
Melbourne Anarchist Communist Group
Η Melbourne Anarchist Communist Group (Αναρχική Κομμουνιστική Ομάδα Μελβούρνης) ακολουθεί την προσέγγιση που είναι γνωστή ως "οργανωτικός δυισμός" - μια στρατηγική που χρονολογείται από την αρχή του αναρχικού κινήματος. Υποστηρίζουμε ότι οι αναρχικοί πρέπει να οργανωθούν σε δύο επίπεδα: το "πολιτικό" επίπεδο και το "μαζικό" επίπεδο.
Πολιτικά, οργανωνόμαστε μεταξύ μας ως αναρχικοί. Υποστηρίζουμε τις επίσημες οργανώσεις που λειτουργούν στη βάση της θεωρητικής ενότητας, της κοινής στρατηγικής και της συλλογικής ευθύνης. Η βάση της οργάνωσης στο πολιτικό επίπεδο είναι ιδεολογική. Η πολιτική οργάνωση ενώνει τους πεπεισμένους επαναστάτες και πολλαπλασιάζει τις προσπάθειές μας να παρέμβουμε ως αναρχική μειοψηφία στο ευρύτερο κίνημα της εργατικής τάξης.
Ταυτόχρονα, οργανωνόμαστε μαζί με τους συναδέλφους μας εργάτες όπου μπορούμε να ενωθούμε ως τάξη στον άμεσο αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση. Παρά τη γραφειοκρατικοποίησή τους, οι μεγαλύτερες και σημαντικότερες μαζικές οργανώσεις αυτού του είδους είναι τα συνδικάτα. Η βάση για την οργάνωση σε μαζικό επίπεδο δεν είναι ιδεολογική, αλλά η προθυμία να αγωνιστούμε μαζί ως εργαζόμενοι - ως τάξη.
Θεωρούμε τη διάκριση μεταξύ πολιτικών και μαζικών οργανώσεων ζωτικής σημασίας. Μια αναρχική πολιτική οργάνωση απαιτεί ένα υψηλό επίπεδο πολιτικής συμφωνίας, έτσι ώστε να μπορούμε να διατηρήσουμε μια σαφή ανάλυση και στρατηγική, ενώ παράλληλα να προσαρμοζόμαστε στις νέες εξελίξεις της ταξικής πάλης. Εν τω μεταξύ, οι μαζικές οργανώσεις πρέπει να ενώνουν όσο το δυνατόν περισσότερους εργάτες.
Απορρίπτουμε τη στρατηγική του διαχωρισμού μας από τη μάζα των εργαζομένων με τη δημιουργία ρητά ιδεολογικών συνδικάτων. Θέλουμε να υιοθετηθούν αναρχικές μέθοδοι οργάνωσης και αγώνα μέσα στα συνδικάτα και σε άλλες εκστρατείες. Ένα "αναρχικό συνδικάτο", ωστόσο, είτε θα απομονωθεί από την πλειοψηφία που δεν συμμερίζεται ήδη τις ιδέες μας είτε θα αποδυναμώσει άμεσα τον "αναρχισμό" του, καθιστώντας την πλειοψηφία των μελών του μη αναρχικούς εργαζόμενους.
Με την ομαδοποίηση όλων των εργαζομένων με βάση την τάξη, αποφεύγουμε το πρόβλημα του διαχωρισμού των πιο ριζοσπαστών εργαζομένων από τους λιγότερο ριζοσπάστες, και διατηρούμε τη δυνατότητα να επηρεαστούν αυτοί οι εργαζόμενοι στις συναντήσεις και στην οργάνωσή μας.
Ο οργανωτικός δυϊσμός διαφέρει από την προσέγγιση των περισσότερων μαρξιστικών ομάδων με δύο βασικούς τρόπους. Πρώτον, οι αναρχικές πολιτικές οργανώσεις είναι ομοσπονδιακές και ελέγχονται από κάτω προς τα πάνω.
Δεύτερον, απορρίπτουμε την υποκατάσταση του κινήματος της εργατικής τάξης από τις οργανώσεις μας. Οι αναρχικές οργανώσεις δεν στοχεύουν να "ηγηθούν" των αγώνων με την έννοια της ανάληψής τους ή της παροχής εντολών από τα πάνω. Αντίθετα, αγωνιζόμαστε για την ηγεσία των ιδεών και των μεθόδων μας. Τα μέλη μιας αναρχικής πολιτικής οργάνωσης είναι τα πιο ενεργά και μαχητικά μέλη του συνδικάτου στο χώρο εργασίας τους και οργανώνουν χώρους εργασίας που είναι ανοργάνωτοι. Αγωνιζόμαστε ενάντια στην από πάνω προς τα κάτω, γραφειοκρατική οργάνωση τόσο στα συνδικάτα μας όσο και στα κοινωνικά κινήματα και ενθαρρύνουμε την άμεση δράση υπό τον έλεγχο της βάσης και των μελών. Με τον τρόπο αυτό, αποδεικνύουμε την εγκυρότητα των ιδεών μας και χτίζουμε προς το είδος της αυτοοργανωμένης δύναμης της εργατικής τάξης που θα είναι απαραίτητη για την ανατροπή του καπιταλισμού.
*Το αγγλικό πρωτότυπο βρίσκεται εδώ: https://melbacg.au/organisational-dualism/ Μετάφραση: Ούτε Θεός Ούτε Αφέντης.


Melbourne Anarchist Communist Group*
Βρισκόμαστε βαθιά μέσα σε μια επικίνδυνη κρίση, μια κρίση τόσο μαζική, που υπάρχουν λίγα μέσα με τα οποία μπορούμε να καταπολεμήσουμε, να μετριάσουμε και να επιβιώσουμε από τα παγκόσμια καταστροφικά κλιματικά γεγονότα. Τέτοια γεγονότα συμβαίνουν με αυξανόμενη κανονικότητα και αγριότητα. Η καπιταλιστική τάξη και η κυρίαρχη ελίτ της μας πουλάνε ένα ψέμα ότι εμείς φταίμε που βρισκόμαστε σε αυτή την κρίση εξαιτίας των ατομικών επιλογών που κάνουμε και ότι είναι η συσσώρευση αυτών των επιλογών που δημιουργούν αέρια του θερμοκηπίου. Οι καταστροφές συνεχίζουν να κλιμακώνονται και εμείς χάνουμε.
Η κυρίαρχη ιδεολογία της εξατομικευμένης ευθύνης έχει...
Wayne Price*
Καθώς γράφω αυτό το κείμενο, πλησιάζουμε όλο και πιο κοντά στην ημέρα των εκλογών στις ΗΠΑ, τον Νοέμβριο του 2024. (Αν και αν αυτό το κείμενο διαβαστεί μετά από αυτές τις εκλογές, τα θέματα που συζητούνται θα πρέπει να εξακολουθούν να είναι επίκαιρα). Ο μικρός αριθμός των ανθρώπων που θεωρούν τους εαυτούς τους αναρχικούς συζητούν για το αν θα ψηφίσουν. Από τον Μιχαήλ Μπακούνιν και τον Πιοτρ Κροπότκιν στα τέλη του 19ου αιώνα και μετά, οι επαναστάτες αναρχικοί έχουν απορρίψει τη συμμετοχή στις εκλογές.
Σύμφωνα με τα λόγια του Κροπότκιν, "Οι αναρχικοί αρνούνται να είναι...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

