Οι κοινωνικές σχέσεις και ομαδοποιήσεις αντικατοπτρίζουν μόνο τις μηχανικές και βιομηχανικές συνθήκες. Τα σπουδαία γεγονότα της σημερινής βιομηχανίας είναι η μετατόπιση της ανθρώπινης ικανότητας από μηχανές και η αύξηση της καπιταλιστικής εξουσίας μέσω συγκέντρωσης στην κατοχή των εργαλείων με τα οποία παράγεται και διανέμεται ο πλούτος.
Λόγω αυτών των γεγονότων, οι εμπορικές διαιρέσεις μεταξύ των εργατών και ο ανταγωνισμός μεταξύ των καπιταλιστών είναι εξίσου εξαφανισμένοι. Οι ταξικές αντιθέσεις γίνονται όλο και πιο σταθερές και οι ταξικοί ανταγωνισμοί πιο έντονοι. Όλες οι γραμμές του εμπορίου έχουν μετατραπεί σε μια κοινή δουλεία όλων των εργαζομένων στις μηχανές που τείνουν. Νέες μηχανές, αντικαθιστώντας πάντα λιγότερο παραγωγικές, σβήνουν ολόκληρα επαγγέλματα και βυθίζουν νέα σώματα εργαζομένων στον συνεχώς αυξανόμενο στρατό των ανήμπορων, απελπισμένων ανέργων. Καθώς τα ανθρώπινα όντα και η ανθρώπινη ικανότητα μετατοπίζονται στη μηχανική πρόοδο, οι καπιταλιστές χρειάζονται να χρησιμοποιούν τους εργάτες μόνο κατά τη διάρκεια αυτής της σύντομης περιόδου, όταν οι μύες και τα νεύρα ανταποκρίνονται πιο έντονα. Την στιγμή που ο εργάτης δεν αποφέρει πλέον τα μέγιστα κέρδη, πέφτει πάνω στο παλιό σωρό, για να λιμοκτονήσει δίπλα στο απορριπτόμενο μηχάνημα. Ένα αδιέξοδο έχει καταρτιστεί και έχει καθοριστεί ως ένα όριο ηλικίας, το οποίο, σε αυτόν τον κόσμο των μονοπωλιακών ευκαιριών, σημαίνει καταδίκη σε βιομηχανικό θάνατο.
Ο εργαζόμενος, απόλυτα χωρισμένος πλέον από τη γη και τα εργαλεία, με την τεχνική του δεξιοτεχνία καθίσταται άχρηστος, να βυθίζεται στην ομοιόμορφη μάζα των μισθωτών σκλάβων. Θεωρεί ότι η δύναμή της αντίστασης του κατακερματισμένη από τα διάφορα συντεχνιακά τμήματα, να διαιωνίζεται στις αναπτυσσόμενες βιομηχανικές φάσεις. Οι μισθοί του συνεχώς μειώνονται καθώς οι εργατώρες του μεγαλώνουν και οι μονοπωλιακές τιμές αντιστοιχα αυξάνουν. Σε αυτή την αβοήθητη κατάσταση αναγκάζεται να δεχτεί οποιεσδήποτε ταπεινωτικές συνθήκες που μπορεί να επιβάλει ο κύριος του. Υποβάλλεται σε σωματική και πνευματική εξέταση περισσότερο από ό,τι ήταν ο σκλάβος όταν πωλείται σε δημοπρασία. Οι εργαζόμενοι δεν ταξινομούνται πλέον από τις διαφορές στις δεξιότητες του εμπορίου, αλλά ο εργοδότης τις αναθέτει σύμφωνα με τις μηχανές στις οποίες συνδέονται. Αυτά τα τμήματα,
