Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

26 Μάι 2026

Σημείωση Μεταφραστή*: Ένα διαχρονικό κείμενο που γράφτηκε 40 χρόνια πριν και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Our Generation» (Η Γενιά Μας), στο τεύχος Άνοιξη/Καλοκαίρι 1986. Σε αυτό το κείμενο ο Αμερικανός διανοητής αναπτύσσει γιατί ο Εξουσιαστικός Σοσιαλισμός και η εφαρμογή του απέχουν μακρά από αυτό που αρχικά προσδιορίσθηκε ως Σοσιαλισμός.

Όταν τα δύο μεγάλα συστήματα προπαγάνδας του κόσμου συμφωνούν σε κάποιο δόγμα, απαιτείται κάποια πνευματική προσπάθεια για να ξεφύγει κανείς από τα δεσμά του. Ένα τέτοιο δόγμα είναι ότι η κοινωνία που δημιούργησε ο Λένιν και ο Τρότσκι και διαμόρφωσε περαιτέρω ο Στάλιν και οι διάδοχοί του έχει κάποια σχέση με τον σοσιαλισμό με κάποια ουσιαστική ή ιστορικά ακριβή έννοια αυτής της έννοιας. Στην πραγματικότητα, αν υπάρχει κάποια σχέση, είναι η σχέση της αντίφασης.

Είναι αρκετά σαφές γιατί και τα δύο μεγάλα συστήματα προπαγάνδας επιμένουν σε αυτή τη φαντασίωση. Από την αρχή της, το Σοβιετικό Κράτος προσπάθησε να αξιοποιήσει την ενέργεια του δικού του πληθυσμού και των καταπιεσμένων λαών αλλού στην υπηρεσία των ανθρώπων που εκμεταλλεύτηκαν τις λαϊκές αναταραχές στη Ρωσία το 1917 για να καταλάβουν την κρατική εξουσία. Ένα σημαντικό ιδεολογικό όπλο που χρησιμοποιήθηκε για τον σκοπό αυτό ήταν ο ισχυρισμός ότι οι διαχειριστές του Κράτους οδηγούν τη δική τους κοινωνία και τον κόσμο προς το σοσιαλιστικό ιδανικό. Μια αδυναμία, όπως θα έπρεπε να είχε καταλάβει αμέσως οποιοσδήποτε σοσιαλιστής - σίγουρα οποιοσδήποτε σοβαρός Μαρξιστής - και ένα ψέμα γιγαντιαίων διαστάσεων, όπως έχει αποκαλύψει η ιστορία από τις πρώτες ημέρες του μπολσεβίκικου καθεστώτος. Οι επιστάτες προσπάθησαν να κερδίσουν νομιμότητα και υποστήριξη εκμεταλλευόμενοι την αύρα των σοσιαλιστικών ιδανικών και τον σεβασμό που τους αποδίδεται δικαίως, για να αποκρύψουν τη δική τους τελετουργική πρακτική καθώς κατέστρεφαν κάθε ίχνος σοσιαλισμού.

Όσο για το δεύτερο σημαντικότερο σύστημα προπαγάνδας στον κόσμο, η σύνδεση του σοσιαλισμού με τη Σοβιετική Ένωση και τους πελάτες της χρησιμεύει ως ένα ισχυρό ιδεολογικό όπλο για την επιβολή της συμμόρφωσης και της υπακοής στους κρατικούς καπιταλιστικούς θεσμούς, για να διασφαλιστεί ότι η ανάγκη ενοικίασης του εαυτού στους ιδιοκτήτες και τους διαχειριστές αυτών των θεσμών θα θεωρείται ουσιαστικά φυσικός νόμος, η μόνη εναλλακτική λύση στο «σοσιαλιστικό» μπουντρούμι.

Η σοβιετική ηγεσία παρουσιάζεται έτσι ως σοσιαλιστική για να προστατεύσει το δικαίωμά της να χρησιμοποιεί το ρόπαλο, και οι δυτικοί ιδεολόγοι υιοθετούν το ίδιο πρόσχημα για να αποτρέψουν την απειλή μιας πιο ελεύθερης και δίκαιης κοινωνίας. Αυτή η κοινή επίθεση στον σοσιαλισμό ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματική στην υπονόμευσή του στη σύγχρονη περίοδο.

Κάποιος μπορεί να παρατηρήσει ένα άλλο τέχνασμα που χρησιμοποιείται αποτελεσματικά από τους ιδεολόγους του κρατικού καπιταλισμού στην υπηρεσία της υπάρχουσας εξουσίας και των προνομίων. Η τελετουργική καταγγελία των λεγόμενων «σοσιαλιστικών» κρατών είναι γεμάτη με διαστρεβλώσεις και συχνά απροκάλυπτα ψέματα. Τίποτα δεν είναι ευκολότερο από το να καταγγείλεις τον επίσημο εχθρό και να του αποδώσεις οποιοδήποτε έγκλημα: δεν υπάρχει λόγος να επιβαρύνεσαι από τις απαιτήσεις των αποδεικτικών στοιχείων ή της λογικής καθώς παρελαύνεις στην παρέλαση. Οι επικριτές της δυτικής βίας και των φρικαλεοτήτων συχνά προσπαθούν να διορθώσουν τα πράγματα, αναγνωρίζοντας τις εγκληματικές φρικαλεότητες και την καταστολή που υπάρχουν, ενώ παράλληλα αποκαλύπτουν τις ιστορίες που επινοούνται στην υπηρεσία της δυτικής...

Περισσότερα …