Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

27 Απριλίου 2026

Μπορεί να ακούσεις τη φράση «κατάργηση των φυλακών» και να φανταστείς μια τεράστια μπάλα κατεδάφισης να γκρεμίζει τους τοίχους ενός κελιού και να απελευθερώνει τους ανθρώπους μέσα. Σήμερα, η ιδέα αυτή φαίνεται εντελώς παράλογη στους περισσότερους.

Τι; Να αφήσουμε όλους τους κρατούμενους ελεύθερους; Τους βιαστές; Τους δολοφόνους; Να τους αφήσουμε απλώς να κυκλοφορούν στους δρόμους;

Η αλήθεια είναι ότι, όσο αφελείς κι αν μπορεί να είναι κάποιοι ακτιβιστές πάνω στο θέμα, η κατάργηση των φυλακών είναι εφικτή. Αλλά δεν θα συμβεί μονομιάς.

Αντίθετα, σκεφτείτε την κατάργηση των φυλακών ως μια διαδικασία. Ξεκινά με την κατανόηση των ριζών αυτού που αποκαλούμε «έγκλημα» και με τη στήριξη των συναδέλφων εργαζομένων που έχουν ανάγκη. Όμως αυτή η διαδικασία δεν μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα στον καπιταλισμό.

Το κράτος χρειάζεται τις φυλακές για να κρατά τον καπιταλισμό ενωμένο. Άρα, για να καταργήσουμε τις φυλακές, πρέπει να καταργήσουμε τον καπιταλισμό.

«Έγκλημα» και τιμωρία υπό το κεφάλαιο

Και τι γίνεται με όλους αυτούς τους δολοφόνους και βιαστές;

Με τον τρόπο που το παρουσιάζουν τα μέσα ενημέρωσης, αυτοί είναι οι μόνοι που βρίσκονται στη φυλακή. Οι κυβερνήσεις μας πουλούν την εικόνα ότι οι φυλακές είναι γεμάτες με τα πιο εξαθλιωμένα και βίαια αποβράσματα της κοινωνίας. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μοιάζουν καθόλου με εσένα — ήταν σχεδόν προορισμένοι για τη φυλακή.

Αλλά οι βίαιοι εγκληματίες αποτελούν ένα μικρό ποσοστό των κρατουμένων.

Οι άνθρωποι σπάνια μπαίνουν στο σωφρονιστικό σύστημα εξαιτίας μιας μόνο δραματικής πράξης. Οι περισσότερες επαφές με την αστυνομία ξεκινούν από αστάθεια. Χάνεις μια πληρωμή προστίμου επειδή δεν έχεις να την πληρώσεις. Παραβιάζεις τους όρους εγγύησης επειδή δεν έχεις σταθερή διεύθυνση. Κοιμάσαι σε ένα πάρκο. Οδηγείς χωρίς άδεια κυκλοφορίας. Κλέβεις από κατάστημα. Κατηγορείσαι για δημόσια μέθη επειδή δεν έχεις πού αλλού να πιεις. Ή, ίσως απλώς εσύ και οι φίλοι σου καπνίσατε ένα τσιγάρο κάνναβης.

Χάνονται ημερομηνίες δικαστηρίων. Εκδίδονται εντάλματα. Οι όροι εγγύησης γίνονται αυστηρότεροι. Περισσότερα δικαστήρια. Περισσότερα πρόστιμα. Και είναι ένας κύκλος που δεν επηρεάζει όλους το ίδιο. Η φυλάκιση ακολουθεί τις γραμμές που χαράχτηκαν από την αποικιοκρατία. Οι Πρώτοι Λαοί αποτελούν λιγότερο από το πέντε τοις εκατό του πληθυσμού της Αυστραλίας, αλλά σχεδόν το σαράντα τοις εκατό του πληθυσμού των φυλακών. Αυτό δεν συμβαίνει επειδή υπάρχει κάποια πραγματικότητα όπου οι αυτόχθονες είναι πιο πιθανό να διαπράξουν εγκλήματα λόγω της ταυτότητάς τους.

Αντί να δίνει πόρους στους φτωχούς εργαζόμενους, το σύστημα τους συλλαμβάνει επειδή κλέβουν. Αντί να αντιμετωπίζει ανθρώπινα όσους έχουν εξαρτήσεις, το σύστημα τους συλλαμβάνει επειδή κάνουν χρήση. Και αντί να αντιμετωπίσει την επιδημία ψυχικών ασθενειών στη χώρα, το σύστημα επιτρέπει στην αστυνομία να κακοποιεί τους ασθενείς και στα δικαστήρια να τους κλείνουν σε κελιά.

Την ίδια στιγμή, ποιοι απολαμβάνουν την ελευθερία τους; Οι πολεμοκάπηλοι και οι συνεργοί στη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Οι οικονομικοί εγκληματίες. Οι διεστραμμένοι που αναφέρονται στα αρχεία Έπσταϊν. Στον καπιταλισμό, η άρχουσα τάξη αποφασίζει τι είναι «νόμιμο» και τι «παράνομο». Και όταν παραβιάζει τους δικούς της νόμους, τη γλιτώνει.

Η φαντασίωση του φιλελεύθερου καταργητισμού (abolitionism)

Ορισμένα οράματα για την κατάργηση των φυλακών έχουν καλές προθέσεις, αλλά είναι εντελώς μη ρεαλιστικά.

Πολλά από...

Περισσότερα …