
Το πραγματικό όνομά του Akhtyrsky ήταν Anatoly Averyanov, ενώ το επαναστατικό του ψευδώνυμο «θείος Βάνια»). Γεννήθηκε το 1890 στο Χάρκοβο και πέθανε το 1922 στη Μόσχα.
Τελείωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Έζησε στο Χάρκοβο. Αναρχικός κομμουνιστής από τα τέλη της δεκαετίας του 1900, μέλος της Κομμουνιστικής Αναρχικής Ομάδας του Χάρκοβο. Συνελήφθη στο Χάρκοβο το 1910 κατά τη διάρκεια της διάλυσης της ομάδας.
Το 1916 έζησε στο Χάρκοβο όπου εργαζόταν στον καταναλωτικό συνεταιρισμό «Ένωση» και συνεργάστηκε με εκπροσώπους διαφόρων επαναστατικών οργανώσεων. Έγινε προπαγανδιστής.
Το 1917-1918 συμμετείχε ενεργά στις δραστηριότητες της Ομοσπονδίας Αναρχικών Κομμουνιστών του Χάρκοβο. Μέχρι το 1919, ζούσε στο Χάρκοβο με την οικογένεια του ως Averyanov. Την άνοιξη του 1919, συμμετείχε στους αναρχικούς της αντίστασης (ομάδα B. Udalova - S. Stokoza (Bondarenko)), οι οποίοι προχώρησαν στην αποκαθήλωση των σοβιετικών θεσμών στην Ουκρανία. Τον Μάρτιο του 1919, συμμετείχε στην απαλλοτρίωση της διοίκησης των σιδηροδρόμων του Εκατερινοσλάβσκ (Ekaterinoslavsk).
Συνελήφθη στο Χάρκοβο στις 30 Ιανουαρίου 1920, ενώ συμμετείχε σε μια ομαδική συνάντηση. Της σύλληψης προηγήθηκε ένοπλη αντίσταση. Απελευθερώθηκε το 1920. Από τότε ζούσε με το οικογενειακό όνομα Akhtyrsky. Ήταν παντρεμένος με την αναρχική Μ. Μ. Weger.
Συνελήφθη εκ νέου στις 2 Φεβρουαρίου 1922. Κρατήθηκε στη φυλακή Butyr. Τον Ιούνιο του 1922 μαζί με τον D. S. Cogan κήρυξαν απεργία πείνας
Δραπέτευσε από τις φυλακές Butyr στις 4 Ιουλίου 1922 μαζί με τον D. S. Cogonom, πριονίζοντας τα κάγκελα. Έκτοτε ζούσε στην παρανομία σε ένα εξοχικό σπίτι στο χωριό Novy Koptevo στην περιφέρεια της Μόσχας. Συμμετείχε στις δραστηριότητες των αναρχικών της αντίστασης. Διατήρησε επαφή με την αδελφή της συζύγου του Τ. Weger, από την οποία έλαβε επιστολές στο όνομα X. Pomeranian, δύο περίστροφα, 15 σφαίρες και «λίγα χρήματα». Σύμφωνα με πληροφορίες των διωκτικών αρχών, ο Akhtyrsky και ο Cogan σχεδίαζαν να απαλλοτριώσουν και στη συνέχεια να φύγουν στο εξωτερικό.
Στις 4 Σεπτεμβρίου 1922 εντοπίστηκαν από την υπηρεσία πληροφοριών της GPU να φεύγουν από το εξοχικό. Η υπηρεσία πληροφοριών με τη βοήθεια της αστυνομίας της Μόσχας προσπάθησε να τον συλλάβει στο δρόμο προς τη Μόσχα, αλλά εκείνος άνοιξε πυρ από δύο περίστροφα, σκότωσε έναν αστυνομικό και τραυμάτισε θανάσιμα έναν αστυνομικό.
Συνελήφθη στο εξοχικό στο Novy Koptevo στις 9 Σεπτεμβρίου 1922 μαζί με την T. Weger, αν και προσπάθησε να προβάλει ένοπλη αντίσταση. Κατά τη σύλληψη κατασχέθηκαν δύο περίστροφα με πολλά εφεδρικά πυρομαχικά και πλαστά έγγραφα στο όνομα του Reshetnikov. Κρατείται στις εσωτερικές φυλακές της GPU. Με το διάταγμα του Κολεγίου της GPU της 30 Σεπτεμβρίου 1922, καταδικάστηκε σε θάνατο για συμμετοχή σε αναρχική αντίσταση, δολοφονία και απόδραση. Όμως η ημερομηνία της εκτέλεσης δεν ορίστηκε. Η αναρχική κοινότητα θεώρησε ότι «εξαφανίστηκε χωρίς ίχνος» μετά τον Φεβρουάριο του 1923 και πιθανότατα εκτελέστηκε «ως αναρχικός τρομοκράτης».
*Πηγή: Овсянников Сергей. Μετάφραση: Ούτε Θεός Ούτε Αφέντης.
Η φωτογραφία είναι ευγενική προσφορά της εγγονής του T. Weger, και εικονίζονται σε αυτή οι Akhtyrsky και T. Weger.
...
Η Licia Rognini Pinelli, η χήρα του Giuseppe «Pino» Pinelli, του αναρχικού σιδηροδρομικού που κατηγορήθηκε άδικα για τη σφαγή στην Piazza Fontana και πέθανε πέφτοντας από το παράθυρο της αστυνομικής διεύθυνσης του Μιλάνου τον Δεκέμβριο του 1969 κατά τη διάρκεια μιας ανάκρισης, πέθανε στις 11 Νοεμβρίου, στο Μιλάνο.
Η Licia Pinelli ήταν 96 ετών και για πάνω από μισό αιώνα αγωνίστηκε να βρει την αλήθεια για το θάνατο του συζύγου της χωρίς ποτέ να την αποκτήσει. «Ένα κράτος που δεν έχει το θάρρος να αναγνωρίσει την αλήθεια είναι ένα κράτος που έχει ηττηθεί, ένα κράτος που δεν υπάρχει»,...

Μία από τις κύριες ιδεολογικές διαμάχες μεταξύ των Ισπανών αναρχικών και των κομμουνιστών κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου ήταν η επιμονή των αναρχικών ότι η κοινωνική επανάσταση δεν έπρεπε να αναβληθεί μέχρι να κερδηθεί ο πόλεμος. Χωρίς την κοινωνική επανάσταση (με την οποία εννοούσαν την ήττα του αυταρχισμού και τον μετασχηματισμό όλων των κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων και θεσμών ώστε να επιτρέψουν τη μέγιστη ατομική ελευθερία, την αυτοέκφραση και τον αυθορμητισμό), ο πόλεμος θα ήταν απλώς άλλη μία αλλαγή φρουράς, κάτι πολύ συνηθισμένο στην ισπανική ιστορία.
Ιστορικά, οι Ισπανοί αναρχικοί είχαν ασχοληθεί με τις αλλαγές στην εκπαίδευση και τις...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

