Στις 6 Οκτωβρίου επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στην Εξ-αν-Προβάνς (Aix-en-Provence) μια ημερομηνία της περιοδείας «Η Νύχτα του Κοινού Καλού» (La Nuit du bien commun), που παράγεται και χρηματοδοτείται από τον ακροδεξιό δισεκατομμυριούχο Πιερ-Εντουάρ Στερέν (Pierre-Édouard Stérin”. Αυτές οι βραδιές ευεργεσίας συγκεντρώνουν από τη μία πλευρά έναν κύκλο ακροδεξιών επενδυτών και από την άλλη επιλεγμένους συλλόγους. Στόχος είναι να προσφέρουν στους μεν μια φιλανθρωπική φοροαπαλλαγή, και στους δε χρηματοδότηση αντιδραστικών πολιτικών δράσεων.
Αν γνωρίζουμε τον Πιερ-Εντουάρ Στερέν για το σχέδιό του PERICLES, συνδέεται λιγότερο συχνά με τη «Νύχτα του Κοινού Καλού», η οποία ωστόσο προωθείται από την εταιρεία του, Obole. Αυτό το ίδρυμα αποτελεί ανοιχτή πόρτα στη διάδοση ακροδεξιών ιδεών, στην ακμάζουσα ανάπτυξη συλλόγων που εφαρμόζουν αυτές τις πολιτικές και στην αποδαιμονοποίηση των φασιστικών κινημάτων.
Η περιοδεία της «Νύχτας του Κοινού Καλού» επρόκειτο λοιπόν να κάνει στάση στο 6MIC, έναν χώρο στην Εξ-αν-Προβάνς. Από την ανακοίνωση της εκδήλωσης, αγωνίστριες και αγωνιστές έκαναν καμπάνια ενημέρωσης για την πραγματικότητα αυτής της βραδιάς και ευαισθητοποίησαν τις ομάδες του χώρου καθώς και τους κατοίκους της πόλης. Αυτή η ευρεία κινητοποίηση (σύλλογοι, συνδικάτα, επιτροπές αγώνα, πολιτικές οργανώσεις) επέτρεψε να γίνουν γνωστά τα παρασκήνια της συμφωνίας: υπό εξουσιοδότηση του δήμου Εξ-αν-Προβάνς, ο χώρος μισθωνόταν από αυτόν. Μπροστά στη σιωπή του δημαρχείου και παρά τη δέσμευση των εργαζομένων του 6MIC υπέρ της κινητοποίησης, η καμπάνια ενάντια στην εκδήλωση —παρότι μαζικά επενδεδυμένη— δεν κατάφερε να ακυρώσει την ημερομηνία. Το χρώμα είχε ανακοινωθεί: θα ήμασταν παρόντες και παρούσες την ημέρα της εκδήλωσης αν αυτή διατηρούνταν.
Η αρχή: η απεργία
Εδώ και πολλούς μήνες, ο πολιτιστικός τομέας κινητοποιείται ενάντια στις ολοένα και πιο δύσκολες συνθήκες ύπαρξής του: περικοπές επιχορηγήσεων, υπουργικές μεταρρυθμίσεις, επισφαλείς συμβάσεις, μειωμένη ανεργιακή ασφάλιση κ.ά. Η έλλειψη πόρων ανοίγει τον δρόμο σε μια νέα ακροδεξιά μορφή ευεργεσίας. Οι πολυάριθμοι εκατομμυριούχοι που τη στηρίζουν μπορούν έτσι να ασκήσουν ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή: τα χρήματα είναι με το μέρος τους και είναι πλέον απαραίτητα για την επιβίωση του τομέα. Αγορά τηλεοπτικών καναλιών (CNews και Canal+), εφημερίδων (JDD, αλλά και ολόκληρης της αλυσίδας Relay) και εκδοτικών οίκων (ο όμιλος Hachette: Fayard, Grasset, Larousse κ.λπ.), έλεγχος δισκογραφικών (Les Plus Belles Fêtes de France), φεστιβάλ-βιτρινών υπό το πρόσχημα της κληρονομιάς (οι Ιωαννικές Γιορτές της Ορλεάνης)· η εμπλοκή της ακροδεξιάς στις πολιτιστικές σφαίρες διευρύνει την επιρροή και την εμβέλεια των λόγων της. Η δέσμευση των εργατριών και εργατών είναι επομένως ακόμη μεγαλύτερη για να αναχαιτίσουν την κυριαρχία της πάνω στους συλλόγους, διεκδικώντας δημόσιους πόρους ώστε να πάψει η εξάρτηση από ιδιωτικές χορηγίες.
Οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες με διακεκομμένη απασχόληση στον χώρο του θεάματος πλήττονται ιδιαιτέρως. Πολλές εμβληματικές απεργίες έχουν ήδη γίνει το τελευταίο διάστημα για να ευαισθητοποιήσουν σχετικά με την επιδείνωση των συνθηκών εργασίας τους [2]. Όσοι και όσες είχαν προσληφθεί για τη βραδιά από υπεργολάβο της «Νύχτας του Κοινού Καλού» ανταποκρίθηκαν στο εθνικό κάλεσμα της CGT Spectacle και κήρυξαν την έναρξη της απεργίας τους το πρωί της 6ης Οκτωβρίου. Υποστηριζόμενοι/ες από τη διασυνδικαλιστική ένωση των τεχνών και του θεάματος (CGT Spectacle, CNT-SO, Sud Culture), κράτησαν δώδεκα ώρες απεργίας υπό την πίεση των διοργανωτών.
