Αυτή η σύντομη ιστορία καλύπτει την περίοδο από το 1956, όταν ιδρύθηκε η Sydney Anarchist Group (SAG - Αναρχική Ομάδα του Σίδνεϊ) η πρώτη αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση στην Αυστραλία. Η SAG αποτελούνταν από μέλη του βουλγαρικού τμήματος της IWA (International Workers’ Association - Διεθνής Ένωση Εργατών), που ονομαζόταν επίσης Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας- και ήταν γνωστή στα αγγλικά με το ακρωνύμιο CNT-B (Bulgaria). Πολλά από τα μέλη της είχαν πολεμήσει εναντίον των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής σε οργανωμένες αντάρτικες ομάδες της CNT-B.
Η SAG έθεσε ως στόχο της τη δημιουργία ενός αναρχοσυνδικαλιστικού συνδικάτου ξεχωριστά και σε αντίθεση με τα ρεφορμιστικά συνδικάτα που εξαρτώνται από τα πολιτικά κόμματα. Η πρώτη δημόσια δραστηριότητά της ήταν η διανομή ενός φυλλαδίου σε πορεία για την Εργατική Πρωτομαγιά από το New South Wales Trades and Labour Council (Εργατικό Κέντρο Νέας Νότιας Ουαλίας), το οποίο περιέγραφε την πρακτική και τη μεθοδολογία του αναρχοσυνδικαλισμού.
Η SAG ασχολήθηκε με το έργο της αλληλεγγύης προς τα εξόριστα μέλη της CNT-B σε όλο τον κόσμο, ιδίως στη Γαλλία, όπου η πλειοψηφία των μελών της CNT-B αναζήτησε καταφύγιο από τις διώξεις της υποστηριζόμενης από τη Σοβιετική Ένωση κυβέρνησης του Πατριωτικού Μετώπου. Η SAG εξέδιδε το έντυπο «Our Road» (Ο Δρόμος μας) στη βουλγάρικη γλώσσα μέχρι το 1991. Η Γραμματεία της εξόριστης CNT-B μεταφέρθηκε από το Παρίσι στο Σίδνεϊ το 1968.
Η SAG συνεργάστηκε, επίσης, ενεργά με ριζοσπάστες και ακτιβιστές που συμπαθούσαν τον αναρχισμό στα τέλη της δεκαετίας του '50 και στις αρχές της δεκαετίας του '60, που σχετίζονταν με τη γενικότερα ελευθεριακή πρωτοβουλία «Sydney Push» και ίδρυσε το «Anarchist Cellar» (Αναρχικό Κελλάρι) στο Paddington το 1966, κυρίως ως χώρο για συναντήσεις και ομάδες ανάγνωσης για την προώθηση των μεθόδων του αναρχοσυνδικαλισμού.
Μέλη της SAG, ιδιαίτερα ο Georg Hristov και ο Alex Boneff, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση της Αναρχοσυνδικαλιστικής Διάσκεψης που ίδρυσε την Anarcho-Syndicalist Federation (ASF - Αναρχοσυνδικαλιστική Ομοσπονδία) το 1986. Με την ίδρυση της ASF Sydney, η SAG διαλύθηκε επίσημα και τα μέλη της εντάχθηκαν σε αυτήν.
Τον Δεκέμβριο του 1965, μια ομάδα Ισπανών εξόριστων της CNT που είχαν μεταναστεύσει στην Αυστραλία ως πρόσφυγες υπό την αιγίδα της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), συγκροτήθηκαν σε ομάδα με την ονομασία Grupo Cultural Etudios Sociales de Melbourne (Ομάδα Πολιτιστικών και Κοινωνικών Σπουδών Μελβούρνης) και είχαν ως αρχικό κύριο μέλημα της δραστηριότητάς τους την αλληλεγγύη και την υποστήριξη των φυλακισμένων μελών της CNT.
Τα εξόριστα Τμήματα της IWA στην Αυστραλία 1956-1985
1956: Το εξόριστο Τμήμα της CNT-B (Βουλγαρία) ιδρύεται στο Σίδνεϊ και λειτουργεί με το όνομα Sydney Anarchist Group (SAG). Ξεκινά η έκδοση της εφημερίδας «Our Road» της CNT-B στην Αυστραλία.
1965: Το εξόριστο Τμήμα της CNT (Ισπανία) ιδρύεται στη Μελβούρνη.
1966: Οι σύντροφοι της CNT-B ιδρύουν το «Anarchist Cellar» στην Glenmore Rd., στο Paddington του Σίδνεϊ. Ιδρύεται η (ισπανόφωνη) ομάδα Cruz Negra Anarquista (Αναρχικός Μαύρος Σταυρός) στη Μελβούρνη, η οποία ξεκινά την έκδοση του «Acracia».
1968: Η Γραμματεία της CNT-B μεταφέρεται από το Παρίσι στο Σίδνεϊ.
1973: Η «Acracia» αρχίζει να εκδίδεται δίγλωσση στα ισπανικά και στα αγγλικά.
1975 Ιανουάριος: Ιδρύεται η...
Robert Mason*
Οι ισπανόφωνοι βρίσκονται στο επίκεντρο της μεταβαλλόμενης ενασχόλησης των κατοίκων του Queensland με τα παγκόσμια ανθρώπινα δικαιώματα από τις αρχές του εικοστού αιώνα. Από την πρώτη στιγμή της παρουσίας τους, οι μετανάστες έγιναν αγωγοί πολιτικής αναταραχής, συνδέοντας τις τοπικές συνθήκες στο Queensland με τοποθεσίες και συζητήσεις στην Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική. Η συμμετοχή τους στο φυσικό και πολιτιστικό τοπίο της Πολιτείας αυτής μπορεί να χαρακτηριστεί ως παροδική παρουσία σε τόπους όπου τα συμφέροντά τους διασταυρώνονταν με εκείνα της ευρύτερης κοινότητας. Αυτή η παροδική ορατότητα στο δημόσιο χώρο δεν ισοδυναμεί με περιθωριακότητα ή ασημαντότητα. Οι ισπανόφωνοι...
Σημείωση μεταφραστή: Σε μια εποχή που ο πόλεμος ξαναφουντώνει η επιστολή του Κροπότκιν επαναφέρει στην μνήμη την αναγκαιότητα του διεθνισμού και το καθήκον όλων μας να σταματήσουμε αυτό το κτήνος που ονομάζεται Πόλεμος.
Αγαπητοί σύντροφοι και φίλοι, — Αφού δούλεψα ανάμεσά σας για 40 χρόνια, δεν μπορώ να φύγω από τη Δυτική Ευρώπη χωρίς να σας στείλω λίγα λόγια αποχαιρετισμού.
Από τα βάθη της καρδιάς μου, σας ευχαριστώ για την υποδοχή —περισσότερο από αδελφική— που βρήκα ανάμεσά σας. Η Διεθνής Ένωση Εργατών δεν ήταν για μένα μια απλή αφηρημένη λέξη. Ανάμεσα στους εργάτες της Ελβετίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας,...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018