
Στη φωτογραφία εικονίζεται ο μαύρος Βραζιλιάνος αναρχικός Candido Costa (με καταγωγή από το Minas Gerais), ξυλουργός στο επάγγελμα, κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε διαδήλωση κατά της πείνας, μπροστά από τα κεντρικά γραφεία της Ομοσπονδίας Εργαζομένων του Ρίο ντε Τζανέιρο, το 1913.
Ο Candido Costa, εκτός από τις διαδηλώσεις κατά της πείνας, ήταν μέλος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων του Ρίο ντε Τζανέιρο / Βραζιλιάνικη Συνομοσπονδία Εργατών, συμμετείχε στις διαδηλώσεις κατά του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, στα Συνέδρια των Βραζιλιάνων Εργατών, στη Γενική Απεργία του 1917, στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ενώ μίλησε σε διάφορες διασκέψεις στο Κέντρο Cosmopolitan, στην Αντικληρικανική Ένωση και σε άλλες ταξικές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένης, μαζί με την Ισπανίδα αναρχική Juana Rouco Buela, με θέμα την οργάνωση.
Ήταν τόσο ενεργός, που συμμετείχε ακόμη και σε εκδηλώσεις αντίθετες με τα ιδανικά που υπερασπιζόταν, για να διαφωνήσει με τους αντιπάλους του, όπως όταν συμμετείχε σε μια συγκέντρωση του Καθολικού Κόμματος. Σύμφωνα με τον Τύπο της εποχής: «Ο ομιλητής μόλις είχε τελειώσει την ομιλία του, όταν ένας μαύρος άνδρας ανέβηκε τρέχοντας τις σκάλες και απευθύνθηκε στο πλήθος. Η ομιλία του ήταν βίαιη και επιθετική προς το Καθολικό Κόμμα. Ακούστηκε μια εκκωφαντική κραυγή. Υπήρξαν χαστούκια, κλωτσιές. Ο Candido Costa, που ήταν το όνομα του εν λόγω ομιλητή, είναι ξυλουργός και ενθουσιώδης αναρχικός. Τελειώνοντας την ομιλία του που “αναρχοποίησε" τη συγκέντρωση, ο ομιλητής μεταφέρθηκε από τους ομοϊδεάτες του στη Βραζιλιάνικη Συνομοσπονδία Εργαζομένων και στη συνέχεια το πλήθος διαλύθηκε».
Σχετικά με το ίδιο επεισόδιο, ο αναρχικός Τύπος έγραψε: «Αν μεταξύ μας υπήρχαν μισή ντουζίνα Candido Costas, δηλαδή αν παντού όπου τα οπισθοδρομικά στοιχεία εμφανίζονταν δημόσια για να κοροϊδεύουν τους αδαείς και τους εύπιστους, οι αναρχικοί εμφανίζονταν για να αντικρούσουν τα υποτιθέμενα επιχειρήματά τους, να τους ξεσκεπάσουν και να τους ξεσκεπάσουν, δεν θα υποφέραμε τόσο πολύ το βάρος αυτού του περιβάλλοντος που μας καταπιέζει, μας συνθλίβει και μας ασφυκτιά. Μια μεγάλη αγκαλιά στον Καντίδο Κόστα για την ευγενή στάση του. Είθε το παράδειγμά σου να αποφέρει καρπούς».
*Πηγή: Marcolino Jeremias.
...
Στις 4 Νοεμβρίου 1897 γεννήθηκε στη Μαδρίτη ο Cipriano Mera Sanz, συνδικαλιστής ηγέτης και αναρχικός αγωνιστής κατά τη διάρκεια της Ισπανικής Κοινωνικής Επανάστασης, καθώς και αρχηγός του IV Σώματος Στρατού κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου.
Επαγγελματίας χτίστης, από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με την οικοδομική συντεχνία και εντάχθηκε στην CNT. Το 1933 έγινε μέλος της Επαναστατικής Επιτροπής της Σαραγόσα μαζί με τους Buenaventura Durruti, Antonio Ejarque και Joaquín Ascaso, μεταξύ άλλων. Λόγω της έντονης ελευθεριακής του δραστηριότητας, φυλακίστηκε επανειλημμένα.
Συμμετείχε ενεργά στην απεργία των οικοδόμων του 1936, όπου συνελήφθη εκ νέου, αν και αφέθηκε ελεύθερος μετά το ξέσπασμα...

Στις 28 Οκτωβρίου 1954, πέθανε ο Enrique Hermenegildo Flores Magón, δημοσιογράφος και εξέχων Μεξικανός αναρχικός επαναστάτης. Μαζί με τους αδελφούς του Ricardo και Jesus, ήταν ένας από τους προδρόμους της Μεξικανικής Επανάστασης του 1910.
Το 1905, έγιναν μέλη του Οργανωτικού Συμβουλίου του Μεξικανικού Φιλελεύθερου Κόμματος (PLM), το οποίο αποτέλεσε πλατφόρμα για την προώθηση της κοινωνικής επανάστασης μέσω απεργιών και ένοπλων εξεγέρσεων, εκφράζοντας πολιτικές και κοινωνικές προσδοκίες ενάντια στο καθεστώς του Porfirio Diaz.
Οι αδελφοί Magón προώθησαν την εξέγερση της Baja California (Μπάχα Καλιφόρνια) το 1911, με στόχο τη δημιουργία ενός απελευθερωμένου εδαφικού χώρου και ενός ελευθεριακού προσανατολισμού στο...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