Ένα απεργιακό μπλοκ οργανώθηκε έξω από το κτήριο, υπό αστυνομική επιτήρηση, και το απόγευμα ενισχύθηκε από την τοπική αντιφασιστική κινητοποίηση ενάντια στην εκδήλωση.
Ενώνουμε τις δυνάμεις μας
Αφού είχαν απευθυνθεί στους διάφορους τοπικούς φορείς και είχαν προσπαθήσει να ακυρώσουν την εκδήλωση επί εβδομάδες, οι κινητοποιημένοι αποφάσισαν να βρεθούν μπροστά στο 6MIC το βράδυ της «Νύχτας του Κοινού Καλού». Διακόσια άτομα συγκεντρώθηκαν στην Εξ-αν-Προβάνς από όλη τη μητρόπολη, ενώ παράλληλες συγκεντρώσεις υποστήριξης οργανώθηκαν σε γειτονικές πόλεις. Το διακύβευμα ήταν διπλό: η στήριξη των απεργών και η αντίσταση στην ακροδεξιά επιρροή σε συλλογικούς και πολιτιστικούς χώρους. Παρά τη δωδεκάδα κλούβων CRS που αναπτύχθηκαν για την περίσταση και κάποιους φασίστες μπροστά στο κτήριο, η πορεία κατάφερε να φτάσει στο απεργιακό μπλοκ, και αντιφασιστικά και συνδικαλιστικά συνθήματα αντήχησαν ενωμένα.
Στις 6 Οκτωβρίου η ενότητα έκανε τη δύναμη και καμία πολιτική διαφωνία δεν απομάκρυνε τις σημαίες μας: συνδικάτα, ΛΟΑΤΚΙ+ σύλλογοι, αντιφασιστικές συλλογικότητες. Η ανακοίνωση της ακύρωσης της εκδήλωσης ήταν η κορύφωση της βραδιάς και η ευκαιρία —δικαίως— να χειροκροτηθούν οι απεργοί.
Αν και ελπίζουμε ακόμη στην ικανοποίηση των αιτημάτων των roadies [3], η κινητοποίηση των συλλογικών μας δυνάμεων έχει ήδη κάνει τη μηχανή της ακροδεξιάς —που συχνά θεωρούμε ασταμάτητη— να τρέμει.
Να σκεφτούμε τους ψηφιακούς μας αγώνες
Ακυρωμένη στο 6MIC, η βραδιά μεταφέρθηκε σε τηλεδιάσκεψη, όπου παρά τη μικρή συμμετοχή το κοινό συγκέντρωσε πάνω από 260.000 ευρώ σε δωρεές.
Αν και η μικρότερη απήχηση αυτής της λύσης αποτελεί ήδη νίκη, αξίζει να εξετάσουμε τα εργαλεία του αγώνα μας μπροστά στους ψηφιακούς μηχανισμούς που επενδύονται σήμερα από τις αντιδραστικές δυνάμεις. Ποια εργαλεία χτίζουμε για να αντιπαλέψουμε τη φασιστική προπαγάνδα στο διαδίκτυο; Πώς να αντισταθούμε σε live που συνδέουν ακροδεξιές τάσεις και εργάζονται για τη συγκρότησή τους προς την εξουσία; Είναι ακόμη επαρκείς οι στρατηγικές μποϊκοτάζ στους αγώνες μας ενάντια στη δημοσιοποίησή τους;
Οι χώροι μας εργάζονται για να ενισχύσουν εναλλακτικές στα GAFAM και άλλους ψηφιακούς κολοσσούς στην υπηρεσία του καπιταλισμού. Πέρα από την παράκαμψή τους, είναι επίσης δική μας υπόθεση να τους αντιμετωπίσουμε. Σήμερα δεν γίνεται να αγνοήσει κανείς την κυριαρχία των ακροδεξιών δισεκατομμυριούχων στα ψηφιακά μας εργαλεία επικοινωνίας (Μασκ, Ζούκερμπεργκ, Μπέζος, Μπολορέ κ.ά.). Η εύρεση άλλων δρόμων ενημέρωσης είναι αναγκαιότητα· η αντιμετώπιση των περιεχομένων που διαδίδονται εκεί μέσα γίνεται επίσης απαραίτητη.
Γράφοντας αυτές τις γραμμές, ενθαρρύνουμε και τις άλλες πόλεις στις οποίες σταθμεύει η «Νύχτα του Κοινού Καλού» να αντισταθούν επίσης σε αυτά τα ακροδεξιά φιλανθρωπικά γκαλά. Δεν θα αφήσουμε τον φασισμό να περάσει. Ένα μάθημα πρέπει να κρατήσουμε από την 6η Οκτωβρίου: μαζί αγωνιστήκαμε, μαζί νικήσαμε
Union Communiste Libertaire (UCL) Marseille
26 Νοεμβρίου 2025
*Μετάφραση: Ούτε Θεός Ούτε Αφέντης.
