
Σημείωση μεταφραστή*: Η περίοδος που ακολούθησε τη Ρωσική επανάσταση ήταν μια περίοδος μεγάλων αλλαγών για τους αναρχικούς, πολλοί από τους οποίους κατέφυγαν στη Γαλλία για να ξεφύγουν από καταπιεστικά καθεστώτα. Μια συμβολή στις συζητήσεις της εποχής ήταν η Οργανωτική Πλατφόρμα της Γενικής Ένωσης Αναρχικών - Σχέδιο, που συντάχθηκε από μια ομάδα Ρώσων εξόριστων, συμπεριλαμβανομένου του Μάχνο. Μετά τη δημοσίευσή της, μια ομάδα Ιταλών αναρχικών ίδρυσε το 1ο Ιταλικό Τμήμα της προτεινόμενης Διεθνούς Αναρχοκομμουνιστικής Ομοσπονδίας. Το παρακάτω έγγραφο, που χρονολογείται από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1920, είναι το Μανιφέστο αυτής της ιταλικής ομάδας, ένα από τα μέλη της οποίας ήταν ο Τζουζέπε Μπιφόλκι. Κατά τα χρόνια της Ισπανικής Επανάστασης, ο Μπιφόλκι πολέμησε ως διοικητής στην Ιταλική Φάλαγγα. Η διαχρονική αξία του συγκεκριμένου κειμένου έγκειται στο ότι επεξηγεί ότι ο ελευθεριακός κομμουνισμός δεν είναι καθεστώς αλλά μια μορφή κοινωνικής οργάνωσης, ενώ υπερασπίζεται την εγγενή αξία του ατόμου η οποία πρέπει διαμέσου της ένωσης δεν θα πρέπει να υποτάσσεται αλλά να αναδεικνύεται από την οργάνωση.
Αναρχικό Κομμουνιστικό Μανιφέστο
Οι αναρχικοί-κομμουνιστές ομόφωνα επιβεβαιώνουν ότι η αρχή της εξουσίας στην οποία βασίζονται οι σημερινοί θεσμοί είναι η θεμελιώδης αιτία όλων των κοινωνικών δεινών και, ως εκ τούτου, για αυτόν τον λόγο είναι σήμερα, αύριο και για πάντα, άκαμπτοι εχθροί της πολιτικής εξουσίας (του Κράτους), της οικονομικής εξουσίας (του Κεφαλαίου) και της ηθικής και πνευματικής εξουσίας (Θρησκεία και Επίσημη Ηθική .
Εν ολίγοις: οι αναρχικοί-κομμουνιστές είναι αντίθετοι σε όλες τις δικτατορίες πολιτικής, οικονομικής, επιστημονικής ή θρησκευτικής προέλευσης· από την άλλη πλευρά, είναι ειλικρινείς υποστηρικτές μιας μορφής κοινωνικής οργάνωσης που βασίζεται στην ελεύθερη ένωση παραγωγών και καταναλωτών με στόχο την καλύτερη ικανοποίηση των διαφόρων αναγκών της νέας κοινωνίας.
Είναι κομμουνιστές, επειδή έχοντας εξετάσει προσεκτικά το κοινωνικό ζήτημα σε όλες του τις πτυχές, είναι της άποψης ότι μόνο μια κοινωνία που βασίζεται στον ελευθεριακό κομμουνισμό θα είναι σε θέση να εγγυηθεί σε κάθε μέλος της τη μεγαλύτερη ευημερία και ελευθερία.
Είναι επαναστάτες, όχι για κάποιο φανατισμό για δόξα στο αίμα, αλλά επειδή έχουν παρατηρήσει ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι απατηλές και στο έλεος της ιδιοτροπίας των κυρίαρχων δυνάμεων. Αυτές οι δυνάμεις, ακόμα κι αν είναι δημοκράτες, ενεργοποιούνται από αντιδραστικές δεσποτικές οικονομικές δυνάμεις, εμφανείς ή κρυφές, και μόνο μια Αναρχική Επανάσταση μπορεί να βάλει τέλος στην κυβέρνηση και την εκμετάλλευση ανθρώπου έναντι ανθρώπου.
