
Victor Osprey*
Τα συγκεντρωμένα πολιτικά γραπτά του Γερμανού αναρχικού Erich Muhsam αποκαλύπτουν πολλά όχι μόνο για τις ιδέες του, αλλά και για την αξιοσημείωτη ζωή και εποχή στην οποία έζησε.
«Διαπράχθηκε μια ντροπιαστική και αποτρόπαια πράξη. Η ιστορία του Χριστού επαναλήφθηκε με φρικτό τρόπο. Όλοι όσοι μοιράζονται την καρδιά και το πνεύμα τους με την καρδιά και το πνεύμα του Καρλ Λίμπκνεχτ και της Ρόζα Λούξεμπουργκ πρέπει να στέκονται με τα μαλλιά τους τεντωμένα, με δάκρυα στα μάτια και με μια καυτή ντροπή όταν σκέφτονται τις μελλοντικές γενιές... Η Ρόζα Λούξεμπουργκ ήταν η φλόγα της επανάστασης. Οι εχθροί της το ήξεραν αυτό. Την φυλάκισαν αμέσως με την έναρξη του πολέμου. Το εύθραυστο σώμα της σύρθηκε από φυλακή σε φυλακή. Υπέμεινε όλες τις ταπεινώσεις και τις θυσίες δυνατά και γενναία, έχοντας εμπιστοσύνη ότι θα έφτανε η μέρα της σωτηρίας, η μέρα που θα κατέρρεε η στρατιωτική οικονομία και που θα ξεσηκωνόταν ο λαός. Αυτή η μέρα ήρθε. Ο Λίμπκνεχτ και η Λούξεμπουργκ απελευθερώθηκαν και ανέλαβαν αμέσως την ηγεσία της επανάστασης. Δουλεύοντας ακούραστα, χωρίς να ανησυχούν για την υγεία τους ή να φοβούνται τους εχθρούς τους, γεμάτοι από το όραμα του σοσιαλισμού και της ελευθερίας της ανθρωπότητας, έκαναν το καθήκον τους ως επαναστάτες και ως αληθινοί φίλοι του λαού».
Αυτά έγραψε ο Γερμανός αναρχικός Erich Muhsam, σε ένα συγκινητικό αφιέρωμα στους δύο καλύτερους εκπροσώπους του γερμανικού σοσιαλιστικού κινήματος. Τα λόγια του είναι ακόμα πιο παθιασμένα και έντονα επειδή γράφτηκαν τόσο σύντομα μετά τη δολοφονία της Λούξεμπουργκ και του Λίμπκνεχτ από τα Freikorps.
Τα Freikorps ήταν μια δεξιά παραστρατιωτική οργάνωση που αφέθηκε ελεύθερη από τη γερμανική σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση για να καταπνίξει μια πιθανή σοσιαλιστική επανάσταση. Συνέχισαν να δολοφονούν πολίτες και ύποπτους «ανατρεπτικούς» με άγρια εγκατάλειψη. Οι μελλοντικοί ηγέτες των Ναζί θα προέρχονταν από τις τάξεις τους. Ο ιστορικός Ισαάκ Ντόιτσερ (Isaac Deutscher) θα αποτυπώσει σε μια φράση τις συνέπειες της δολοφονίας της Ρόζας Λούξεμπουργκ: «Με τη δολοφονία της η Γερμανία των Χοεντσόλερν γιόρτασε τον τελευταίο της θρίαμβο και η ναζιστική Γερμανία τον πρώτο της».
Ο Muhsam, ο οποίος διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο στη Γερμανική Επανάσταση του 1918-1919, δεν είχε την ίδια τύχη, αλλά φυλακίστηκε για πέντε χρόνια. Οι προβληματισμοί του για την επανάσταση, καθώς και ένα ευρύ φάσμα άλλων θεμάτων σημαντικού ενδιαφέροντος, συγκεντρώνονται σε έναν τόμο που επιμελήθηκε και μετέφρασε ο Gabriel Kuhn. Με τίτλο «Απελευθερώνοντας την κοινωνία από το κράτος και άλλα κείμενα: A Political Reader», περιέχει όλα τα σημαντικά πολιτικά έργα του. Το βιβλίο καλύπτει θέματα που κυμαίνονται από τη σεξουαλικότητα και τη Βοημία έως την αποικιοκρατία και τον πόλεμο, ενσωματώνοντας άρθρα, ημερολογιακές καταχωρίσεις, επιστολές και άλλα.
Περισσότερο από ένας προικισμένος ταραξίας, ο Muhsam ήταν ένας ταλαντούχος συγγραφέας, καλλιτέχνης και τέλειος μποέμ, που ενδιαφερόταν για την πολιτιστική έκφραση και τον πειραματισμό εξίσου με τον κοινωνικό αγώνα. Αντίπαλος του καπιταλισμού και του πολέμου, υπερασπιστής των δικαιωμάτων των γυναικών και των ομοφυλόφιλων και εξέχουσα ελευθεριακή φωνή στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, η ζωή και η εποχή του Muhsam παραμένουν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και σύγχρονες.
Ο Kuhn είναι άξιος συγχαρητηρίων για τη συμβολή του στην...

Το 1904, άγνωστο μήνα και ημέρα, γεννήθηκε στο Reus της Καταλονίας η αναρχική Matilde Sabaté Grisó, νηπιαγωγός (στην εικόνα με κόκκινο σημάδι).
Συνελήφθη και φυλακίστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1939 στη Girona. Δικάστηκε από το στρατοδικείο στις 21 Φεβρουαρίου 1940 και κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε εξέγερση, ως ένοπλη πολιτοφύλακας, γραμματέας της επαναστατικής επιτροπής του Sils, ότι κατέστρεψε θρησκευτικές εικόνες και συμμετείχε σε διάφορες δράσεις.
Καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 28 Ιουνίου 1940 στα τείχη του νεκροταφείου της Girona και το σώμα της ρίχνεται σε κοινόχρηστο τάφο.
...
Bob James*
Ο John William Fleming, γενικά γνωστός ως «Chummy», γεννήθηκε το 1863 στο Derby της Αγγλίας, γιος Ιρλανδού πατέρα και Αγγλίδας μητέρας που πέθανε όταν ο ίδιος ήταν πέντε ετών. Ο παππούς του (από τη μητέρα του) ήταν «ταραξίας» και συμμετείχε στον αγώνα για τους νόμους περί καλαμποκιού, ενώ ο πατέρας του είχε επίσης συμμετάσχει σε απεργίες στο Derby.
Στα 10 του χρόνια έπρεπε να εργαστεί σε ένα εργοστάσιο κατασκευής μπότας στο Leicester. Ο εγκλεισμός στο εργοστάσιο και οι άσχημες συνθήκες εργασίας κατέστρεψαν την υγεία του και ενώ ήταν κλινήρης ως ασθενής άρχισε να προβληματίζεται και να αισθάνεται...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

