
Έρχομαι σαν φλεγόμενος κομήτης, σαν τον ήλιο όταν ξυπνάει η αυγή,
Έρχομαι σαν ταραχώδης καταιγίδα, όταν ξεσπούν κεραυνοί και αστραπές,
Έρχομαι σαν τη λάβα που ορμά από πανίσχυρα ηφαίστεια σε κίνηση,
Έρχομαι σαν την καταιγίδα από το βορρά που ξεσηκώνει και εξοργίζει τον ωκεανό.
Οδήγησα τους καταπιεσμένους και τυραννισμένους λαούς των προηγούμενων γενεών,
Τους βοήθησα να αποτινάξουν την υποδούλωση και να κερδίσουν την πλήρη απελευθέρωσή τους,
Πορεύτηκα με το πνεύμα της προόδου και βοήθησα κάθε προσπάθειά της,
Και θα πορευτώ μαζί με τους λαούς, μέχρι να τους ελευθερώσω για πάντα.
Εσείς οι άγιοι των χρηματικών σάκων, εσείς οι στεφανωμένοι μαχαιροβγάλτες, χρισμένοι με έριδες και διαμάχες,
Έρχομαι να καταστρέψω εσάς, τους νόμους σας, τα ψέματά σας και τις ανόητες συμβάσεις σας,
Τις καρδιές σας που διψούν για αίμα, θα τις τρυπήσω μέχρι να πάψει η ζωή μέσα τους,
Τα στέμματά σας και τα σκήπτρα σας, τα μικρά χρυσά παιχνίδια σας θα τα κάνω κομμάτια.
Γι' αυτό κρεμάστε με ή πυροβολήστε με, οι προσπάθειές σας είναι μάταιες - είναι χάσιμο προσπάθειας,
Δεν φοβάμαι ούτε φυλακές ούτε βασανιστήρια ούτε ικριώματα ούτε τίποτα απολύτως.
Θα αναδυθώ εκ νέου από τη γη και η επιφάνειά της θα καλυφθεί με όπλα,
Μέχρι να βυθιστείτε στους τάφους σας, μέχρι να τελειώσει η εξουσία σας για το κακό.
Αυτό το εκδικητικό ποιητικό γρύλισμα προέρχεται από την «Επανάσταση» του Joseph Bovshover, που γράφτηκε πριν από τη Ρωσική Επανάσταση, αλλά μεταφράστηκε και δημοσιεύτηκε τον Φεβρουάριο του 1919 από τα πρωτότυπο γίντις από τον Joseph Leftwich, για το βρετανικό αναρχικό κομμουνιστικό περιοδικό The Spur. Πρόκειται για ένα ασυμβίβαστο ποίημα, που επισείει την απειλή προς τις άρχουσες τάξεις και όλους τους πυλώνες της αριστοκρατικής και αστικής κοινωνίας.

Ο Joseph Bovshover (1873-1915) γεννήθηκε στο Lyubavichi («Πόλη της αδελφικής αγάπης») εντός του Παλαιού Οικισμού της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, μέρος των ορισμένων εδαφών στα οποία επιτρεπόταν να ζουν οι Εβραίοι. Η εβραϊκή κοινότητα του Lyubavichi, η οποία αρχικά αποτελούσε έδρα του κινήματος Chabad Hasidic, έπεσε θύμα της ναζιστικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση και σφαγιάστηκε τον Νοέμβριο του 1941.
Μισό αιώνα νωρίτερα, το 1891, λίγα μόλις χρόνια μετά από ένα κύμα βίαιων αντιεβραϊκών πογκρόμ, ο Bovshover είχε μεταναστεύσει στη Νέα Υόρκη από αυτό που αποκαλούσε «τα καταπιεσμένα και κνωστικά [knouted] εδάφη του Τσάρου» στη Νέα Υόρκη - και μετάνιωσε πικρά που ξεριζώθηκε από τη μητέρα και τον πατέρα του για να φτιάξει μια νέα ζωή μακριά από τα πογκρόμ μόνος του. Εντασσόμενος στο «χωνευτήρι» της εργατικής τάξης στις Ηνωμένες Πολιτείες, έγινε γνωστός αναρχικός κομμουνιστής «ποιητής των εργαστηρίων» και αγωνιστής του εργατικού κινήματος, δημοσιεύοντας στα γίντις και στα αγγλικά με το ψευδώνυμο Basil Dahl. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Bovshover νοσηλευόταν σε νοσοκομείο λόγω ψυχικής ασθένειας πριν πεθάνει το 1915.
Μετά το θάνατό του, η συμβολή του Bovshover στην προλεταριακή ποίηση αναγνωρίστηκε ευρέως, και όχι μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά την επανάσταση των Μπολσεβίκων το 1917 η Ρωσία τον διεκδίκησε ως δικό της. Ο David Shneer έγραψε ότι «αγιοποιήθηκε ... ως ιδρυτής της λογοτεχνικής ιστορίας των Εβραίων εργατών» από τον αναδυόμενο σοβιετικό Τύπο στη γλώσσα...

Στις 29 Αυγούστου “έφυγε” η María Eva Izquierdo, συντρόφισσα αναρχική και φεμινίστρια που γεννήθηκε το 1941.
Η María Eva ήταν νοσηλεύτρια και κοινωνική ψυχολόγος στη Νότια Κοινότητα στην Ουρουγουάη και ήταν μέλος του Συνεταιρισμού Γραφιστών El Faro στο Μπουένος Άιρες όταν χρειάστηκε να εξοριστεί.
Υπήρξε δρύτρια του Free Women Here και από τις προεξάρχουσες των Συναντήσεων Αναρχικών Γυναικών (Meetings of Anarchist Women) τόσο στην Ουρουγουάη όσο και στην Αργεντινή πλευρές.
Υπήρξε, επίσης, μέλος της Λαϊκής Βιβλιοθήκης José Ingenieros (Biblioteca Popular José Ingenieros) του Μπουένος Άιρες, ενώ μέχρι τελευταία ήταν βασικό στέλεχος του «El Terruño», ενός όμορφου πολιτιστικού και κοινοτικού...

“Η απομόνωση είναι ένας πραγματικά άθλιος διαχωρισμός, που έχει σκοπ;o να καταστρέψει το σώμα και την ψυχή του απομονωμένου ατόμου. Οι βόμβες που εξερράγησαν στο Μιλάνο και τη Ρώμη στις 12 Δεκεμβρίου του 1969, το αίμα εκείνων των φτωχών νεκρών, η ατυχία εκείνου του αθώου αγοριού, που είχες μπροστά στα μάτια σου για βδομάδες και βδομάδες... Συμμετείχες σε ένα κλίμα έντεχνα δημιουργημένο για να με παρουσιάσει στα μάτια σου ως αντικοινωνικό τέρας».
Στο Μιλάνο στις 29 Αυγούστου 1933, γεννήθηκε ο Pietro Valpreda.
Τον Δεκέμβριο του 1969, ο Valpreda και η αναρχική ομάδα “22 Μάρτη” κατηγορήθηκαν ότι ήταν υπεύθυνοι για...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

