Η ομιλία της Emma Goldman, στις 25 Σεπτέμβρη του 1936, στη Βαρκελώνη, σ’ ένα πλήθος 10.000 ανθρώπων:
Αγαπητοί σύντροφοι!
Σας χαιρετώ στο όνομα των συντρόφων μας στην Αγγλία, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά. Εμείς που βρισκόμαστε έξω από την Ισπανία έχουμε ήδη λάβει μια νέα ώθηση απ’ το σπουδαίο θάρρος σας στη μάχη που δίνετε για τις ιδέες μας και ενάντια στο φασισμό. Όλοι μας είμαστε αποφασισμένοι να σας βοηθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις και μέχρι την τελευταία σταγόνα του αίματός μας, μέχρι να θριαμβεύσετε στο μεγάλο και υπέροχο στόχο σας.
Συνειδητοποιώ, όπως και όλοι οι σύντροφοι στην Ευρώπη και στις Η.Π.Α., ότι πρέπει πρώτα να συγκεντρώσετε τις προσπάθειές σας στο να οδηγήσετε έξω από την Ισπανία τις σκοτεινές και ολέθριες δυνάμεις που απειλούν την ελευθερία σας και κρατούν από το λαιμό τους λαούς πολλών χωρών. Απελευθερώνοντας την Ισπανία από αυτή την καταστροφική μάστιγα, θα σπάσετε επίσης τη ραχοκοκαλιά του φασισμού στον υπόλοιπο κόσμο. Η θαυμάσιά σας μάχη είναι λοιπόν διεθνούς έκτασης και μεγέθους. Ξέρω υπερβολικά καλά το σθένος, τη συγκέντρωση και την απίστευτη δύναμη αντοχής που χρειάζεται για να οδηγήσετε ένα τέτοιο εγχείρημα όπως το δικό σας, στην επιτυχία.
Είμαι ανάμεσά σας εδώ και λίγες μόνο μέρες. Αλλά χάρη στην αλληλεγγύη και τη συνεργασία της CNT και της FAI, έχω ήδη τοποθετηθεί σε μια θέση όπου μαθαίνω πως πάνω στον αγώνα σας να διαλύσετε το φασισμό ασκείτε μεγάλη πίεση στην εποικοδομητική πλευρά του αγώνα σας. Τα εργοστάσια που έχω επισκεφθεί και τα σπίτια που έχετε επιτάξει για το μεγάλο σας εγχείρημα είναι σε εξαιρετική κατάσταση και τάξη, σαν να μην έχουν υπάρξει στοχευμένες μάχες με τους εχθρούς μας στη Βαρκελώνη. Η δουλειά και η ζωή έχει συνεχιστεί κάτω από την επίβλεψή σας, ίσως καλύτερα από ότι κάτω από την επίβλεψη των παλαιών ιδιοκτητών. Έχετε έτσι αποδείξει ότι ο μεγάλος μας δάσκαλος Μίκαελ Μπακούνιν είχε δίκιο όταν είπε ότι το πνεύμα της καταστροφής είναι ταυτόχρονα και πνεύμα δημιουργίας. Και έχετε κάνει ακόμα περισσότερα. Έχετε αποδείξει ότι οι κατηγορίες που υπάρχουν σε πολλές εφημερίδες, πως η Αναρχία είναι ουτοπική θεωρία- ότι δεν έχει πρόγραμμα- ότι στηρίζεται μόνο στα ερείπια και στα χαλάσματα, είναι αχρείες παραπλανητικές περιγραφές. Μπροστά στον κίνδυνο και στο θάνατο έχετε ήδη αποδείξει ότι η Αναρχία είναι η πιο εποικοδομητική κοινωνική φιλοσοφία, για την οποία αξίζει να ζεις, να μάχεσαι και αν χρειαστεί να πεθάνεις.
Εσείς οι σύντροφοι στη Βαρκελώνη και την Καταλονία γενικά δίνετε ένα λαμπρό παράδειγμα στους εργάτες του υπόλοιπου κόσμου, πως έχετε κατανοήσει πλήρως το νόημα της επανάστασης. Έχετε μάθει μέσα από τα λάθη του παρελθόντος ότι εάν οι επαναστατικές δυνάμεις δεν πετύχουν τη διατροφή, την ενδυση και τη στέγαση των ανθρώπων κατά την επαναστατική περίοδο, τότε η επανάσταση είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Η δύναμή και η ασφάλει της βασίζονται όχι στο κράτος, ή στην πολιτική δύναμη των κομμάτων αλλά στις δημιουργικές προσπάθειες κατά τη διάρκεια της μάχης. Το θαυμάσιο πείραμα σας θα πετύχει, κι έτσι πρέπει να γίνει. Αλλά είτε το κάνει, είτε αποτύχει, φυτεύετε νέες ρίζες βαθιά στο...
Η Martha Ackelsberg είναι καθηγήτρια κοινωνιολογίας, με ειδίκευση στα κινήματα γυναικείας χειραφέτησης. Ζει και εργάζεται στην Αμερική. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Οι Ελεύθερες Γυναίκες της Ισπανίας», της ιστορίας της αναρχικής οργάνωσης γυναικών «Mujeres Libres» (Ελεύθερες Γυναίκες) -που έδρασε στην Ισπανία από το 1934 και κατά τη διάρκεια της Κοινωνικής Επανάστασης στην Ισπανία(1936-1939)-, όπως αυτή καταγράφεται από τις μαρτυρίες των αγωνιστριών που επέζησαν τη νίκη του φασισμού και τη δικτατορία του Φράνκο. Η συνέντευξη της συγγραφέως που παρουσιάζεται εδώ, βρίσκεται στο τέλος του βιβλίου. Δόθηκε στον Geert Dhondt τον Απρίλιο του 2004 και δημοσιεύτηκε στο αναρχικό περιοδικό Up The Ante!...
Η 7η Μαρτίου είναι μια οδυνηρή ημερομηνία για τους προλετάριους της αποκαλούμενης «Ένωσης των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών» που συμμετείχαν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν εκείνη την ημερομηνία στην Κροστάνδη.
Η επετειακή ανάμνηση της ημερομηνίας εκείνης είναι εξίσου επίπονη για τους προλετάριους όλων των χωρών, γιατί επαναφέρει τη μνήμη εκείνου που οι ελεύθεροι εργαζόμενοι και οι ναυτικοί της Κροστάνδης πιστοί στα ιδανικά της Ρώσικης Επανάστασης, απαίτησαν μέχρι θανάτου από τον Κόκκινο εκτελεστή τους - το «Ρωσικό Κομμουνιστικό Κόμμα» και το όργανό του, την «Σοβιετική» κυβέρνηση.
Η Κροστάνδη απαίτησε από τους δήμιους κρατιστές να δώσουν...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

