Λεπτομέρειες

ngnm

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

06 Αυγούστου 2025

Στις 13 του περασμένου Ιουνίου συμπληρώθηκαν 77 χρόνια από το θάνατο του ελευθεριακού Ramon González Sanmartí (1920-1948).

Στις 26 Μαΐου -άλλες πηγές αναφέρουν (λανθασμένα) την 25η Ιουνίου- του 1920 γεννήθηκε στο Granollers (Vallès Oriental, στην Καταλονία) ο Ramon González Sanmartí -αναφέρεται μερικές φορές λανθασμένα ως Sanmartín- επίσης γνωστός και ως El Nano de Granollers ή Salvador Soler Santamaría. Οι γονείς του ονομάζονταν Jesus González, -δημοσιογράφος στο επάγγελμα- και Maria Sanmartí Ramon.

Το 1933, όταν ήταν ακόμη μαθητευόμενος, εντάχθηκε στην Εθνική Εργατική Συνομοσπονδία (CNT). Τα χρόνια αυτά εργάστηκε στο εργοστάσιο βαμβακερών υφασμάτων της Roca Umbert de Granollers.

Κατά τη διάρκεια των επαναστατικών γεγονότων του Οκτωβρίου 1934 συνελήφθη και φυλακίστηκε για μερικούς μήνες. Μόλις απελευθερώθηκε το 1935, έγινε μέλος της πρώτης Επιτροπής Ελευθεριακής Νεολαίας του Granollers και τον Μάιο του 1936 θα εκπροσωπήσει την περιοχή Vallès Oriental στην Περιφερειακή Ολομέλεια της Badalona. Συμμετείχε στις μάχες στους δρόμους τον Ιούλιο του 1936 κατά της φασιστικής εξέγερσης και έγινε μέλος των τοπικών επιτροπών της Ιβηρικής Ομοσπονδίας Ελευθεριακής Νεολαίας (FIJL) και της Ιβηρικής Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI). Τον Οκτώβριο του 1936 βρέθηκε στο μέτωπο της Αραγονίας στην πολιτοφυλακή του Ginés Mayordomo η οποία επρόκειτο να ενταχθεί στην «Κόκκινη και Μαύρη Φάλαγγα», η οποία αργότερα θα γινόταν η 28η Μεραρχία (γνωστή και ως «Μεραρχία Acaso»).

Μετά την απόφαση του στρατηγού Sebastián Pozas, διοικητή του Ανατολικού Δημοκρατικού Στρατού, να απολύσει τους ανήλικους μαχητές, ο Ramon González επέστρεψε στο Granollers όπου ανέλαβε εκ νέου διάφορα οργανωτικά καθήκοντα. Με τη πτώση του μετώπου της Αραγονίας, τον Απρίλιο του 1938, μαζί με άλλους συντρόφους της Ελευθεριακής Νεολαίας, εντάχθηκε στην 26η Μεραρχία (παλαιότερα «Columna Durruti»), με επικεφαλής τότε τον Ricard Sanz Garcia, με την οποία πολέμησε σε διάφορες μάχες στις περιοχές Pallars Jussà και la Noguera (Sant Corneli, Sant Romà Abella, Camarasa κ.ά.). Με τον θρίαμβο των Φρανκιστών, συμμετείχε στην επιχείρηση της υποχώρησης και τον Φεβρουάριο του 1939 διέσχισε τα Πυρηναία και κλείστηκε σε διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γαλλία (Vernet, Agde, Barcares, Argelers και Sant Cebria).

Αποδρώντας από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης κατατάχθηκε στη Λεγεώνα των Ξένων, με προορισμό το Μαρόκο και εκεί απολύθηκε. Πέρασε στην Ευρώπη, αλλά συνελήφθη από τους Ναζί στην Tolosa de Llenguadoc ως πρώην μαχητής και στάλθηκε σε γερμανικό στρατόπεδο υποχρεωτικής εργασίας (STO) στη Seta (Llenguadov, στην Οξιτανία). Κάποια στιγμή διέφυγε και αποτέλεσε μέρος της αντίστασης, ως σύνδεσμος με την υπόγεια CNT. Μετά την Απελευθέρωση, συμμετείχε ενεργά στην αναδιοργάνωση και την οργανική δομή της Ελευθεριακής Νεολαίας (FIJL).

Ενταγμένος στις ομάδες μάχης κατά του καθεστώτος Φράνκο, πραγματοποίησε αρκετές επιδρομές στην Καταλονία με τις ομάδες του Josep Lluís Facerías (Face) -με τον οποίο ήταν κουνιάδοι- του Celedonio Garcia Casino (Celes) και, περιστασιακά, των «Los Maños». Στις 31 Μαΐου 1947, μαζί με τον Juan Cazorla Pedrero και τον Pere Adrover Font (El Yayo), απαλλοτρίωσαν 18.000 πέσος από το εργοστάσιο Roca Umbert όπου εργαζόταν. Στις 12 Ιουλίου 1947 συμμετείχε μαζί με άλλους συντρόφους του στην εκτέλεση του έμπιστου της φρανκικής αστυνομίας Eliseu Melis Diaz.

Το καλοκαίρι του 1947 ενσωματώθηκε στο Ελευθεριακό Κίνημα Αντίστασης (MLR). Στις αρχές Νοεμβρίου του 1947, εισήλθε κρυφά στη...

Περισσότερα …