
Ο Yakov Sukhovolsky (Yankel) Judovich χρησιμοποιούσε το επαναστατικό ψευδώνυμο «Aly», «Yasha», ενώ χρησιμοποιούσε και τα ψευδώνυμα «Yashin» και «Ay».
Γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου 1890 στη θέση Novoukraina της περιφέρειας Pavlovsk της περιφέρειας Elisavetgrad της επαρχίας Χερσώνα (Kherson). Από τους ντόπιους της πόλης Zlatopol Chigirinsky της επαρχίας του Κιέβου. Έτυχε κατώτερης εκπαίδευσης, αποφοίτησε από τη 2 τάξη του Νέου Ουκρανικού Εθνικού Σχολείου.
Ζούσε στο Elisavetgrad και εργαζόταν ως πωλητής. Αναρχικός κομμουνιστής από το 1907, μέλος της ομάδας αναρχικών κομμουνιστών του Elisavetgrad, μαχητής της δράσης. Προφανώς συμμετείχε στη δολοφονία του εμπόρου A. Barsky στις 28/8/1907. Μετά την απόπειρα, έγραψε επιστολή προς τη χήρα του δολοφονηθέντος, Leia Barskaya, απειλώντας να τη σκοτώσει και αυτή αν αναγνωρίσει τους τρομοκράτες. Δημιούργησε επαφές με ομάδες σε άλλες πόλεις και για το σκοπό αυτό άνοιξε ταχυδρομική θυρίδα στο ταχυδρομείο του Elisavetgrad. Μετά τις 20.1.1908 κρύφτηκε στην Οδησσό λόγω της απειλής σύλληψης. Συμμετείχε σε μαχητικές και απαλλοτριωτικές δραστηριότητες αναρχικών ομάδων της Οδησσού. Τον Μάιο του 1908 επέστρεψε παράνομα στο Elisavetgrad όπου, με αφορμή τις συλλήψεις των συντρόφων του, βρέθηκε σχεδόν αμέσως υπό μυστική παρακολούθηση.
Συνελήφθη στο Elisavetgrad στις 10.5.1908, στο σπίτι του Shirman. Κατά τη διάρκεια της σύλληψης προσπάθησε να πυροβολήσει τον αστυνομικό Fedchenko, αλλά απέτυχε λόγω δυσλειτουργίας του περίστροφου. Κατά τη διάρκεια έρευνας στο διαμέρισμα της μητέρας του, βρέθηκε μια εντολή της αναρχικής κομμουνιστικής ομάδας της Οδησσού για 200 ρούβλια. Ήταν το όνομα του M. Shpolyansky, αλλά αναγνωρίστηκε από έναν συγγενή. Κρατήθηκε στις φυλακές Elisavetgrad. Συμμετείχε σε ανάκριση με την κατηγορία της αποστολής απειλητικής επιστολής στη Leia Barskaya. Αρνήθηκε να καταθέσει. Δικάστηκε από το Στρατιωτικό Περιφερειακό Δικαστήριο της Οδησσού τον Οκτώβριο του 1908, καταδικάστηκε σε 4 χρόνια φυλάκιση και η ποινή τέθηκε σε ισχύ στις 18.10.1908.
Απελευθερώθηκε το 1912 και στάλθηκε σε οικισμό στην Ανατολική Σιβηρία. Έζησε στην επαρχία Ιρκούτσκ. Το 1913 συμμετείχε στη δημιουργία της Ομάδας Αναρχικών Κομμουνιστών που εξορίστηκαν στην Ανατολική Σιβηρία. Είχε αλληλογραφία με το εξωτερικό.
