
Την 1η Μαΐου 2025 ανακοινώσαμε τη δημιουργία της Anarchist Communist Federation (ACF - Αναρχική Κομμουνιστική Ομοσπονδία) στην Αυστραλία.
Ως αναρχικοί, αναγνωρίζουμε ότι είναι πιο σημαντικό από ποτέ να οργανωθούμε. Ο πλανήτης στον οποίο στηριζόμαστε για κάθε κομμάτι της ύπαρξής μας πεθαίνει - πνίγεται από την αδυσώπητη επέκταση της περιβαλλοντικής καταστροφής του καπιταλισμού. Ο Ντόναλντ Τραμπ ηγείται ενός φασιστικού κινήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα, πλήρως υποστηριζόμενο από τις ΗΠΑ. Και η ένταση μεταξύ των υπερδυνάμεων κορυφώνεται. Η απειλή παγκόσμιας σύγκρουσης -συμπεριλαμβανομένου του πυρηνικού πολέμου- αυξάνεται μαζί της.
Εδώ στην Αυστραλία, στους ιθαγενείς δεν έχει ποτέ παραχωρηθεί ο έλεγχος της γης. Η μακροχρόνια γενοκτονία εναντίον τους δεν σταμάτησε ποτέ. Η απαλλοτρίωση, η αστυνομική βία και η πολιτιστική εξάλειψη συνεχίζονται. Η αυστραλιανή κυβέρνηση απλώς προσποιείται ότι δρα κατά της κλιματικής αλλαγής, ενώ η βιομηχανία ορυκτών καυσίμων επεκτείνεται με ανησυχητικό ρυθμό. Βοηθά στη γενοκτονία των Παλαιστινίων εξάγοντας εξαρτήματα για το μαχητικό βομβαρδιστικό F35. Και προΐσταται μιας ραγδαίας επιδείνωσης της κατανομής του εισοδήματος και του πλούτου, η οποία βιώνεται ως κρίση του κόστους ζωής.
Οι δυνάμεις του οργανωμένου εργατικού κινήματος δέχονται συνεχείς επιθέσεις και υπονομεύονται, αφήνοντας πολλούς εργαζόμενους χωρίς την ικανότητα ή τη γνώση να αγωνιστούν συλλογικά. Η μόνη μας ελπίδα βρίσκεται στην ανοικοδόμηση του εργατικού κινήματος από την αρχή, ώστε να είναι ικανό να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η εργατική τάξη και η ανθρωπότητα στο σύνολό της.
Στόχος μας είναι να καθιερώσουμε τον αναρχισμό ως σοβαρή τάση στο εργατικό κίνημα. Η Αναρχική Κομμουνιστική Ομοσπονδία χρησιμοποιεί τη θεωρία και τις μεθόδους του αναρχικού κομμουνισμού για να συμβάλει στην καλλιέργεια κλίματος ταξικής πάλης, ενώ παράλληλα διαδίδει τις επαναστατικές ιδέες και το όραμά μας για μια ελεύθερη κοινωνία.
Ως κομμουνιστές, στοχεύουμε στην οικοδόμηση μιας κοινωνίας που θα βασίζεται στην παραγωγή για χρήση και όχι στο κέρδος. Θα αποφασίσουμε συλλογικά ποια δουλειά πρέπει να γίνει και πώς μπορούμε να ικανοποιήσουμε καλύτερα τις ανάγκες όλων.
Ως αναρχικοί, αναγνωρίζουμε ότι μια ελεύθερη κομμουνιστική κοινωνία μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της ενδυνάμωσης κάθε ατόμου σε οργανώσεις της εργατικής τάξης που ελέγχονται από τα μέλη τους.
Αναγνωρίζοντας την ταπεινή μας θέση σε ένα υποβαθμισμένο εργατικό κίνημα, θέλουμε να επιστρέψουμε τον αναρχισμό στις εργατικές του ρίζες και να συμβάλουμε στην ανοικοδόμηση ενός επαναστατικού εργατικού κινήματος.
Από πού προήλθε η Ομοσπονδία;
Οι Anarchist Communists Meanjin (ACM), Geelong Anarchist Communists (GAC) και Melbourne Anarchist Communist Group (MACG) έγιναν τα ιδρυτικά μέρη της Ομοσπονδίας. Βρισκόμαστε σε διάλογο για πάνω από τέσσερα χρόνια, συζητώντας την πολιτική μας δουλειά, συμβουλεύοντας ο ένας τον άλλον και συνεργαζόμενοι όπου ήταν δυνατόν. Αυτή η διαδικασία μας επέτρεψε να αναπτύξουμε τις δεξιότητες και την ικανότητά μας για περαιτέρω συλλογική εργασία, συμπεριλαμβανομένων δύο επιτυχημένων συνεδρίων το 2024 και το 2025.
Από την ίδρυσή του, καθένα από τα ιδρυτικά μας Τμήματα έχει παρέμβει σε πολυάριθμες καμπάνιες, συμπεριλαμβανομένης της αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, της οργάνωσης των ενοικιαστών, στο αντιφασιστικό μέτωπο και τους αγώνες των μεταναστών. Τα μέλη μας έχουν ηγηθεί απεργιών και διαδηλώσεων. Έχουμε συμμετάσχει στην οργάνωση της βάσης διαφόρων κλάδων. Μέσα από αυτά, έχουμε αναπτύξει μια σταθερή θεωρητική βάση, αντλώντας...

Stefo Benlisoy*
Το γεγονός ότι η γιορτή των εργαζομένων η 1ης Μαΐου έχει μακρά ιστορία σε αυτά τα εδάφη συχνά παραβλέπεται. Αν και η 1η Μαΐου φέρνει στο μυαλό τις γιγαντιαίες διαδηλώσεις της δεκαετίας του '70, θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι οι εορτασμοί έχουν ιστορία πάνω από εκατό χρόνια. Από την άλλη πλευρά, το ερώτημα για το πότε γιορτάστηκε για πρώτη φορά η 1η Μαΐου στην Κωνσταντινούπολη έχει αντιφατικές απαντήσεις ακόμη και σήμερα. Σε μελέτες σχετικά με τους εορτασμούς της 1ης Μαΐου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και την Τουρκία, μπορεί να αναφερθεί ότι οι πρώτοι εορτασμοί στην πρωτεύουσα...

Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος*
Η κρίση του καπιταλισμού πλήττει τα τελευταία χρόνια τη χώρα μας. Οι συνθήκες ζωής χειροτερεύουν και το βιοτικό επίπεδο της ελληνικής κοινωνίας επιστρέφει στη δεκαετία του 50’. Στο σημείο μηδέν και ίσως πιο πίσω. Κάτι πρέπει να γίνει. Το τοπίο αλλάζει δραματικά και το εργατικό κίνημα πασχίζει να ξαναβρεί τη φωνή του. Την ορμή και την αποτελεσματικότητά του. Το παρελθόν του είναι πιο σημαντικό από ποτέ και η αναδρομή σε αυτό το λιγότερο χρήσιμη. Η αγωνιστική του δράση είναι αναγκαία. Εδώ, θα παρουσιάσουμε το πώς «γεννήθηκε» το κίνημα – τα πρώτα του βήματα – προτάσσοντας τις...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

