
Εισαγωγικό
Η Σκηνή - Πρεσβεία των ιθαγενών (Aboriginal Tent Embassy) βρίσκεται στο γρασίδι απέναντι από την κύρια είσοδο του Παλιού Κοινοβουλίου στην Canberra. Το 1995, Αυστραλιανή Επιτροπή για την Κληρονομιά αναγνώρισε την τοποθεσία της πρεσβείας ως τόπο πολιτισμικής σημασίας στην καταγραφή της Εθνικής Περιουσίας - στην αυστραλιανή λίστα των τόπων φυσικής και πολιτισμικής κληρονομιάς.
Οι ιθαγενείς είναι συνδεδεμένοι με την περιοχή της Πρεσβείας για αιώνες. Το 1925 βρέθηκαν· σκέιπερς (εργαλεία από κέρατα ζώων) και αιχμές στην αμμώδη βουνοκορφή μεταξύ του Κοινοβουλίου και του ποταμού Molongo. Επίσης κατά τη δημιουργία των χώρων γκαζόν του Κοινοβουλίου, ανακαλύφθηκε ένα κεφάλι τσεκουριού και ένα μπούμερανγκ και σε σκάμμα άμμου κοντά στο Κοινοβούλιο ξεσκεπάστηκαν παραδοσιακά εργαλεία.
Οι πρώτες διαμαρτυρίες ιθαγενών στην τοποθεσία της Πρεσβείας έγιναν το 1927 στα εγκαίνια του Παλιού Κοινοβουλίου. Αναφέρεται ότι δύο πρεσβύτεροι Αμπορίτζιναλ έκαναν προσωπικές διαμαρτυρίες κατά της δημιουργίας του Κοινοβουλίου σε γη της οποίας απαιτούσαν την κυριότητα. Ο πιο φημισμένος αυτών των διαδηλωτών ήταν ο Jimmy Clements.
Πιο πρόσφατα, το 1972 η τοποθεσία έγινε εστία εθνικού ενδιαφέροντος, όταν Αμπορίτζιναλ δημιούργησαν καταυλισμό για να τονίσουν τον αγώνα τους για διεκδικήσεις γης στην Αυστραλία.
Η Σκηνή - Πρεσβεία των ιθαγενών στην Canberra είναι σύμβολο εθνικής ντροπής και των πολιτικών γενοκτονίας, που διαπράχθηκαν σε βάρος των Λαών των ιθαγενών.
Ο χώρος της Πρεσβείας είναι σημαντικός για όλους τους αυτόχθονος της Αυστραλίας. Αποτελεί το εφαλτήριο των κινημάτων για τη Γη και την Αυτονομία, αλλά και σημαντικό κέντρο συνάντησης και εκπαίδευσης.
Η Σκηνή-Πρεσβεία των Αμπορίτζιναλ δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της διαμαρτυρίας των Αμπορίτζιναλ έξω από το Παλιό Κοινοβούλιο στις 26 Ιανουάριου 1972. Οι διαδηλωτές πίεζαν την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση να αναγνωρίσει τις διεκδικήσεις των Αμπορίτζιναλ για να αποκτήσουν νομικό δικαίωμα στη γη. Καθώς η διαμαρτυρία φούντωσε, ήρθαν στο χώρο της Πρεσβείας Αμπορίτζιναλ από όλη την Αυστραλία. Ψήφισαν να διατηρηθεί η πρεσβεία έως ότου δοθούν σε όλους τους λαούς των Αμπορίτζιναλ και της νήσου Torres Straight δικαιώματα γης. Ακόμα και όταν η αστυνομία έδιωχνε την Πρεσβεία, οι διαδηλωτές επέστρεφαν για να ξαναστήσουν τη σκηνή.
