Γράφτηκε από τον Isaac Puente και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Estudios», ν. 118, τον Ιούνιο του 1933.
Ο άνθρωπος είναι προϊόν του περιβάλλοντος στο οποίο ζει. Όπως τον επηρεάζουν το κλίμα, το υψόμετρο, η φωτεινότητα και ο ορίζοντας της περιοχής στην οποία ζει, και μεταφράζονται στο σώμα του, στην υγεία του, στο σωματικό του σφρίγος, στο χρώμα της επιδερμίδας του και στην κατάσταση της διάθεσής του, έτσι τον πλάθει και το ψυχολογικό περιβάλλον στο οποίο αναπτύσσεται. Κανένας δεν ξεφεύγει από την επιρροή του οικογενειακού περιβάλλοντος, της θρησκευτικής εκπαίδευσης στο σχολείο, στο δρόμο, των ιδεών και των συνηθειών, των πεποιθήσεων και των προκαταλήψεων, που σχηματίζουν ένα πυκνό δίχτυ στο κοινωνικό μας περιβάλλον. Οι αποκτημένες στην παιδική ηλικία ιδέες ξεριζώνονται πολύ δύσκολα και συνήθως παραμένουν λίγο πολύ σε λανθάνουσα κατάσταση μέχρι το τέλος της ζωής μας.
Πρέπει όμως να σημειώσουμε τις ατομικές διαφορές. Κάποιοι είναι σαν το κερί. Αφήνονται παθητικά να πλαστούν και είναι το λογικό και αναγκαστικό αποτέλεσμα του περιβάλλοντος στο οποίο αναπτύσσονται. Δεν έκαναν το παραμικρό να είναι αλλιώς. Είναι χριστιανοί το ίδιο όπως θα μπορούσαν να είναι τούρκοι. Προσαρμόζονται και προσδιορίζονται από το περιβάλλον. Άλλοι είναι όπως το ατσάλι. Όση προσπάθεια καταβλήθηκε για να τους εκτρέψει προς τη μια πλευρά, την έβαλαν αυτοί για να αποκλίνουν προς την αντίθετη πλευρά. Η επίδραση του περιβάλλοντος, συγκρουόμενη με την ψυχολογία τους, τους κάνει να αντιδρούν, κάνοντάς τους να είναι το αντίθετο απ’ ότι είναι οι υπόλοιποι. Βγαίνουν εξεγερμένοι από περιβάλλοντα ευνουχιστικά και άθεοι από θρησκευόμενα.
Αυτό πάει να πει ότι το περιβάλλον σημαίνει πολλά για τη συγκρότησή μας, αλλά όχι τα πάντα. Πλάθεται μόνο αυτός που είναι επιδεκτικός και αφήνεται να τον πλάσουν. Όχι οι δυνατοί χαρακτήρες και οι ασυνήθιστες ψυχολογίες, που αντιδρούν γρήγορα ενάντια σε οποιαδήποτε επιρροή τείνει να τους εκτρέψει από το δρόμο τους.
Αυτή είναι η λογική θέση απέναντι στην ατέλειωτη διένεξη ανάμεσα στους ντετερμινιστές και τους μη ντετερμινιστές. Ο άνθρωπος ενεργεί σύμφωνα με καθοριστικούς παράγοντες που φτάνουν να ακυρώσουν τη θέλησή του. Έτσι, οι οικονομικές συνθήκες, τα πάθη, το ένστικτο, οι συνθήκες που μας περιβάλλουν, η κατάσταση της πέψης και της υγείας μας, μας κάνουν να ενεργούμε με ένα συγκεκριμένο τρόπο και μας εμποδίζουν να ενεργήσουμε με ένα τρόπο διαφορετικό. Η ελεύθερη βούληση για να ενεργήσει κανείς ή για να σταματήσει να ενεργεί, η θέληση δηλαδή του ανθρώπου να πραγματοποιήσει ή να σταματήσει να πραγματοποιεί μία συγκεκριμένη δράση, είναι κάτι που πολλές φορές υποτάσσεται σε περιστάσεις, εκτιμήσεις και προσδιορίζουσες πιο δυνατές από εμάς. Υπάρχει ένα μέρος της αλήθειας στις δύο φιλοσοφικές σχολές. Όλα εξαρτώνται από το άτομο, από την πλαστικότητα του χαρακτήρα του για να προσαρμοστεί και να αναδιπλωθεί μπροστά στις περιστάσεις, ή από την ένταση της εσωτερικής του ζωής, και από την ικανότητα να αντιδρά ενάντια στους καθοριστικούς παράγοντες του περιβάλλοντος, επιβάλλοντας, με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία, την υπεροχή της ίδιας της βούλησης.
Το κοινωνικό περιβάλλον βαραίνει πάνω στα άτομα σαν πλάκα από μολύβι. Τείνει να τα συμμορφώσει με την υποταγή, με την υπακοή, με τον κονφορμισμό, με την αδιαφορία, με την έλλειψη ανησυχιών. Το οικογενειακό περιβάλλον...
Γράφτηκε από τον Isaac Puente και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό "Estudios" στο τεύχος ν. 117 το Μάϊο του 1933
Η Ισπανία, ή η ιβηρική χερσόνησος, θα είναι μία Συνομοσπονδία από ελεύθερες πόλεις και από ελεύθερους Δήμους. Στον 16ο αιώνα, πριν από την απορρόφηση από το κράτος των ελευθεριών του λαού, στην Ισπανία, όπως και σε όλα τα έθνη της Ευρώπης, υπήρχαν δύο διαφορετικές μορφές κοινωνικής συλλογικότητας. Η ελεύθερη πόλη, διαιρεμένη σε συντεχνιακές Οργανώσεις, διατεταγμένες σε γειτονιές και δρόμους, από τις οποίες ακόμη διατηρούνται ονομασίες δρόμων σε διάφορες περιοχές, και ο ελεύθερος Δήμος, στα αγροτικά χωριά....
Όταν έχουν εξαντλήσει τα επιχειρήματά τους ενάντια στον ακλόνητo συλλογισμό μας, οι χτυπημένοι από τα πάρθια βέλη εξουσιαστές κομμουνιστές μας κατηγορούν ως «εχθρούς της Ρωσικής Επανάστασης».
Από την θέση μας για την πάλη ενάντια στην δικτατορική αντίληψη περί επανάστασης - μια θέση που την μοιραζόμαστε με τους Ρώσους συντρόφους μας - έως την υποστήριξη των επιχειρημάτων μας, μνημονεύουμε τα ολέθρια αποτελέσματα της δικτατορικής κατεύθυνσης της επαναστατημένης Ρωσίας και κρατάμε άσβηστο το φως των σοβαρών λαθών της εκεί κυβέρνησης και με αυτή την λογική και μόνο μας κατηγορούν ότι αγωνιζόμαστε ενάντια στην Ρωσική Επανάσταση.
Αυτό είναι κάτι παραπάνω από αδικαιολόγητες κατηγορίες. Είναι ένα...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018