
Ο Monty Miller (1) συμμετείχε στην εξέγερση του Eureka (2) και διηγείται την ιστορία του στο βιβλίο Eureka and Beyond. Τα γραπτά του τα επιμελήθηκε ο Vic Williams.
Ο Monty ήταν ένας μαχητής εργάτης που αγωνιζόταν για τα δικαιώματα των συναδέλφων του.
Γράφει ότι στην εξέγερση του Eureka ο «αγώνας ήταν σιωπηλός και θανατηφόρος, και η σιωπή έσπαζε μόνο από τη βαριά πτώση ενός θανάσιμα πληγωμένου εργάτη ή στρατιώτη».
«Κατά τη διάρκεια του αγώνα, ήρθα στα χέρια με έναν τεράστιο, μυώδη στρατιώτη του 40ού Συντάγματος. Ήταν προφανές ότι θα με νικούσε στο τέλος. Ήταν άριστος χειριστής του όπλου του, ενός τουφεκιού με ξιφολόγχη, που το κουνούσε σαν σε παρωδία, ενώ το μοναδικό μου πλεονέκτημα ήταν το μήκος του κονταριού μου που με εμπόδισε να τραυματιστώ γρήγορα και θανάσιμα».
«… Ένιωσα ότι ήμουν πιο αδύναμος σ’ αυτή την πάλη και ήταν το ένστικτο και όχι η αιτία το πλέον καθοριστικό στην περίσταση. Έχωσα το μυτερό μέρος του κονταριού μου στο πρόσωπο του στρατιώτη, και έτσι τον αντιπάλεψα».
«Με βάση τη μεγαλύτερη δύναμή του σύντομα απέκρουσε την επίθεσή μου, πέφτοντας πάνω μου και καθιστώντας με αναίσθητο για κάποια λεπτά. Όταν συνήλθα συνειδητοποίησα ότι είχα πιαστεί αιχμάλωτος».
Παρά τη συντριπτική ήττα, ο Monty είδε τον αγώνα των χρυσοθήρων/ανθρακωρύχων ως ηθική και συνταγματική νίκη, έχοντας ως αποτέλεσμα τη δικαίωση των αιτημάτων τους, όπως αύξηση μισθού κατά μια λίρα ετησίως, απόκτηση δικαιώματος ψήφου στις εκλογές για συνταγματική κυβέρνηση, ενώ τον δεύτερο χρόνο ήρθε και η εργάσιμη ημέρα των οκτώ ωρών. Οι βάναυσες επιθέσεις εναντίον των ανθρακωρύχων που οδήγησαν στην εξέγερση και τη σφαγή του Eureka, έπεισαν τον Monty ότι οι κυβερνητικές αρχές είναι αδίστακτες, αλλά επιβεβαίωσε επίσης τη συνειδητοποίησή του ότι μόνο με τον ενωμένο αγώνα θα μπορούσαν να ικανοποιηθούν τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Το πνεύμα του Eureka συνεχίστηκε «μέσα από τους πρωτοπόρους αγώνες για την ελευθερία, όπου η φλόγα της καρδιάς των αγωνιστών, σαν τη δάδα της ελευθερίας, ρίχνει φως στην απογοήτευσή τους».
Ο ξυλουργός από το Richmond (3)
Ο Monty έφτασε στη Μελβούρνη για να εργαστεί ως ξυλουργός. Ήταν από τους πρώτους συνδικαλιστές και εκπρόσωπος στο Melbourne Trades Hall. (4) Η περίοδος της κρίσης της δεκαετίας του 1880, μετά την ναυτεργατική απεργία «ήταν μια δύσκολη και σκληρή περίοδος για τους εργαζόμενους».
Ως ξυλουργός στο Richmond, ο Monty ξεκίνησε να εργάζεται για να καταπολεμήσει την πείνα των πιο υποβαθμισμένων περιοχών της Μελβούρνης, ειδικά του Richmond. Έργο του ήταν το κέντρο του Relief Movement (Κίνημα Ανακούφισης) που προσέφερε φαγητό και υποστήριξη σε κάθε προάστιο.
Το 1893 μετακόμισε στο Perth και ήταν μέλος της απεργιακής επιτροπής των απεργών οικοδόμων. Για τις δραστηριότητές του σαμπαταρίστηκε και έχασε τη δουλειά του, αλλά κάποιος αλληλέγγυος του πρόσφερε δουλειά. Κατάλαβε από νωρίς τον διχαστικό ρόλο των συντεχνιών και έκανε εκστρατεία για τη δημιουργία βιομηχανικών συνδικάτων.
Ο Monty συνέχισε να μεταφέρει το πνεύμα του Eureka, γράφοντας και μιλώντας για την ιστορία και τη σημασία του. Ήταν διεθνιστής και ήθελε τους εργαζόμενους να γνωρίζουν και να στέκονται αλληλέγγυοι στους αγώνες των εργατών άλλων χωρών. Στις 11 Μάρτη 1902, στο Mechanics Institute Hall...

Στις 17 Οκτώβρη 2003, μόλις πριν από 17 χρόνια, πέθανε στο Μπουένος Άιρες ο Domingo Trama, εργάτης ναυπηγείων, Αργεντινός συνδικαλιστής και αναρχικός. Από νεαρός άρχισε να εργάζεται στα ναυπηγεία, ακολουθώντας την τέχνη του πατέρα του. Όταν βρέθηκε στα ναυπηγεία πλησίασε στον αναρχισμό υπό την επιρροή δύο σημαντικών αγωνιστών του συνδικάτου, του Ιταλού μετανάστη Juan Navone και του ιθαγενή Mapuche, Hermenegildo Rosales, οι οποίοι προώθησαν στον νεαρό Domingo έργα των Malatesta και Bakunin.
Όταν εκδηλώθηκε το πραξικόπημα του Aramburu, ο Domingo Trama ήταν ήδη γενικός γραμματέας της FOCN (Ομοσπονδία Εργατών Ναυπηγών), η οποία συγκέντρωσε εργάτες από όλο το φάσμα του κλάδου,...

Στη φωτογραφία όρθιοι από αριστερά: B. Kamenya και A.I. Satonov. Καθισμένοι από αριστερά: R.G. Taratuta και Y.I. Tyshlerman. Η φωτογραφία πάρθηκε μάλλον στο Yakutsk.
Μερικά βιογραφικά στοιχεία των εικονιζόμενων
*Ο B. Kamenya συμμετείχε στο αναρχικό κίνημα στην Οδησσό κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1905-1907. Ήταν αναρχικός κομμουνιστής και υποστηρικτής του «ελεύθερου» τρόμου. Συνελήφθη και καταδικάστηκε. Το 1907 κρατήθηκε σε φυλακή του Αλεξανδρόφ. Τον Ιούλη του 1907 έφτασε στην περιοχή Yakutsk. Στις αναμνήσεις του Eser V.M. Zenzinov παρατίθενται τα εξής: ”Θεωρούσε τον εαυτό του αναρχικό κομμουνιστή και αρνιόταν τα πάντα - νόμους, συνείδηση, πίστη”. Ένα από τα σημεία του πρακτικού του...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

