
Είναι Νοέμβριος του 2020 και ένα μέλος του προσωπικού των Περιφερειακών Βιβλιοθηκών του Geelong κερδίζει ένα βραβείο που του απονέμει το συνδικάτο του. Το βραβείο είναι σε αναγνώριση των προσπαθειών του μέλους του προσωπικού, ως εκλεγμένου αντιπροσώπου του συνδικάτου, να ηγηθεί μιας εκστρατείας κατά της άδικης μεταχείρισης των περιστασιακών υπαλλήλων της Βιβλιοθήκης νωρίτερα μέσα στο έτος. Λίγο μετά την απονομή του βραβείου, το συνδικάτο δημοσιεύει σχετικά στη σελίδα του στο Facebook.
Όλη αυτή η ιστορία φαίνεται αρκετά αθώα. Όχι, όμως, για τη διεύθυνση της Βιβλιοθήκης. Ο διευθύνων σύμβουλος (CEO) της Βιβλιοθήκης, που περιεργάζεται τη σελίδα του συνδικάτου στο Facebook σχεδόν τα μεσάνυχτα, βλέπει την ανάρτηση και την αποστέλλει αμέσως με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στον επικεφαλής του Τμήματος Ανθρώπινου Δυναμικού της Βιβλιοθήκης. Αυτός με τη σειρά του την στέλνει αμέσως στον δικηγόρο της Βιβλιοθήκης, και η αλυσίδα ηλεκτρονικών μηνυμάτων γρήγορα εξελίσσεται σε πυρετώδη παράνοια, με προτάσεις να διερευνηθεί η διαδικασία υποβολής αίτησης για το βραβείο, ότι το βραβείο είναι πλαστό, επειδή τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται δεν συνέβησαν ποτέ, και ότι το συνδικάτο πιθανότατα ενορχηστρώνει μια τεράστια συνωμοσία για να στοχοποιήσει και να καταστρέψει σκόπιμα τις Περιφερειακές Βιβλιοθήκες του Geelong. «Είναι εξοργιστικό», καταλήγει ο δικηγόρος της Βιβλιοθήκης.
Όλη αυτή η ανταλλαγή φαίνεται πολύ παράξενη για να είναι αληθινή. Αλλά είναι αληθινή - την έχω διαβάσει ολόκληρη. Αυτά τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, και εκατοντάδες άλλα παρόμοια, ήρθαν στο φως ως μέρος μιας μεγάλης δημοσιοποίησης εγγράφων σύμφωνα με τους νόμους περί Ελευθερίας της Πληροφορίας (Freedom of Information laws) που περιγράφουν λεπτομερώς τον τρόπο με τον οποίο η διεύθυνση των Περιφερειακών Βιβλιοθηκών του Geelong αντιμετώπισε τη συνδικαλιστική δραστηριότητα του προσωπικού τους, το οποίο πραγματοποιούσε ενεργό οργάνωση στη δουλειά. Οι εσωτερικές συζητήσεις μεταξύ των κορυφαίων διευθυντών των Βιβλιοθηκών σχετικά με αυτά τα γεγονότα παρέχουν μια συναρπαστική εικόνα του παράξενου και παρανοϊκού κόσμου των ανθρώπων που κυβερνούν τις ζωές μας καθημερινά στον εργασιακό χώρο. Και δείχνουν ότι, μακριά από το να είναι παντοδύναμοι και ανίκητοι, οι εργοδότες μας είναι συχνά εξαιρετικά ευάλωτοι και πανικοβάλλονται ακόμη και στο παραμικρό σημάδι αντιπαράθεσης.
Για τη διοίκηση των Περιφερειακών Βιβλιοθηκών του Geelong (Geelong Regional Libraries), τα προβλήματα αρχίζουν τον Μάρτιο του 2020. Μέχρι τότε, τα μέλη του συνδικάτου έχουν οργανωθεί σοβαρά για πάνω από ένα χρόνο, και όταν η διεύθυνση απολύει όλο το έκτακτο προσωπικό χωρίς μισθό λόγω της πανδημίας, οι εργαζόμενοι δίνουν τον πρώτο τους σοβαρό αγώνα. Αμέσως πραγματοποιούνται τεράστιες και οργισμένες συνελεύσεις του σωματείου, και αφού μια ανοιχτή επιστολή του προσωπικού που ζητά την επαναπρόσληψη του έκτακτου προσωπικού με πλήρεις μισθούς απορρίπτεται, οι εργαζόμενοι ψηφίζουν το σωματείο να δημοσιοποιήσει τις επαίσχυντες ενέργειες της Βιβλιοθήκης.
Η διεύθυνση τρομοκρατείται ακόμη και από τη ρητορική αντιπαράθεση με την εξουσία της, και η διοίκηση πέφτει σε περιδίνηση. Δεκάδες μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου πηγαινοέρχονται μεταξύ των ανώτερων διευθυντών της Βιβλιοθήκης, των ανώτερων υπαλλήλων του Δήμου και των τοπικών δημοτικών συμβούλων. Μια δημόσια σελίδα GoFundMe για τους έκτακτους υπαλλήλους της Βιβλιοθήκης προκαλεί ένα έκτακτο email του διευθύνοντος συμβούλου προς όλο το συμβούλιο της Βιβλιοθήκης, ενώ μια σύντομη επιστολή στον συντάκτη της τοπικής εφημερίδας για την υποστήριξη...

Η ανθρωπότητα αγωνίζεται εδώ και πολύ καιρό ενάντια στην καταπίεση, αλλά η δουλειά δεν φαίνεται ποτέ να τελειώνει.
Ας πάρουμε ως παράδειγμα το τέλος της βρετανικής κυριαρχίας στην Ινδία. Με έναν τεράστιο αγώνα, οι αποικιοκρατούμενοι λαοί ανάγκασαν το ρατσιστικό βρετανικό κράτος να φύγει. Παρ' όλα αυτά, η εκμετάλλευση συνεχίζεται στην υποήπειρο. Οι κυβερνήσεις του Πακιστάν και της Ινδίας απειλούν η μία την άλλη με πυρηνικές δολιοφθορές, ενώ οι πληθυσμοί τους εργάζονται πολλές ώρες σε κακές συνθήκες, συχνά για το κέρδος των βρετανικών εταιρειών.
Οι φεμινίστριες τον 20ού αιώνα έκαναν τεράστια βήματα για τις γυναίκες. Παρ' όλα αυτά, οι γυναίκες...

Για πάνω από μια δεκαετία, οι κυβερνήσεις των Φιλελευθέρων και των Εργατικών έχουν σκόπιμα υποχρηματοδοτήσει τα δημόσια σχολεία. Οι κυβερνήσεις εδραίωσαν την ανισότητα και καταδίκασαν μια γενιά παιδιών της εργατικής τάξης σε υποβαθμισμένη εκπαίδευση.
Τα δημόσια σχολεία βρίσκονται σε κρίση. Εκατοντάδες θέσεις εκπαιδευτικών είναι κενές. Εκπαιδευτικοί εγκαταλείπουν το επάγγελμα λόγω ψυχοκοινωνικών κινδύνων, χαμηλών αμοιβών και εξουθένωσης. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Καθώς οι κυβερνήσεις έχουν υποχρηματοδοτήσει τα σχολεία, οι εκπαιδευτικοί έχουν αφεθεί να καλύψουν το κενό, πληρώνοντας για την υλικοτεχνική υποδομή της τάξης και καλύπτοντας τις ελλείψεις προσωπικού με απλήρωτες υπερωρίες.
Οι εκπαιδευτικοί και το προσωπικό των σχολείων πρέπει...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

