Λεπτομέρειες

ngnm

Σύγχρονη σκέψη

07 Απριλίου 2025

*(Μια εργασία σε εξέλιξη)

Από τη νηπιακή της ηλικία, η αυστραλιανή άρχουσα τάξη είχε τα μάτια της στραμμένα στην περιοχή της Ωκεανίας και της Νότιας Ανατολικής Ασίας και Ειρηνικού. Η αποικιακή διοίκηση στο Λονδίνο και οι ελίτ των ανατολικών αποικιών θεωρούσαν ότι οι κοντινές νησιωτικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Νέας Ζηλανδίας, της Παπούα Νέας Γουινέας και των Νησιών Φίτζι, ανήκαν εξίσου στη «σφαίρα επιρροής» τους με την ηπειρωτική Αυστραλία. Η αυξανόμενη παρουσία αντίπαλων δυνάμεων στην περιοχή θεωρήθηκε ως απειλή για τον δυνητικό αποικιακό έλεγχο της γης, των πόρων, της εργασίας και των ναυτιλιακών διαδρόμων. Ενώ οι ανατολικές αποικίες είχαν διαφορετικά συμφέροντα, συμφώνησαν στην ανάγκη να δημιουργηθεί μια μίνι αυτοκρατορία στην περιοχή.

Ήδη από τη δεκαετία του 1820, οι ιδιοκτήτες των αυστραλιανών εφημερίδων χρησιμοποίησαν τις εκδόσεις τους για να αγωνιστούν για την υλοποίηση αυτής της φιλοδοξίας. Η Sydney Herald και η Sydney Gazette προέτρεψαν για την εποίκηση της Νέας Ζηλανδίας το 1839. Το 1869, η εφημερίδα Melbourne Age υποστήριζε: «Η Νέα Ζηλανδία είναι μια νέα χώρα που θα μπορούσε να αποικιστεί» και «αφού η Αγγλία μπορεί να κυβερνήσει την Ινδία, γιατί να μην κάνει η Βικτώρια (σσ.: μία από τις τότε βρετανικές αποικίες στην Αυστραλία) το πείραμα να προσπαθήσει να κυβερνήσει τα Φίτζι;». Το 1875, ένα συμπόσιο 400 ατόμων πραγματοποιήθηκε στο Χρηματιστήριο του Σίδνεϊ για να εγκαινιαστεί η εποίκηση της Νέας Γουινέας. Σύμφωνα με την εφημερίδα Sydney Morning Herald, μεταξύ των παρευρισκομένων ήταν «οι περισσότεροι από τους κορυφαίους άνδρες που συνδέονται με το εμπόριο και τις συναλλαγές αυτής της πόλης».

Ωστόσο, η νεοσύστατη άρχουσα τάξη δεν είχε την ικανότητα να πραγματοποιήσει αυτές τις υψηλές φιλοδοξίες μόνη της. Χρειαζόταν την υποστήριξη μιας μεγαλύτερης στρατιωτικής δύναμης. Το Λονδίνο ανησυχούσε περισσότερο για την επικέντρωση των δυνάμεών του σε πιο σημαντικές και κερδοφόρες επιχειρήσεις, ιδίως στην Αίγυπτο και την Ινδία. Επομένως, οι αποικίες της ανατολικής Αυστραλίας έπρεπε να δράσουν δυναμικά για τα σχέδια επέκτασής τους στον Ειρηνικό. Η υποστήριξη της Βρετανίας, και στη συνέχεια των ΗΠΑ, στους πολέμους τους, έγινε μέρος της εξασφάλισης της υποστήριξης ενός ισχυρού συμμάχου που θα στήριζε τον αυστραλιανό έλεγχο στον Ειρηνικό.

Η Νέα Ζηλανδία ήταν το πρώτο σχέδιο. Η συνθήκη του Waitangi επιβλήθηκε το 1840 από τον κυβερνήτη της Νέας Νότιας Ουαλίας George Gips υπό την απειλή των βρετανικών όπλων. Τα επόμενα χρόνια στάλθηκαν στρατεύματα για να καταστείλουν την αντίσταση των ιθαγενών, με αποτέλεσμα να σφαγιαστούν περισσότεροι από 2.700 Μαορί κατά τη διάρκεια των «Πολέμων της Γης».

Ακολούθησαν τα Νησιά Φίτζι. Η Νομοθετική Συνέλευση της Νέας Νότιας Ουαλίας έκανε την πρώτη της έκκληση για βρετανική προσάρτηση το 1859. Αμερικανοί και Αυστραλοί έποικοι κατέκλυσαν τη χώρα και δημιούργησαν φυτείες βαμβακιού μετά τις ελλείψεις λόγω του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου. Το «Blackbirding» (σ.σ.: το αυστραλιανό εμπόριο σκλάβων εργατών από τα νησιά του Ειρηνικού), είχε ως αποτέλεσμα να μεταφερθούν περισσότεροι από 45.000 άνθρωποι στα Φίτζι ως φτηνά εργατικά χέρια σε φυτείες μεταξύ 1865 και 1911. Έποικοι από τη Βικτώρια και τη Νέα Νότια Ουαλία οργανώθηκαν σε οργανώσεις λευκής υπεροχής και βοήθησαν στην καταστολή των εξεγέρσεων των ιθαγενών στο πλευρό των αποικιακών στρατευμάτων. Μια...

Περισσότερα …