Κατά την επέτειο των 20 χρόνων από την αρχική Πρεσβεία, στις 26 Ιανουάριου 1992, η Σκηνή-Πρεσβεία ξαναδημιουργήθηκε στην αρχική τοποθεσία. Αυτή την φορά οι διαδηλωτές ζητούσαν από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση να αναγνωρίσει επίσημα τους αυτόχθονες κατοίκους της Αυστραλίας ως τους αυτόνομους ιδιοκτήτες της, με σύνθημα «Η αυτονομία δεν παραχωρήθηκε ποτέ».
Η κατάσταση εξελίχθηκε ραγδαία και έως τις 4 το απόγευμα, αντιπρόσωποι από πολλές κοινότητες Αμπορίτζιναλ και της Νήσου Torres
Straight κατέλαβαν το Παλιό Κοινοβούλιο για να στρέψουν τη διεθνή κοινή γνώμη στην κατάσταση των αυτοχθόνων σε όλη την Αυστραλία.
Στις 28 Ιανουάριου 1992, παρουσιάστηκε επίσημα στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση η Διακύρηςη Αυτονομίας των Αμπορίτζιναλ. Οι διαδηλωτές διώχΟηκαν από το Κοινοβούλιο και επέστρεψαν στην Πρεσβεία. Από τότε ομάδες αυτοχθόνων έχουν ζωντανή παρουσία στο χώρο.
Λίγα λόγια από την Πρεσβεία
Σήμερα αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να μη μας σκοτώνουν με όπλα και σφαίρες, χρησιμοποιούν διαφορετικό όπλο, στυλό και χαρτί, και το αποτέλεσμα είναι και πάλι το ίδιο ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ.
Η Σκηνή-Πρεσβεία δεν ελέγχεται ούτε λογοδοτεί στην Κυβέρνηση. Δεν συνδέεται ούτε με το ATSIC (1 ), τη συμφιλίωση ούτε με τον Τίτλο Γηγενούς...

Στις 11 Νοεμβρίου του 1887, τέσσερις από τους μάρτυρες του Haymarket εκτελέστηκαν στο Σικάγο. Ήταν αναρχικοί συνδικαλιστές εργαζόμενοι που είχαν κατηγορηθεί για βομβιστική επίθεση από τις αρχές, εξαιτίας της δράσης τους στον αγώνα για το 8ωρο. Η αργία της Πρωτομαγιάς, η επετειακή Παγκόσμια Ημέρα Εργαζομένων την 1η Μαΐου, τιμά τη μνήμη των μαρτύρων. Η αναρχική αγωνίστρια Lucy Parsons, μια πρώην σκλάβα και σύζυγος του Albert Parsons, ενός από τους μάρτυρες του Σικάγο, υπενθύμισε στις 11 Νοέμβρη, 50 χρόνια αργότερα τα εξής:
“Εκείνο το ζοφερό πρωινό της 11ης Νοεμβρίου του 1887, πήρα τα δύο μικρά μας παιδιά στη φυλακή για να...

Τον Ιούνη του 1913 κηρύχθηκε γενική απεργία από τους εργάτες στο Witwatersrand της Νότιας Αφρικής, κατά τη διάρκεια της οποίας 20 απεργοί σκοτώθηκαν και/ή εκτελέστηκαν.
Μέρος των εργατών που πήραν μέρος στο απεργιακό αυτό κίνημα ήταν και οι μαύροι ανθρακωρύχοι του Witwatersrand (οι οποίοι εξαναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην εργασία τους από την ένοπλη αστυνομία) καθώς και Ινδοί εργάτες στο Natal (που κέρδισαν κάποια πράγματα).
Στη φωτογραφία είναι η προμετωπίδα της εφημερίδας “The Strike Herald” (“Ο καθρέφτης της Απεργίας” ή “Ο Απεργιακός Καθρέφτης”) που κυκλοφόρησε από την Απεργιακή Επιτροπή και την Ομοσπονδία Συνδικάτων.
*Πηγή: Lucien Van Der Walt.
...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