Το έσκασε το 1913 και κρύφτηκε στο εξωτερικό. Έζησε στην Ελβετία. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αναμείχθηκε σε διεθνιστικές δραστηριότητες. Εργάστηκε στο όργανο των Ρώσων αναρχικών κομμουνιστών «Εργατική Σημαία» (Λωζάνη, Γενεύη, Μάρτιος 1915 - Μάρτιος 1917). Δημοσίευσε επίσης στο όργανο της Ομοσπονδίας Ρωσικών Εργατικών Συνδικάτων Ηνωμένων Πολιτειών και Καναδά, την εφημερίδα «Φωνή της Εργασίας» (Νέα Υόρκη, 1.3.1911-25.5.1917).
Επέστρεψε στη Ρωσία την άνοιξη του 1917. Προφανώς, έζησε στην Πετρούπολη για κάποιο χρονικό διάστημα, όπου συμμετείχε στις δραστηριότητες της τοπικής Ομοσπονδίας Αναρχικών Κομμουνιστών.
Γύρω στο καλοκαίρι του 1917 επέστρεψε στο Elisavetgrad. Οργανωτής της Ομάδας Αναρχικών Συνδικαλιστών του Elisavetgrad, ηγήθηκε των δραστηριοτήτων της το 1917-1918. Το 1917-1918 μαζί με τον M. S. Linetsky-Ananyev ξεκίνησαν μια ομάδα τυπογραφίας.
Τον Μάρτιο του 1918 πήρε μέρος σε μάχες με τα γερμανικά στρατεύματα στην περιοχή Alexandriskyi της επαρχίας Χερσώνας. Μετά την υποχώρηση της συζύγου του στο Ekaterinoslav το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου 1918, οργάνωσε την οργάνωση της εξαγωγής τροφίμων από την Αλεξάνδρεια και το Pavlograd της επαρχίας Ekaterinoslav. Στα τέλη Μαρτίου 1918, έφυγε με τη σύζυγό του για το Χάρκοβο, όπου οι αναρχικοί ενώθηκαν με τους μπολσεβίκους στην «Επαναστατική Ομάδα Elisavetgrad». Στις 31.3.1918...

John Crump*
Σε αντίθεση με τον αναρχισμό στην Ιαπωνία και την Κίνα, ο αναρχισμός στην Κορέα είναι αξιοσημείωτος για το βαθμό στον οποίο έχει διαποτιστεί από τον εθνικισμό και επίσης για την ετοιμότητα των Κορεατών αναρχικών επί πολλά χρόνια να εμπλακούν σε συμβατικές πολιτικές. Οι άμεσοι λόγοι για αυτές τις ιδιαιτερότητες του κορεατικού αναρχισμού φαίνεται να βρίσκονται στην αποικιοκρατική υποδούλωση της Κορέας από την Ιαπωνία από το 1910 έως το 1945 και στη διαίρεση της χώρας μετά το 1945. Υποστηρίζεται ότι, υπό τις συνθήκες που μπορεί να προκύψουν σε ένα «τριτοκοσμικό», αντιαποικιακό περιβάλλον, η έμφαση που δίνει ο αναρχισμός...

Mitchell Cowen Verter*
Σημείωση Μεταφραστή*: Κατά τη διάρκεια του έργου του ο Λιθουανικής καταγωγής φιλόσοφος Εμανουέλ Λεβινάς (Emmanuel Levinas) χρησιμοποιεί τον όρο αναρχία για να ασκήσει κριτική σε διαφορετικούς τρόπους χρονικής, θεματικής και πολιτικής τάξης. Σε αυτό το κείμενο αναπτύσσεται ο τρόπος με τον οποίο ο Levinas χρησιμοποιεί την αναρχία για να υποδείξει μια ηθική ευθύνη που προκύπτει πριν από τον πολιτικό χρόνο της ιστορίας. Αυτή η χρονική διακοπή διαταράσσει επίσης την ιδιοκτησία του εαυτού της προσωπικής ιδιωτικής περιουσίας. Οι πολιτικές προεκτάσεις της διάκρισης του Λεβίνας μεταξύ της αυταρχίας, της εγωιστικής διεκδίκησης της απόλυτης ιδιοκτησίας και της αναρχίας ως επιλογή ενάντια στην Εξουσία.
...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

