
Η Ελλάδα μπήκε καθυστερημένα στην οργανωμένη ταξική πάλη, ακόμη και σε σχέση με βαλκανικές χώρες όπως η Βουλγαρία. Μέχρι το 1908 υπήρχαν διάσπαρτες Αδελφότητες, σινάφια και φιλεργατικοί σύνδεσμοι που χωρίς την συστηματική συνεργασία και εμβέλεια καταναλώνονταν σε σποραδικές δράσεις και συχνά διαλύονταν μετά από κάποιο διάστημα. Τομή στην αλλαγή αυτού ήταν η δημιουργία του Εργατικού Κέντρου Βόλου, του πρώτου στην Ελλάδα. Μία μορφή που αναδείχθηκε μέσα από τους εργατικούς αγώνες στο Βόλο, αλλά δυστυχώς δεν έζησε αρκετά για να συμμετάσχει στα πρώτα μεγάλα βήματα της εργατικής τάξης στην Ελλάδα ήταν ο Γεώργιος Κόσσυβας.
Ο Κόσσυβας ήταν τσιγαράς. Γεννήθηκε στη Μακρυνίτσα. Δεν γνωρίζουμε την ακριβή ημερομηνία της γέννησής του ούτε τη ζωή του πριν την εποχή του Εργατικού Κέντρου Βόλου και της Δίκης των Αθεϊκών. Από τις επαφές που είχε με την Αίγυπτο είναι πιθανό να είχε μεταναστεύσει εκεί για να δουλέψει στα καπνεργοστάσια της ελληνικής παροικίας, όπως τόσοι και τόσοι σύγχρονοί του. Όπως αναφέρει ο Κορδάτος την εποχή εκείνη είχαν έρθει από την Αίγυπτο και τη Γερμανία εργάτες στο Βόλο. Στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 20ού αιώνα ο Κόσσυβας βρίσκεται εκεί, όπου δουλεύει στο καπνοκοπτήριο της πόλης. Ήδη από το 1906 υπήρχε μια ομάδα αναρχικών εργατών που προσπαθούσαν να κινητοποιήσουν τους συναδέλφους τους προπαγανδίζοντας στα καφενεία και τα εργαστήρια. Γνωστότερος όλων ήταν ο Καλατζόπουλος[1], μέσα σε αυτούς πιθανά να ήταν και ο Κόσσυβας, καθώς ήταν πολιτικοποιημένος πριν το 1908.
Την 21η Νοέμβρη 1908 ο Κόσσυβας μαζί με άλλους εργάτες πρωτοστατεί στην πρωτοβουλία για τη δημιουργία του Εργατικού Κέντρου Βόλου, μιας και η ιδέα ανήκε στους εργάτες του καπνοκοπτηρίου. Στο 27ο τεύχος του “Εργάτη” διαβάζουμε:
Αδελφοί εργάτες! Καθένας γνωρίζη καλά τον πόνο του, ώστε να αναγνωρίζη τη σηµασία, τη σοβαρότητα και τα µεγάλα αποτελέσµατα, που θα επιτύχωµε όταν µε θέλησι εργασθώµεν για την ίδρυσιν του Εργατικού Κέντρου µας. Αδελφοί εργάτες! Ελάτε να εργασθούµε όλοι µαζί για το συµφέρο µας και σαν άνθρωποι που είµαστε για το συµφέρο των παιδιών µας και των συναδέλφων µας. “Καθένας για όλους και όλοι για τον καθένα” ας είνε το σύνθηµά µας. Αδελφοί εργάτες! Ενωθήτε µαζύ µας, γιατί όταν δεν ενωθήτε σηµαίνει ότι είστε εχθροί της εργατικής τάξεως, της δύναµης που θα αποκτήση όταν θα είναι ενωµένη, εχθροί ακόµα του εαυτού σας, των οικογενειών σας, του µέλλοντος των παιδιών, εχθροί της Προόδου σας και της προόδου του Έθνους, εχθροί του Δικαίου και της Αλήθειας. Και Αλήθεια είναι αυτός ο Θεός. Άµα δεν ενωθήτε λοιπόν µαζύ µας θα είσθε εχθροί και αυτού του θεού. Οι αδελφοί σας Ν. Μαρδέλης – Γ. Κόσυβας (σιγαροποιοί) – Νικ. Παυλής (καπνοκόπτης) – Γ. Μούσιος (ράπτης) – Κ. Κοντορήγας (καραγωγεύς) – Ε. Καλύβας (καφεπώλης) – Π. Παπαθανασίου (κουρεύς), Φ. Άνινος (υποδηµατοποιός), Λ. Στράτος (τσαρουχοποιός), Θεο. Κανάς, Δ. Γκουταβάς (υφαντής), Ν. Τσαγκάλας (υπάλληλος παντοπωλείου), Β. Τσιµπανούλης (πιλοποιός), Κων. Τζαµτζής (ελαιοχρωµατιστής).
Παρ’ όλη της ενεργή δράση και συμμετοχή στους εργατικούς αγώνες, δεν έχουμε καμιά αναφορά για κάποια εκλογή του σε οποιαδήποτε θέση, ούτε στο συνδικάτο των καπνεργατών ούτε στο Εργατικό Κέντρο. Η σχέση του με το κέντρο ήταν κυρίως αυτή της συνεργασίας...

Η πρώτη, στην ελληνική κινηματογραφική ιστορία, ταινία «κοινωνικού ενδιαφέροντος και αποτύπωσης», και μάλιστα βωβή, γεννήθηκε πριν από 93 χρόνια, με αυτόν ακριβώς τον, τολμηρό, τίτλο. Και θα ήταν ενδιαφέρον να βλέπαμε, σε αυτό το εξαίρετο προγονικό δείγμα ελληνικού νεορεαλισμού, αν έχουν αλλάξει πολλά από τότε μέχρι την «Κοινωνική σαπίλα» των… ημερών μας.
Η ταινία του Κωνσταντινοπολίτη (πρόσφυγα, στα 14 του, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή) Στέλιου Τατασόπουλου, που αποδήμησε πριν από 25 χρόνια, γυρίστηκε λίγο πριν τη δεύτερη πρωθυπουργία του καινοτόμου πολιτικού και κοινωνιολόγου Αλέξανδρου Παπαναστασίου και την κυβέρνησή του, των «έξι ημερών», προτού αναλάβει ξανά ο Ελευθέριος Βενιζέλος και,...

Στις 30 Ιουλίου 1898 γεννήθηκε στο Sallent (Bages, Καταλονία) ο ελευθεριακός παιδαγωγός και αναρχοσυνδικαλιστής αγωνιστής Joan Climent Jaume Puig y Elias. Γιος μιας ρεπουμπλικανικής αγροτικής οικογένειας. Οι γονείς του ονομάζονταν Ramon Puig Carrera (εργάτης) και Magdalena Elias Pagès.
Σπούδασε στο κοσμικό σχολείο της πόλης του και πήρε μεταπτυχιακό δίπλωμα από το κανονικό σχολείο της Βαρκελώνης. Επηρεασμένος από τον παιδαγωγικό ορθολογισμό του Francesc Ferrer y Guardia και το Μοντέρνο Σχολείο του, συμμετείχε στο ορθολογιστικό σχολείο Farigola (1918) και δημιούργησε το Σχολείο της Φύσης στη γειτονιά Clot της Βαρκελώνης, ένα ελευθεριακό σχολικό κέντρο, με σχολική αποικία και το νεανικό περιοδικό Floreal,...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

