
Συνέντευξη από την Mya Walmsley*
Η σταθερή αναβίωση του οργανωμένου Αναρχισμού στην Αγγλόσφαιρα έχει οδηγήσει σε μια εκ νέου ενασχόληση με τα θεμελιώδη στρατηγικά ζητήματα του Αναρχισμού. Με ποιον τρόπο πρέπει να δομηθεί μια επαναστατική οργάνωση; Πώς πρέπει να αγωνίζεται μια επαναστατική οργάνωση για μεταρρυθμίσεις; Ποιο ρόλο παίζει η επαναστατική οργάνωση στην επαναστατική διαδικασία; Στην ενασχόληση με αυτά τα ερωτήματα, οι πιο καινοτόμες σύγχρονες ιδέες έχουν αναμφίβολα προέλθει από το αναρχικό κίνημα στη Λατινική Αμερική, όπου η παράδοση του οργανωμένου, ταξικού αναρχισμού αναπτυσσόταν και αγωνιζόταν με επιτυχία, ενώ στην Αγλλόσφαιρα μαράζωνε σε μια μακρά περίοδο παρακμής.
Παρά την επιρροή τους, πολλές από τις ιδέες και την ιστορία που κινητοποίησαν αυτό το κίνημα είναι σε μεγάλο βαθμό απρόσιτες στο αγγλόφωνο κοινό. Η εκρηκτική εισαγωγή αυτής της παράδοσης – που ονομάζεται especifismo (εσπεσιφισμός) – στην αγγλόσφαιρα ήταν μια ευρεία εισαγωγή στις βασικές αρχές της τάσης το 2006 από τον Adam Weaver, ακολουθούμενη από την πλήρη μετάφραση της πλατφόρμας του συνεδρίου της Αναρχικής Ομοσπονδίας του Ρίο ντε Τζανέιρο (Federação Anarquista do Rio de Janeiro – FARJ) του 2008, η οποία συνόψιζε πολλά από τα θεωρητικά συμπεράσματα του κινήματος στην περιοχή. Παρόλο που ο εσπεσιφισμός δεν έχει υιοθετηθεί ομόφωνα σε όλη τη Λατινική Αμερική και οι συζητήσεις μεταξύ των οργανώσεων σχετικά με την ακριβή έννοια και την εφαρμογή του συνεχίζονται, αυτή η πλατφόρμα του συνεδρίου άνοιξε για πρώτη φορά σε ένα αγγλόφωνο ακροατήριο τη νέα θεωρητική εξέλιξη που είχε συντελεστεί στην περιοχή.
Ίσως το πιο σημαντικό βιβλίο που μεταφράστηκε μετά από αυτό ήταν η μετάφραση του Anarchism in Latin America του Ángel Cappelletti το 2018, το οποίο δεν ήταν μόνο μια φανταστική ιστορία του κινήματος στη Λατινική Αμερική, αλλά και ένα θεμελιώδες κείμενο για την άνοδο του εσπεσιφιμού. Σημασία για τη συνέντευξη αυτή έχει ωστόσο το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η μετάφραση αρκετών από τις βασικές παρεμβάσεις του Felipe Correa από τον Enrique Guerrero-López έχει εργαστεί για να αποσαφηνίσει και να χτίσει πάνω στο έργο που παρουσιάζεται στο Social Anarchism and Organisation. Ως αγωνιστής και θεωρητικός της Organização Anarquista Socialismo Libertário/Coordenação Anarquista Brasileira(OASL/CAB) στο Σάο Πάολο, οι μεταφράσεις αυτές προσφέρουν μια εικόνα της στρατηγικής συζήτησης και της συναίνεσης που αναδύεται στο πλαίσιο του λατινοαμερικάνικου αναρχισμού. Με τον τρόπο αυτό, ωστόσο, αποκάλυψαν βασανιστικά το βάθος της στρατηγικής και θεωρητικής συζήτησης που έχει μείνει απρόσιτο στο αγγλόφωνο κοινό.
Στο πνεύμα της αποσαφήνισης και της διάδοσης των συζητήσεων του λατινοαμερικάνικου αναρχισμού στην αγγλική σφαίρα, επικοινώνησα με τον Felipe Correa στις αρχές του 2022 και του έθεσα ερωτήσεις που διάφοροι σύντροφοι είχαν θέσει κατά τη διάρκεια ομάδων ανάγνωσης και ανεπίσημων συζητήσεων σχετικά με την τάση – ερωτήσεις που δεν μπορούσαν να απαντηθούν εύκολα από τα κείμενα που είχαμε στη διάθεσή μας. Η εκτενής απάντησή του στις ερωτήσεις μου, που κυμαίνονται από την έννοια της εξουσίας, τον ρόλο των οργανώσεων και τη σχέση μεταξύ του Αναρχισμού και της ταξικής πολιτικής, προσφέρει πολύτιμη και μοναδική εικόνα αυτής της σημαντικής τάσης.
Είμαι ευγνώμων για την υπομονή του συντρόφου Felipe Correa να απαντήσει στις ερωτήσεις μου και για τη βοήθεια του...

Μόλις εμφανίστηκε ένα μανιφέστο, υπογεγραμμένο από τον Κροπότκιν, τον Grave, τον Μαλάτο και δώδεκα άλλους παλιούς συντρόφους, στο οποίο, απηχώντας τους υποστηρικτές των κυβερνήσεων της Αντάντ που απαιτούν μάχη μέχρι τέλους και συντριβή της Γερμανίας, παίρνουν θέση ενάντια σε κάθε ιδέα "πρόωρης ειρήνης".
Ο καπιταλιστικός Τύπος δημοσιεύει, με φυσική ικανοποίηση, αποσπάσματα από το μανιφέστο, και το ανακοινώνει ως έργο των "ηγετών του Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος”.
Οι Αναρχικοί, που σχεδόν όλοι τους έχουν παραμείνει πιστοί στις πεποιθήσεις τους, οφείλουν να διαμαρτυρηθούν ενάντια σε αυτή την προσπάθεια να εμπλέξουν τον Αναρχισμό στη συνέχιση μιας άγριας σφαγής που ποτέ δεν υποσχέθηκε κανένα όφελος...

Του Ευριπίδη Καλτσά
Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στο τεύχος #6 (Εμμένοντας στην άρνηση να συνηθίσουμε το τέρας) του Κοινωνικού Αναρχισμού, που εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2019 από τις Ελευθεριακές Εκδόσεις Κουρσάλ. Ο Κοινωνικός Αναρχισμός είναι η πολιτική επιθεώρηση που εκδίδουν οι Ελευθεριακές Εκδόσεις Κουρσάλ, οι οποίες αποτελούν εκδοτικό κινηματικό εγχείρημα που είναι συνδεδεμένο με την Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης (μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας).
“Ο μοναδικός τρόπος ώστε το αναρχικό κίνημα να απομακρυνθεί από το χάος και να αναζωογονηθεί είναι μια θεωρητική και οργανωτική αποσαφήνιση του περιβάλλοντός μας, που να οδηγεί σε μια διαφοροποίηση και στην επιλογή ενός ενεργού πυρήνα...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

