Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

14 Ιανουαρίου 2026

Σε αυτό το κείμενο θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί ο αναρχισμός δεν αποτελεί μια προσφιλής ιδέα στο μυαλό των ανθρώπων. Με γνώμονα φυσικά τις διαπιστώσεις που μας φέρνουν στην αυγή του δεύτερου τέταρτου του 21ου αιώνα που μόλις μπήκε να τρέχουν καταιγιστικά. Παραφράζοντας την γνωστή ρήση για το τις πταίει, η μία συνθήκη (λαός) δεν αναιρεί ούτε έρχεται σε αντίθεση με την δεύτερη (Αναρχίζουμε). Μπορεί και η δυο να είναι σωστές είτε λάθος, το ζήτημα είναι ότι είτε ρίξουμε το φταίξιμο εξωτερικά (δεν μας καταλαβαίνουν), είτε εσωτερικά (κάτι κάνουμε λάθος) το αποτέλεσμα γυρνάει πίσω ως γράμμα στον παραλήπτη του. Φυσικά όπως και σε όλα τα γραπτά μου δεν με ενδιαφέρει να εκφράσω απλά μια γκρίνια, αλλά μια αγωνία για τα τεκταινόμενα.

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ζούμε κάτω από το πιο ισχυρό και βάναυσο σύστημα που έχει δει η πρόσφατη ιστορία, σε παγκόσμιο επίπεδο. Μπροστά στην υποχώρηση των κοινωνικών διεκδικήσεων, δεν χάνει καμία ευκαιρία να ενδυναμωθεί και να ανανεωθεί, οποτεδήποτε και οπουδήποτε. Ο καπιταλισμός δεν δημιουργεί απλώς διαφορετικούς νόμους και εργαλεία για να διατηρήσει την επιβίωσή του, αλλά καταφέρνει να περιφράξει, να περιορίσει και να ελέγξει οτιδήποτε έχει ποτέ δημιουργηθεί – εντός ή εκτός του. Ακόμα και φαινομενικά αντίθετες σε αυτόν ιδέες ή διεκδικήσεις χρησιμοποιούνται για να εξυπηρετήσουν στην τελική το σύστημα με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, και αν δεν μπορεί να οικειοποιηθεί μια ιδέα ή να ενσωματώσει ένα κίνημα, μπορεί εύκολα να το αφοπλίσει, να το αφομοιώσει ή να το διαστρεβλώσει μέσω των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Η Εξουσία έχει αναπτύξει κάθε είδους φορείς που να την εξ-υπηρετούν, όπως το κοινοβουλευτικό σύστημα, τα μέσα ενημέρωσης, τις αγορές, τα πολιτικά κόμματα, τα δίκτυα κατασκοπείας, το στρατό, την αστυνομία, τις τράπεζες και άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, πολλούς ιεραρχικούς θεσμούς, μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ), φιλανθρωπικές οργανώσεις, επιχειρήσεις, εθνικισμό, θρησκεία, εκπαίδευση, μέσα ενημέρωσης και αθλητισμό. Επιπλέον, το Κράτος ενθαρρύνει τη διαιώνιση ακίνδυνων διαδηλώσεων και διαμαρτυριών, ενώ επιβάλλει πολλούς περιορισμούς: παρακολούθηση, φωτογράφιση και παρακολούθηση των συμμετεχόντων. Με αυτόν τον τρόπο, το Κράτος μπορεί τουλάχιστον να επωφεληθεί με αρκετούς τρόπους: γνωρίζει ότι είναι ένας καλός τρόπος για τους ανθρώπους να εκδηλώσουν τον θυμό και την απογοήτευσή τους χωρίς αποτέλεσμα. Βλέπε, αγανακτισμένους, Τέμπη, Φοιτητικά, Αγροτικά, κοκ.

Το δημοκρατικό καθεστώς δεν είναι απλώς ένα πολιτικό σύστημα, αλλά ένα ιδεολογικό εργοστάσιο συναίνεσης και διαχείρισης που περιλαμβάνει όλους αυτούς τους θεσμούς και φορείς που ανέφερα παραπάνω. Όλοι αυτοί υπηρετούν το σύστημα με διαφορετικούς τρόπους, ενώ παράλληλα λειτουργούν για να απορρίψουν οποιεσδήποτε σοβαρές και αποτελεσματικές ιδέες ή δραστηριότητες που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τον καπιταλισμό. Όλοι αυτοί οι θεσμοί έχουν χτιστεί σε ένα ιεραρχικό σύστημα. Η δουλειά αυτών των θεσμών δεν είναι απλώς να επιτρέπουν στους ανθρώπους στην κορυφή να λαμβάνουν όλες τις αποφάσεις, αλλά να καθιστούν τα άτομα στη βάση άφωνα και πλήρως εξαρτημένα από αυτούς στην κορυφή. Ο σκοπός αυτών των θεσμών είναι να κάνουν τους ανθρώπους να ξεχάσουν το ατομικό τους μυαλό, τις ιδέες και τα ενδιαφέροντά τους, τη δημιουργικότητά τους και, τέλος, την αυτεξούσια δράση τους για να αλλάξουν την κοινωνία.

Περισσότερα …