Είναι ατομικιστές, όχι με την έννοια ενός υπερβολικού σεβασμού προς το άτομο, ο οποίος, όσο κι αν μπορεί να συγκαλύπτεται, αποτελεί μια μορφή αυταρχισμού, αλλά επειδή είναι υποστηρικτές του ελευθεριακού κομμουνισμού ακριβώς για τον λόγο ότι αυτός εγγυάται σε κάθε άτομο τη μεγαλύτερη σωματική, πνευματική και ηθική ανάπτυξη.
Είναι παιδαγωγοί, επειδή πιστεύουν ότι η καλύτερη πιθανότητα που έχει η Επανάσταση να έρθει νωρίτερα και να έχει μεγαλύτερο αποτέλεσμα συνδέεται άμεσα με το επίπεδο της επαναστατικής κοινωνικής εκπαίδευσης κάθε ατόμου. Είναι πεπεισμένοι ότι η Επανάσταση θα είναι το λογικό φυσικό προϊόν της μεγάλης κλίμακας έκρηξης της συλλογικής εξέγερσης, που θα γίνει συνειδητή από μια ευρεία κατανόηση της αδικίας του παρόντος καπιταλιστικού κοινωνικού συστήματος. Η εκπαίδευση αυτού του τύπου αποκλείει την στοχαστική, μοιρολατρική, παθητική εκπαίδευση που είναι αυτοσκοπός.
Κοινωνικό Πρόγραμμα
Ο αναρχικός κομμουνισμός,...


Για πολλούς συντρόφους στην Κούβα, στην Καραϊβική και στον κόσμο, είναι πολύ λυπηρό να μαθαίνουν ότι κάποιος κοντινός ή τουλάχιστον κάποιος που επηρέασε τη ζωή τους πέθανε. Ανεξάρτητα από το πόσο μακρά ήταν η ζωή του (92 χρόνια), είναι λυπηρό να μην τον ξαναδούν και να μην του ξαναμιλήσουν.
Πέθανε ένας από τους σπουδαιότερους αναρχικούς της Καραϊβικής και του κόσμου: ο πέθανε σε ηλικία 92 ετών
Στις 20 Ιανουαρίου 2026 ο κόσμος έχασε μια σημαντική προσωπικότητα. Ο Frank Fernandez πέθανε στα 92 του. Ο Fernandez ήταν ένας σημαντικός Κουβανός αναρχικός συγγραφέας, ιστορικός, οργανωτής και επαναστάτης, γνωστός παγκοσμίως για την...

Καθώς η εργατική οργάνωση, εμπνευσμένη από τους αναρχικούς, προχωρούσε, η καταστολή από τις αρχές αυξανόταν επίσης. Από τον Ιανουάριο του 1908, οι εργάτες δημιουργούν την Αντιμιλιταριστική Ένωση της Βραζιλίας, με πυρήνες σε διάφορες περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Santos.
Εκτός από τη στρατιωτική βία, στόχος ήταν να καταγγελθούν οι κακές συνθήκες αυτής της εργασίας: χαμηλοί μισθοί, σωματικές τιμωρίες, πρόστιμα και φυλακές. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της δημοκρατικής διακυβέρνησης, οι αναμνήσεις των σχέσεων δουλείας παρέμεναν ζωντανές σε διάφορους θεσμούς. Στο Ναυτικό, για παράδειγμα, το μαστίγιο, που προηγουμένως χρησιμοποιούνταν εναντίον των σκλάβων, συνέχιζε να χρησιμοποιείται για την τιμωρία πειθαρχικών παραβάσεων.
Όλοι οι...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

