Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

05 Φεβρουαρίου 2026

Η δυτική αριστερά θα διαδηλώσει την 1η Μαΐου υπό κόκκινα λάβαρα, φωνάζοντας συνθήματα διεθνισμού και εργατικής εξουσίας. Αλλά πρέπει να αναρωτηθούμε — υπάρχει χώρος για Ιρανούς εργάτες στην Πρωτομαγιά σας;

Σημείωση μεταφραστή*: Το πρώτο κείμενο έκκληση των Αποαποικιοποίηση του Αναρχισμο τον Απρίλιο του 2025 προς το διεθνές δυτικό αριστερό συνδικαλιστικό κίνημα, να δωθεί προσοχή στον αγώνα των Ιρανών. Αποτελεί το τρίτο κείμενο τους που δημοσιεύτηκε στο «Ούτε Θεός – Ούτε Αφέντης». Επέλεξα να ακολουθήσω την αντίστροφη σειρά από το νεότερο στο παλαιότερο ώστε από την επικαιρότητα να διεισδύσει ο αναγνώστης στο βάθος των συμβάντων που πυροδοτούν κάθε εξέγερση, καθώς όπως γνωρίζουμε τίποτα δεν γίνεται εν κενώ.

Στις 26 Απριλίου 2025, μια τεράστια έκρηξη συγκλόνισε το λιμάνι Shahid Rajaee κοντά στο Bandar Abbas, το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι του Ιράν. Η έκρηξη είχε ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 70 θανάτους και πάνω από 1.200 τραυματισμούς, σύμφωνα με επίσημες αναφορές. Η έκρηξη προήλθε από ακατάλληλα αποθηκευμένες χημικές ουσίες, συμπεριλαμβανομένου του υπερχλωρικού αμμωνίου, μιας ένωσης που χρησιμοποιείται στα καύσιμα πυραύλων. Η υπεύθυνη εταιρεία, που λειτουργεί υπό την αιγίδα της Bonyad Mostazafan, δεν είναι ιδιωτική οντότητα με καμία φιλελεύθερη καπιταλιστική έννοια. Είναι μέρος ενός δικτύου ισλαμικών φιλανθρωπικών ιδρυμάτων που συνδέονται άμεσα με τον Ανώτατο Ηγέτη και το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), των οποίων τα έσοδα, τα περιουσιακά στοιχεία και οι στρατιωτικοί δεσμοί τα καθιστούν την κινητήρια δύναμη της εσωτερικής συσσώρευσης του Ιράν. Αυτά τα ιδρύματα απαλλάσσονται από τη φορολογία, εξαιρούνται από την εργατική νομοθεσία, εξαιρούνται από την λογοδοσία και συντηρούνται μέσω της άμεσης ιδιοποίησης του κοινωνικού πλεονάσματος. Αντιπροσωπεύουν μια συγχώνευση κρατικού κεφαλαίου και κληρικής εξουσίας , που δεν καθοδηγείται από την αποτελεσματικότητα της αγοράς αλλά από την ιδεολογική νομιμότητα και την παραστρατιωτική πειθαρχία.

Αυτή η καταστροφή, όπως αμέτρητες άλλες πριν από αυτήν, δεν συνέβη στο κενό, αλλά στο δομικό πλαίσιο της δυνατότητας απόρριψης, της εγκατάλειψης και του ταξικού πολέμου από πάνω. Το λιμάνι του Μπαντάρ Αμπάς στελεχώνεται σε μεγάλο βαθμό από συμβασιούχους εργάτες από φτωχές εθνοτικές μειονότητες, ιδίως από τις κοινότητες των Μπαλούχ και των Αφρο-Ιρανών. Πολλοί από αυτούς είναι παράνομοι, εργάζονται χωρίς ταυτότητες ή πιστοποιητικά γέννησης, αποκλεισμένοι από τις πιο βασικές μορφές νομικής προστασίας. Μερικοί είναι πρόσφυγες. Οι περισσότεροι προσλαμβάνονται με βραχυπρόθεσμες συμβάσεις χωρίς παροχές, χωρίς υγειονομική κάλυψη και χωρίς δυνατότητα προσφυγής σε ανεξάρτητη συνδικαλιστική εκπροσώπηση. Αυτοί οι εργαζόμενοι απασχολούνταν σε εξαιρετικά επικίνδυνες εργασίες - χειρισμό χημικών, φόρτωση εμπορευματοκιβωτίων - χωρίς επαρκή εξοπλισμό ασφαλείας ή πρωτόκολλα έκτακτης ανάγκης. Η έκρηξη ήταν ακριβώς η συνέπεια αυτής της παραμέλησης, που επιδεινώθηκε από τη συστημική διαφθορά και την έλλειψη κανονιστικής εποπτείας.

Αυτό δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός. Μεταξύ Μαΐου 2024 και Απριλίου 2025, πάνω από 2.081 Ιρανοί εργάτες πέθαναν λόγω μη ασφαλών συνθηκών εργασίας. Παιδιά ηλικίας μόλις 12 ετών εργάζονται σε ορυχεία, αποχέτευση και εργαστήρια κλωστοϋφαντουργίας. Στην άτυπη οικονομία -η οποία αποτελεί έως και το ένα τρίτο του εργατικού δυναμικού του Ιράν- τα ατυχήματα, οι τραυματισμοί και οι θάνατοι δεν αναφέρονται. Το κράτος, το οποίο θα έπρεπε να επιβάλλει την εργατική νομοθεσία και τα πρότυπα ασφαλείας, είναι αντίθετα ο μεγαλύτερος δράστης εργασιακής εκμετάλλευσης. Περίπου το 90% των εργαζομένων στο Ιράν απασχολούνται...

Περισσότερα …