
Στις 15 Ιουνίου 1913 πέντε μέλη των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου (Industrial Workers of the World) και του Αυστραλιανού Σοσιαλιστικού Κόμματος (Australian Socialist Party) συνελήφθησαν στο Brisbane επειδή απηύθυναν ομιλίες σε πλήθος στη γωνία των οδών William και Queen. Και οι δύο οργανώσεις είχαν πρόσφατα ζητήσει άδεια για να πραγματοποιούν συγκεντρώσεις στο δρόμο τις Κυριακές, όταν οι περισσότεροι άνθρωποι της εργατικής τάξης είχαν ρεπό, αλλά αυτό απορρίφθηκε από τις αρχές, παρά το γεγονός ότι έδιναν δικαιώματα ομιλίας σε θρησκευτικούς ευαγγελιστές.
Έχοντας συντρίψει μια γενική απεργία τον προηγούμενο χρόνο, η τοπική κυβέρνηση του Κουίνσλαντ δεν έδειχνε μεγάλη ανοχή στους αντιφρονούντες και σε καθέναν από τους ριζοσπάστες επιβλήθηκε πρόστιμο 5 σελίνια ή 12 ώρες φυλάκιση για «εκτόνωση των απόψεών τους, αντίθετα με το νόμο και χωρίς άδεια».
Αυτό έδωσε το έναυσμα για μια μακρά εκστρατεία κατά τη διάρκεια της οποίας οι ταραξίες για την ελευθερία του λόγου υιοθέτησαν διάφορες τακτικές για να χλευάσουν και να αψηφήσουν το νόμο. Σε αυτές περιλαμβάνονταν η εκφώνηση ομιλιών ενώ περιφέρονταν στους δρόμους ακολουθούμενοι από πλήθος κόσμου και η διεξαγωγή δυνατών «συζητήσεων» στις βεράντες των ξενοδοχείων που ακούγονταν από εκατοντάδες άτομα.
Ορισμένοι ακτιβιστές αλυσοδέθηκαν σε στύλους δρόμων και βεραντών, ενώ άλλοι έδιναν διαλέξεις από ψηλά σε δέντρα ή μιλούσαν από περβάζια παραθύρων. Το πλήθος έφτανε σταθερά τις χιλιάδες, αλλά οι αρχές αρνήθηκαν να υποχωρήσουν, στέλνοντας στη φυλακή αρκετούς ομιλητές, ορισμένοι από τους οποίους στη συνέχεια έκαναν απεργία πείνας.
Μετά την πτώση της συντηρητικής τοπικής κυβέρνησης το 1915, οι συλλήψεις έλαβαν τέλος, ενώ οι «stump speakers» (ομιλητές του κούτσουρου) απέκτησαν έναν χώρο πίσω από το Κοινοβούλιο για τη χρήση τους.
*Πηγή: Commons Social Change Library https://commonslibrary.org
...
Daniel al-Rashid*
Η ριζοσπαστική ιστορία είναι γεμάτη με άγνωστους ανθρώπους, ανώνυμες φιγούρες που ωστόσο -με τον δικό τους ταπεινό τρόπο- συνέβαλαν στην ανάπτυξη του σοσιαλισμού και του εργατικού κινήματος γενικότερα. Ορισμένοι ήταν πολύ σημαντικοί, άλλοι λιγότερο. Ένα παράδειγμα ανθρώπου που εμπίπτει στην τελευταία κατηγορία είναι ο William Edwell Harcourt. Σχεδόν τίποτα δεν έχει γραφτεί γι' αυτόν μέχρι σήμερα- το παρόν άρθρο είναι, απ' όσο γνωρίζω, το πρώτο που ασχολείται άμεσα μαζί του. Θα ήταν ουσιαστικά αδιάφορος, αν δεν είχε δύο πολύ ιδιαίτερες τιμές: ήταν ο πρώτος Αυστραλός διεθνιστής σοσιαλιστής και συμμετείχε στο Συνέδριο της Χάγης της Πρώτης Διεθνούς - την...

Ακολουθεί ένα επιλεγμένο απόσπασμα από το βιβλίο του Γκεόργκι Χαντζίεφ “Ομοσπονδία των Αυτόνομων Κομμούνων στη Βουλγαρία” (Σίδνεϊ: Ο δρόμος μας, 1990). Ο Χαντζίεφ υπήρξε εξέχων ακτιβιστής, ιστορικός και θεωρητικός του βουλγαρικού αναρχικού κινήματος του 20ού αιώνα. Εντάχθηκε στο αναρχικό κίνημα γύρω στο 1923. Συμμετείχε στον Ισπανικό Εμφύλιο και οργάνωσε εκπομπή στη βουλγαρική γλώσσα στον ραδιοφωνικό σταθμό της CNT. Στη συνέχεια, ο Χαντζίεφ κυνηγήθηκε από τη σταλινική κυβέρνηση της Βουλγαρίας το 1948, εξαιτίας του οποίου αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στη Γαλλία, όπου για περισσότερα από 40 χρόνια δημοσίευε αναρχικά βιβλία και περιοδικά. Μετά την πτώση του ολοκληρωτικού καθεστώτος, επέστρεψε στη...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

