…ΤΖΙΝΟ (ένας εργάτης): Άκουσα ότι συζητάτε για τα κοινωνικά ζητήματα τα βράδια και ήρθα να κάνω, με την άδειά σας κύριοι, μια ερώτηση στον φίλο μου τον Τζόρτζιο. Πες μου, είναι αλήθεια ότι εσείς σι αναρχικοί Θέλετε να καταργήσετε την αστυνομία;
ΤΖΟΡΤΖΙΟ: Φυσικά. Γιατί, δεν συμφωνείς; Από πότε έγινες φίλος της αστυνομίας και των καραμπινιέρων;
ΤΖΙΝΟ: Δεν είμαι φίλος τους και το ξέρεις. Όμως δεν είμαι και φίλος των δολοφόνων και των κλεφτών, και Θα ήθελα η περιουσία μου και η ζωή μου να προστατεύονται ..και μάλιστα καλά.
ΤΖΟΡΤΖΙΟ: Και ποιος θα σε προστατεύσει από τους προστάτες; Νομίζεις ότι αναίτια σι άνθρωποι γίνονται κλέφτες και δολοφόνοι; Νομίζεις ότι ο καλύτερος τρόπος για να είμαστε ασφαλείς είναι να βάλουμε πάνω απ’ το κεφάλι μας μια συμμορία, η οποία, με την πρόφαση ότι μας προστατεύει. θα μας καταπιέζει, Θα μας εκβιάζει και θα κάνει χίλιες φορές μεγαλύτερο κακό από όσο όλοι οι κλέφτες και οι δολοφόνοι μαζί; Δεν Θα ήταν καλύτερα να εξαλείψουμε τις αιτίες του κακού έτσι ώστε όλοι να μπορούν να ζουν καλά, χωρίς ν’ αρπάζουν την μπουκιά απ’ το στόμα του συνανθρώπου τους, και όλοι να μπορούν να μορφώνονται και να αναπτύσσουν την προσωπικότητά τους, αποβάλλοντας από την καρδιά τους τα φθοροποιά πάθη της ζήλιας, του μίσους και της εκδίκησης;
ΤΖΙΝΟ: Μα τι λες! Οι άνθρωποι είναι κακοί εκ φύσεως, κι ον δεν υπήρχαν νόμοι, δικαστές, στρατιώτες κι αστυνομικοί να μας συγκρατούν, Θα κατασπαράζαμε ο ένας τον άλλον σαν πεινασμένοι λύκοι.
ΤΖΟΡΤΖΙΟ: Αν είναι έτσι όπως τα λες, θα υπήρχε ένας ακόμη λόγος για να μην δώσουμε σε κανέναν την εξουσία να κυβερνά και να ορίζει την ελευθερία των άλλων. Αναγκασμένος να μάχεται εναντίον όλων, κάθε άνθρωπος με συνηθισμένη δύναμη Θα διέτρεχε τον ίδιο κίνδυνο σ’ αυτήν την μάχη και θα μπορούσε να είναι είτε χαμένος, είτε κερδισμένος. Θα ήμαστε άγριοι, αλλά τουλάχιστον θα μπορούσαμε να απολαύσουμε την σχετική ελευθερία της ζούγκλας και τα άγρια ένστικτα των θηρίων. Αν όμως δίναμε εκουσίως σε ορισμένους το δικαίωμα και την εξουσία να επιβάλουν την θέλησή τους, τότε, αφού για σένα το γεγονός και μόνο ότι είμαστε άνθρωποι μάς ωθεί στον αλληλοσπαραγμό, Θα ήταν σαν να δεχόμαστε από μόνοι μας την σκλαβιά και την φτώχεια. Όμως αυταπατάσαι, καλέ μου φίλε. Η ανθρωπότητα είναι καλή ή κακή ανάλογα με τις συνθήκες. Αυτό που είναι κοινό στα ανθρώπινα όντα είναι το ένστικτό της αυτοσυντήρησης και η επιθυμία για ευημερία και πλήρη ανάπτυξη των δυνατοτήτων τους. Αν για να ζεις καλά θα έπρεπε να κακομεταχειρίζεσαι τους άλλους, ελάχιστοι μόνο Θα είχαν το απαραίτητο σθένος να αντισταθούν στον πειρασμό. Αν βάλεις όμως τους ανθρώπους να ζήσουν σε μια κοινωνία μαζί με τους συνανθρώπους τους με συνθήκες ευνοϊκές για την ευημερία και την ανάπτυξή τους, θα απαιτηθεί μεγάλη προσπάθεια για να είναι κακοί, όπως ακριβώς σήμερα απαιτείται μεγάλη προσπάθεια για να είναι καλοί
ΤΖΙΝΟ: Εντάξει, ίσως και να είναι όπως τα λες. Εν τω μεταξύ όμως, καθώς αναμένουμε την κοινωνική αλλαγή, η αστυνομία αποτρέπει την διάπραξη εγκλημάτων.
ΤΖΟΡΤΖΙΟ: Την αποτρέπει;...
ΤΖΙΝΟ: Εννοώ ότι αποτρέπει μεγάλο αριθμό εγκλημάτων και...
Η σκέψη του Ερίκο Μαλατέστα παραμένει πραγματικά επίκαιρη βάζοντας τα πράγματα με μεγάλη σαφήνεια και απλότητα σε μία σειρά που μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τη σύγχρονη αναρχική θεώρηση αλλά και δράση. Χαρακτηριστικές είναι κάποιες σκέψεις του πάνω στο ζήτημα της σχέσης μεταξύ αναρχισμού και συνδικαλισμού. Σήμερα, ο ταξικός αγώνας βάσης οφείλει να αποτελεί μία βασική παράμετρο της αναρχικής δράσης, δίχως ωστόσο να διεκδικεί εννοιολογικά αλλά και πρακτικά μία αυτοτέλεια αναφορικά με το περιεχόμενο του κοινωνικοαπελευθερωτικό αγώνα.
Δε νομίζω ότι σήμερα υπάρχει έστω κι ένας ανάμεσά μας που θ΄ αρνιόταν τη χρησιμότητα και την αναγκαιότητα της οργάνωσης των εργατών, σαν ένα...
Ο Λένιν στα 1921 όρισε το κράτος της Σοβιετικής Ρωσίας σαν «εργατικό κράτος με μια γραφειοκρατική παραμόρφωση σε μια χώρα που την πλειονότητα την αποτελούν οι αγρότες». Ο ορισμός αυτός θα μπορούσε να τροποποιηθεί σήμερα με τον ακόλουθο τρόπο: το σοβιετικό κράτος είναι ένα γραφειοκρατικό κράτος όπου διαμορφώνονται μια γραφειοκρατική μεσαία τάξη και μια εργατική κατώτερη μεσαία τάξη, ενώ εξακολουθεί να επιβιώνει η αγροτική μεσαία μεσαία τάξη.
Ο Μπόρις Σουβαρίν στο βιβλίο του Στάλιν: ιστορική θεώρηση του μπολσεβικισμού (Παρίσι 1935) δίνει την παρακάτω εικόνα της κοινωνικής όψης της ΕΣΣΔ: «Η λεγόμενη σοβιετική κοινωνία βασίζεται με τον ίδιον ακριβώς τρόπο όπως...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018