Ενθαρρύνοντας αυτές τις ξεπερασμένες διαιρέσεις μεταξύ των εργαζομένων, οι καπιταλιστές προσεκτικά προσαρμόζονται στις νέες συνθήκες. Εξαλείφουν όλες τις διαφορές μεταξύ τους και παρουσιάζουν ένα ενωμένο μέτωπο στον πόλεμο τους στην εργασία. Μέσω των εργοδοτικών ενώσεων, επιδιώκουν να συντρίψουν, με βίαιη δύναμη, τις εντολές της δικαστικής εξουσίας και τη χρήση στρατιωτικής δύναμης, όλες τις προσπάθειες αντίστασης. Ή όταν η άλλη πολιτική φαίνεται πιο κερδοφόρα, κρύβουν τα μαχαίρια κάτω από την Ομοσπονδία των Πολιτών και διασκεδάζουν και προδίδουν εκείνους τους οποίους θα κυβερνούσαν και θα εκμεταλλεύονταν. Και οι δύο μέθοδοι εξαρτώνται από την επιτυχία της τύφλωσης και των εσωτερικών διαφωνιών της εργατικής τάξης. Η γραμμή μάχης των εργοδοτών και οι μέθοδοι πολέμου αντιστοιχούν στην αλληλεγγύη της μηχανικής και βιομηχανικής συγκέντρωσης, ενώ οι εργάτες εξακολουθούν να αποτελούν τις οργανώσεις μάχης τους σε γραμμές παλαιών εμπορικών τμημάτων. Οι μάχες του παρελθόντος τονίζουν αυτό το μάθημα. Οι κλωστοϋφαντουργοί εργαζομένοι τωνLowell, Philadelphia και Fall River, οι κρεοπώλες του Σικάγου, αποδυναμωμένοι από τις επιπτώσεις την αποσύνθεσης της συντεχνιακής διαίρεσης, οι μηχανικοί της Santa Fe, που δεν υποστηρίζονται από τους συναδέλφους τους που υπόκεινται στα ίδια αφεντικά, οι ανθρακωρύχοι του Κολοράντο, που εμποδίζονται από την έλλειψη ενότητας και αλληλεγγύης στο πεδίο της βιομηχανικής μάχης, μαρτυρούν την ανικανότητα και την ανικανότητα της εργασίας όπως αυτή...
Ο Lajos Kassak (Λάγιος Κάζακ) ήταν ποιητής του εργατικού κινήματος, συγγραφέας, εκδότης, ακτιβιστής και συμμετέχων στο κίνημα αβάντ γκαρντ. Γεννήθηκε το 1887 στο Ιrsekϊjvar της Ουγγαρίας που τότε ήταν υπό την αυστρο-ουγγαρική μοναρχία. Αρχικά εργάστηκε ως μεταλλεργάτης στη Gyür και τη Βουδαπέστη, όπου γνώρισε το σοσιαλδημοκρατικό κίνημα. Άρχισε να δημοσιεύει γραπτά του από το 1908. Αλλά σύντομα αρρώστησε από τις αηδιαστικές συνθήκες εργασίας και ζωής της “ευγενικής" Ουγγαρίας και κατευνθύνθηκε προς τη Δυτική Ευρώπη, περνώντας από τη Βιέννη, τη Γερμανία, το Βέλγιο και τη Γαλλία όπου γνώρισε το σύγχρονο κίνημα της εργατικής τάξης αλλά και τη σύγχρονη τέχνη. Συνταξιδιώτης...
Του Michal Bosworth
Η Daisy Bindi (1904; -1962), ιθαγενής ακτιβίστρια, γεννήθηκε γύρω στο 1904 σε ένα σταθμό βοοειδών κοντά στην περιοχή Jiggling της Δυτικής Αυστραλίας και ήταν κόρη ιθαγενών που ονομάζονταν «Jimmy» και «Milly». Το ιθαγενές της όνομα ήταν Mumaring. Ως παιδί, εργάστηκε στο σταθμό Ethel Creek, έμαθε την τέχνη τυ νοικοκυριού και φαίνεται ότι δεν έχει λάβει καμία άλλη επίσημη εκπαίδευση. Αργότερα εξελίχθηκε σε μια καταξιωμένη αναβάτρια αλόγων. Ζώντας και δουλεύοντας με τους ανθρώπους του Nyangumarda σε πολλούς ποιμενικούς σταθμούς, είδε και υπέστη τις διακρίσεις που επέβαλε η αστυνομία, η οποίζ έκανε τακτικά επιδρομές στους καταυλισμούς των Αβορίγινων και...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018