο Probuzhdeniye το 1932. Εδώ με πολύ γλαφυρό τρόπο ο Μαχνό εξηγεί τον επαναστατικό αναρχισμό και τις πυρηνικές πεποιθήσεις του.
Αναρχισμός σημαίνει ο άνθρωπος που ζει ελεύθερος και εργάζεται εποικοδομητικά. Σημαίνει την καταστροφή όλων όσων στρέφονται ενάντια στις φυσικές, υγιείς φιλοδοξίες του ανθρώπου.
Ο αναρχισμός δεν είναι αποκλειστικά μια θεωρητική διδασκαλία που πηγάζει από προγράμματα τεχνητά σχεδιασμένα με γνώμονα τη ρύθμιση της ζωής: είναι μια διδασκαλία που προέρχεται από τη ζωή σε όλες τις υγιείς εκδηλώσεις της, παρακάμπτοντας όλα...
- Ο αναρχικός Χρίστο Μανόλοφ Κατσάροφ από τη Βουλγαρία
- Αναμνήσεις του περιοδικού Guángara Libertaria
- Εκατό χρόνια από την έκδοση της «Πλατφόρμας»
- Έμμα Γκόλντμαν, Τι πιστεύω
- Προτεραιότητα στα μέλη ή έλεγχος από τα μέλη;
- Οι περικοπές στο NDIS: Αντιστεκόμαστε και αγωνιζόμαστε για περισσότερα
- Η άνοδος του One Nation
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018
