
Με μεγάλη ικανοποίηση ανακοινώνουμε ότι το βιβλίο «Προλεταριακή Εξέγερση στο Santos» βρίσκεται ήδη στο στάδιο της γραφικής παράστασης! Το βιβλίο αυτό συγκεντρώνει 64 κείμενα που γράφτηκαν από τον Primitivo Raymundo Soares (γνωστό με το ψευδώνυμο Florentino de Carvalho) μεταξύ 1905 και 1913, κατά τη διάρκεια της περιόδου που έζησε στο Santos.
Μεταξύ των επιλεγμένων ντοκουμέντων υπάρχουν επιστολές, κείμενα από τον εργατικό και αναρχικό Τύπο της Βραζιλίας και του εξωτερικού. Ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά τα άρθρα προέρχονται από τον ημερήσιο Τύπο του Santos (ο οποίος δεν έχει ακόμη ψηφιοποιηθεί) και είναι εντελώς άγνωστα και αδημοσίευτα κείμενα, που απεικονίζουν την πρώτη φάση της μαχητικότητας αυτού του μεγάλου τμήματος του βραζιλιάνικου αναρχισμού. Σύντομα θα έχουμε σημαντικά νέα: μείνετε συντονισμένοι!
Προς το παρόν, ένα μικρό δείγμα του τρόπου σκέψης του Primitivo Soares:
«Δεν θέλουμε να κυβερνάμε, ούτε να κυβερνιόμαστε, γι' αυτό είμαστε αναρχικοί». (... ). Οι ελευθεριακές ομάδες που σχηματίζονται με βάση τις συγγένειες είναι ένα ασύγκριτο παράδειγμα κοινωνικότητας. Χωρίς προέδρους, χωρίς διευθυντές, ούτε καν για να κατευθύνουν τις συζητήσεις, διατηρούν τη μεγαλύτερη ανοχή, την πιο προσεκτική προσοχή, στις εκθέσεις κάθε μέλους, σταθμίζοντας την αξία κάθε λέξης τους. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει ή να εκπληρώσει τις προτεινόμενες πρωτοβουλίες. Όσοι συμφωνούν με μια ιδέα την εφαρμόζουν, ενώ άλλοι την αμφισβητούν αυθόρμητα ή ακολουθούν άλλες που θεωρούν καλύτερες. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγονται όλες οι συγκρούσεις, όλες οι επιβολές.
Στα σπίτια σας θα δείτε ότι, αντί να μιμούνται τις δικές σας συμπεριφορές, που μεθούν και ξεσπούν τα προβλήματά τους, την αλκοολική τους οργή στις γυναίκες και τα παιδιά τους, αντιμετωπίζουν τους συντρόφους και τα παιδιά τους με σεβασμό, όπως θα ήθελαν να τους αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι. Δεν είναι αντικείμενα που σας ανήκουν, είναι άτομα, ανθρώπινα όντα με τα οποία σας ενώνει η αγάπη και η στοργή. (...) Η αναρχία είναι το ιδανικό αυτής της αγάπης για τη ζωή, για την παγκόσμια αλληλεγγύη, θεμελιώδης βάση της ανθρώπινης ευτυχίας. Καθώς το αίσθημα της αλληλεγγύης ή του σεβασμού και της αγάπης για την ατομική αξιοπρέπεια είναι ιδιοκτησία του ανθρώπινου είδους, καταλήγουμε στην αντίληψη ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του αναρχικός».
...
Σωτήρης Λυκουργιώτης
Όσοι έζησαν τις μεγαλουπόλεις στις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα θυμούνται το ασφυκτικό αίσθημα του πολεοδομικού τους χάους: φρικτή κυκλοφοριακή συμφόρηση, αποπνικτική ατμόσφαιρα με δυσοίωνα επίπεδα αέριων ρύπων, πλήρης απουσία δημόσιου χώρου, θόρυβος και σκουπίδια. Για όσους δεν τα έζησαν, οι ταινίες των δεκαετιών του ’80 και του ’90 είναι αδιάψευστος μάρτυρας.
Από τότε κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι. Τα αυτοκίνητα έγιναν καταλυτικά, τα μέσα μαζικής μεταφοράς επεκτάθηκαν, τα ιστορικά κέντρα των πόλεων εν μέρει πεζοδρομήθηκαν. Τις δεκαετίες εκείνες, το να μένει κανείς στο κέντρο μιας μεγαλούπολης θεωρείτο κατάρα, ενώ μια ζωή με στοιχειώδη ποιότητα μπορούσε να...

Έρευνα - Μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη
Εκδόσεις Λέμβος, Νοέμβριος 2024
Ο Νέστωρ Μαχνό κατηγορήθηκε από τους μπολσεβίκους ότι διεξήγαγε πογκρόμ εναντίον των Εβραίων της Ουκρανίας. Ο ίδιος το αρνείται και απευθύνεται με επιστολή «Προς τους απανταχού Εβραίους», για να αποκρούσει τις εναντίον του κατηγορίες.
Επίσης, αντιπαραθέτει ονόματα μαχητών-συντρόφων του εβραϊκής καταγωγής, οι οποίοι δρούσαν μαζί του, στο στράτευμα του, τη Μαχνοφσίνα. Και επιπλέον, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, όσοι από τους μαχητές του συμμετείχαν αυτοβούλως σε τέτοιες πράξεις εκτελούνταν επιτόπου.
Ο Μαχνό ηγήθηκε ενός αγροτικού κινήματος, το οποίο μετεξελίχθηκε πολύ σύντομα στον «Επαναστατικό Αντάρτικο Στρατό της Ουκρανίας». Αριθμούσε 50.000 μαχητές. Ένας...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

