
Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα έκθεση των πολωνικών μυστικών υπηρεσιών σχετικά με τις δραστηριότητες του Μαχνό στα τέλη του 1923. Αφού εγκατέλειψε την Ουκρανία τον Αύγουστο του 1921, ο Μαχνό αντιμετώπισε τις δυσκολίες της ζωής στην εξορία. Μετακινήθηκε από διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Ρουμανία και στη συνέχεια στην Πολωνία, διανθισμένα με σύντομες περιόδους σχετικής, αλλά επιτηρούμενης, ελευθερίας. Καθ' όλη τη διάρκεια της παραμονής του εκεί, τον παρακολουθούσαν διάφορες μυστικές υπηρεσίες και τον καταδίωκε η σοβιετική κυβέρνηση για την έκδοσή του. Στην Πολωνία, ο Μαχνό και η σύζυγός του, Halyna Kuzmenko, παραπέμφθηκαν σε δίκη για υποτιθέμενο σχεδιασμό εξέγερσης στη Γαλικία. Στα τέλη Νοεμβρίου του 1923, αθωώθηκαν από όλες τις κατηγορίες σε μια δίκη στην οποία δόθηκε μεγάλη δημοσιότητα. Στους Μαχνό και Kuzmenko επιδικάστηκε το Torun ως τόπος διαμονής τους.
Αυτή η έκθεση, με ημερομηνία 29 Δεκεμβρίου 1923, συντάχθηκε μετά την περίοδο που ακολούθησε την αθώωση του Μαχνό και την άφιξή του στο Torun. Βρισκόταν υπό συνεχή παρακολούθηση, η οποία φέρεται να είχε αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική του υγεία. Είναι ενδιαφέρον ότι η έκθεση αναφέρει τη συνέντευξη του Μαχνό στον δημοσιογράφο Arbatov στη Βαρσοβία. Η έκθεση αναλύει περαιτέρω ορισμένα από τα συμπεράσματα στα οποία είχαν καταλήξει οι σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες. Οι Σοβιετικοί προφανώς πίστευαν ότι ο Μαχνό και η πολωνική κυβέρνηση συνωμοτούσαν για να υποκινήσουν μια νέα εξέγερση στην Ουκρανία, η οποία θα υποστηριζόταν περαιτέρω από «Εθελοντέδ» [Λευκός Στρατός] και των «μοναρχικούς» [Hetmanate]. Ο Πολωνός πράκτορας καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Μαχνό πιθανότατα θα προσπαθούσε να δραπετεύσει από το Torun την άνοιξη. Ο πράκτορας φαίνεται να έχει πάρει τοις μετρητοίς τη σοβιετική κατηγορία για συνωμοσία Μαχνοβιτών-Πολωνών, κλείνοντας την έκθεσή του με την εξής φράση: «Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, η σοβιετική αντικατασκοπεία γνωρίζει επακριβώς τις προθέσεις της πολωνικής κυβέρνησης, ακόμη και τις πιο μυστικές».
Σε μια μεταγενέστερη απάντηση σε αυτή την έκθεση, το πολωνικό Υπουργείο Εσωτερικών Υποθέσεων κατηγόρησε οργισμένο τον Πολωνό πράκτορα ότι πίστεψε τις φαντασιώσεις των Σοβιετικών για συνεργασία με τον Μαχνό. Το υπουργείο προειδοποίησε ότι αν μια τέτοια έκθεση έπεφτε στα χέρια των Σοβιετικών, θα ενίσχυε μόνο την πίστη τους στην πραγματικότητα μιας τέτοιας συνωμοσίας. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν υπήρξε ποτέ καμία απόδειξη ότι υπήρξε ποτέ μια προγραμματισμένη Μαχνοβίτικη-Πολωνική εξέγερση. Η έκθεση αποκαλύπτει πόσο συγκεχυμένη ήταν η κατάσταση το 1923, ακόμη και για τις ίδιες τις υπηρεσίες πληροφοριών, και πόσο εύκολα μπορούσε να διαδοθεί η παραπληροφόρηση μέσω των επίσημων καναλιών.
Ο Μαχνό πράγματι έφυγε από την Πολωνία το καλοκαίρι του 1924, αλλά όχι για να οργανώσει μια εξέγερση. Ο ίδιος και η οικογένειά του μεταφέρθηκαν στο Danzig, όπου συνελήφθη και πάλι για παραβίαση της βίζας. Η «ποντικοπαγίδα του Danzig», όπως την αποκαλούσε ο ίδιος, ήταν από μόνο του ένα επεισόδιο που περιελάμβανε μια απόπειρα αυτοκτονίας, μια τολμηρή απόδραση από το νοσοκομείο της φυλακής και την τελική μετακίνηση του Μαχνό μέσω υπόγειων αναρχικών δικτύων στη Γαλλία.
Ακολουθεί η μετάφραση της πλήρους έκθεσης:
«T.B. 3/28, της 24.12.23, σχετικά με τον Ataman Makhno, αναφέρω: Είναι γνωστό στις σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες ότι η πολωνική κυβέρνηση έχει ορίσει το Toruń ως τόπο διαμονής...

Αυτές τις ημέρες σαν σήμερα, το 1906, ξεκίνησε η αυθεντική μεξικανική κοινωνική επανάσταση, όταν το αναρχικό Μεξικανικό Φιλελεύθερο Κόμμα (Mexican Liberal Party) κάλεσε σε γενική ένοπλη εξέγερση κατά της εξουσίας, του κλήρου και της περιουσίας των πλουσίων.
Δεν εννοούμε την πολιτική εξέγερση του Madero και των caudillos που σε προετοιμασμένο έδαφος διεκδικούσαν τον προεδρικό θώκο από το 1910, αλλά την αρχή μιας πραγματικής κοινωνικής επανάστασης, η οποία ήξερε να βλέπει όλες τις κυβερνήσεις και την εκκλησία όλων των θρησκειών ως θεσμούς που διατηρούν μια ιστορική συμμαχία για να προστατεύσουν, μέσω του φόβου της εξουσίας, την περιουσία που οι πλούσιοι...

Πρόλογος
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι δεν υπάρχει στην ιστορία κανένα πολιτικό κίνημα τόσο διαστρεβλωμένο όσο ο Αναρχισμός. Με την έννοια της Αναρχίας να έχει υποστεί τόση παραπληροφόρηση και κακοποίηση που πολλές φορές η προσπάθεια επεξήγησης να φαντάζει μάταια. Mέσα σε αυτόν τον ιδεολογικό αναλφαβητισμό, αν προστεθεί συνδυαστικά και η φορτισμένη λέξη Κομμουνισμός τα πάντα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο. Σε κάποιους φαντάζει οξύμωρο να μιλάμε για αναρχικό κομμουνισμό μιας και αυτός έχει συνδεθεί με τον Μαρξ και την Σοβιετική Ένωση. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την ιστορία της Α’ Διεθνούς. Όταν γίνεται γνωστό ότι οι αναρχικοί -που τότε λέγονταν αντιεξουσιαστικοί (αντιαυταρχικοί)...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

