
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Η μετάφραση της εργασίας αυτής του Λουίτζι Φάμπρι (Luigi Fabbri) έγινε από την έκδοση των Cienfuegos Press και Soil of Liberty από την Αγγλία και τις ΗΠΑ αντίστοιχα. Η κοινή αυτή έκδοση είχε τον τίτλο «The poverty of statism» («Η φτώχεια του κρατισμού») και περιείχε ένα διάλογο αναρχισμού-μαρξισμού. Τα κείμενα που περιλαμβάνονταν στην έκδοση αυτή ήταν τρία: 1) το κείμενο του Νικολάι Μπουχάριν «Αναρχία και Επιστημονικός Κομμουνισμός» από την μαρξιστική πλευρά και τα κείμενα του Λουίτζι Φάμπρι «Αναρχία και “Επιστημονικός” Κομμουνισμός» -το οποίο και παρουσιάζεται εδώ– και τα κείμενα του Ρούντολφ Ρόκερ «Αναρχισμός και Σοβιετισμός» και «Μαρξ και Αναρχισμός» από την αναρχοκομμουνιστική και αναρχοσυνδικαλιστική πλευρά αντίστοιχα.
Την έκδοση αυτή είχε προλογίσει ο Άλμπερτ Μέλτζερ (Albert Meltzer), Άγγλος αναρχοσυνδικαλιστής, από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του βρετανικού αναρχικού κινήματος στον 20ό αιώνα.
Το όλο κείμενο είχε αρχικά δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα μας τον Αύγουστο του 2013, σηματοδοτώντας την πρώτη ελληνική του μετάφραση και στοχεύοντας ξεκάθαρα στην προπαγάνδιση και ανάπτυξη του ρεύματος που ο Λουίτζι Φάμπρι εκπροσωπούσε στο διεθνές αναρχικό κίνημα. Η μετάφραση αυτή είχε γίνει από την (τότε) Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Πειραιά και εμάς (Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης) και υπήρχαν σχέδια να εκδοθεί ως μπροσούρα (κάτι που για διάφορους λόγους δεν έγινε).
Στην παρούσα (νέα) δημοσίευση έχει συμπεριληφθεί εκ νέου το Κεφάλαιο 4 «Αναρχία και Κομμουνισμός» σε πρόσφατη μετάφραση Αργύρη Αργυριάδη.
Λίγα βιογραφικά για τον Λουίτζι Φάμπρι: Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1877. Ήταν και παραμένει ελάχιστα γνωστός έξω από τους ιταλικούς αναρχικούς κύκλους. Παρ’ όλα αυτά, υπήρξε ένας από τους πιο εξέχοντες αναρχικούς θεωρητικούς, ακολουθώντας και προπαγανδίζοντας το αναρχοκομμουνιστικό ρεύμα, στο οποίο, επίσης, περιλαμβάνονται και οι Λουίτζι Γκαλεάνι, Καμίλο Μπερνέρι και Πιέτρο Γκόρι, ανάμεσα σε άλλους. Έγινε αναρχικός σε ηλικία 17 ετών και μετά από δύο χρόνια συνάντησε τον Ερρίκο Μαλατέστα, με τον οποίο επιδόθηκαν σε διάφορες επαναστατικές δραστηριότητες. Ήταν συνεκδότης της ιταλικής αναρχικής επιθεώρησης «Il Pensiero» (Η Σκέψη), αλλά συνεισέφερε και σε άλλες αναρχικές εκδόσεις, όπως την «Lotta Umana» (Ανθρώπινη Πάλη ή Αγώνας του Ανθρώπου) και την τότε καθημερινή «Umanita Nova» (Νέα Ανθρωπότητα), η οποία συνεχίζει σήμερα την κυκλοφορία της ως όργανο της Ιταλικής Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI) - και της οποίας ο Ερρίκο Μαλατέστα ήταν εκδότης για χρόνια. Έγραψε, επίσης, διάφορα έργα, από τα οποία τα γνωστότερα είναι: «Μαλατέστα, η ζωή και η σκέψη του», «Δικτατορία και Επανάσταση», «Μαρξισμός και Αναρχισμός» και «Αστικές επιδράσεις στον Αναρχισμό» (που μεταφράστηκε στα ελληνικά από την Ομάδα Αναρχοκομμουνιστών-Κοινοτιστών Νέας Σμύρνης και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Ελεύθερος Τύπος», τη δεκαετία του 1990). Το 1926 κατάφερε να διαφύγει από την φασιστική τρομοκρατία, καταφεύγοντας πρώτα στο Βέλγιο και στην Γαλλία και μετά, αφ’ ότου απελάθηκε από εκεί, στην Ουρουγουάη όπου συνέχισε τον αγώνα και την αναρχική προπαγάνδα και πέθανε το 1935.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Η ΑΣΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ «ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ» ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ
Πριν λίγο καιρό, μέσω της εκδοτικής εταιρείας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας, εκδόθηκε ένα μικρό δωδεκασέλιδο φυλλάδιο απ’ αυτόν τον «έξοχο θεωρητικό» (όπως συστηνόταν στους αναγνώστες του σοσιαλιστικού και κομμουνιστικού Τύπου), τον Μπουχάριν. Έδωσε σ’ αυτό τον πομπώδη τίτλο «Αναρχία και Επιστημονικός Κομμουνισμός». Επιτρέψτε μας, όμως, να ρίξουμε μια ματιά για να...

Προλογικό Σημείωμα*: Ένα άγνωστο σε πολλούς ιστορικό και συνάμα διαχρονικό κείμενο του Ουκρανού αναρχικού Νέστορ Μαχνό, το οποίο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Delo Truda” (Εργατική υπόθεση), N°4 τον Σεπτέμβριο του 1925. Σε αυτό το μικρό αλλά φρέσκο άρθρο, ο Νέστωρ Μαχνό, αναλύει την αναγκαιότητα προσαρμογής του αναρχικού κινήματος στις σύγχρονες μεθόδους κοινωνικής δράσης. Αξίζει να το θυμόμαστε και στις μέρες μας.
Ο αναρχισμός δεν είναι απλώς ένα δόγμα που ασχολείται με την κοινωνική πτυχή της ανθρώπινης ζωής, με τη στενή έννοια με την οποία ο όρος χρησιμοποιείται στα πολιτικά λεξικά και, στις συναντήσεις, από τους προπαγανδιστές ομιλητές μας: ο αναρχισμός...

Του Ρενόφ*
Από την ίδρυση (το Νοέμβρη του 1910) μέχρι τη θέση της εκτός νόμου, στα 1923, μετά την παλινόρθωση της δικτατορίας του Πρίμο δε Ριβέρα, η Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας (C.N.T.), δεν είχε ποτέ χρειαστεί ν’ αντιμετωπίσει το πρόβλημα των εκλογών. Αυτές δεν ενδιέφεραν παρά μόνο τη δεξιά που νόθευε φανερά τ’ αποτελέσματα χάρη στους τοπικούς κομματάρχες της (καθικίσμο) ή χάρη στους υποταγμένους σ’ αυτή δημόσιους υπάλληλους (πουτσεράθο). (Ή αριστερά έκανε, συνοπτικά, τα ίδια πράγματα, αλλά σε μικρότερη κλίμακα).
Η πτώση του Πρίμο δε Ριβέρα, στα 1927, και το μεταβατικό καθεστώς του Μπερενγκέρ, οδήγησαν στις εκλογές για την...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

