Σύντομη βιογραφία του Βούλγαρου αναρχικού γιατρού Todor «Tocho» Mitev, που εγκατέλειψε τη χώρα του αρνούμενος να συνεργαστεί με την αστυνομία.
Ο Todor Mitev, με το ψευδώνυμο «Tocho», γεννήθηκε στις 26 Μάρτη 1926 στη Βουλγαρία. Αναμείχθηκε με το αναρχικό κίνημα το 1947. Σπούδασε Ιατρική και ήταν στο τελευταίο έτος των σπουδών του όταν άρχισε να παρενοχλείται από την αστυνομία για τη δράση του.
Του είπαν ότι αν τους έδινε πληροφορίες για το αναρχικό κίνημα θα τον άφηναν ελεύθερο. Συζήτησε με τους συντρόφους του το όλο πρόβλημα και συμφωνήθηκε να δώσει άχρηστες πληροφορίες. Μετά από μερικές βδομάδες τον προειδοποίησαν, όμως, ότι θα συλληφθεί επίσημα και θα τον «εξαφανίσουν». Αλλά χάρη στη βοήθεια άλλων αναρχικών και μετά από αρκετές προσπάθειες, κατάφερε να περάσει τα σύνορα το 1950.
Συνελήφθη από τις γιουγκοσλαβικές αρχές και φυλακίστηκε. Αρνήθηκε να εργαστεί για το καθεστώς Τίτο και σπούδασε Ιατρική ξανά, αλλά όμως η πίεση του καθεστώτος τον ανάγκασε να φύγει εκ νέου. Με μια ομάδα συντρόφων και φίλων διέσχισε τα ιταλικά σύνορα και κρατήθηκε σε ένα στρατόπεδο στην Τριέστη. Τελικά, κατάφερε να αποδράσει από εκεί και να περάσει στη Γαλλία, που ήταν το κέντρο του εξόριστου βουλγάρικου αναρχικού κινήματος.
Σπούδασε για μια ακόμα φορά Ιατρική, κάτι που έπρεπε να κάνει εάν ήθελε να εξασκήσει το ιατρικό επάγγελμα στη Γαλλία.
Έγινε μέλος της εκδοτικής ομάδας του αναρχικού κομμουνιστικού περιοδικού «Noir et Rouge» («Μαύρο και Κόκκινο»), αφήνοντας το ξεκάθαρο θεωρητικό και πρακτικό του στίγμα. Έγραψε, ανάμεσα στα άλλα, σπουδαία άρθρα για τη λεγόμενη αυτοδιαχείριση στη Γιουγκοσλαβία, μια κριτική του μαρξισμού και ένα κείμενο υπεράσπισης του έργου του Μπακούνιν
Ταυτόχρονα, διατηρούσε στενή επαφή με το εξόριστο βουλγάρικο αναρχικό κίνημα, αλλά απέφευγε να συμμετάσχει στις εσωτερικές του διαμάχες. Ως γιατρός ανέλαβε την παρακολούθηση του Βούλγαρου αναρχικού Gueorgui Balkanski και του Ivan Ivanov Ratchev και διατήρησε στενή φιλία και με τους δύο. Πλήρωσε για τα έξοδα κηδείας του δεύτερου και με άλλους συντρόφους φωτοτύπησαν τα έργα του και τα έστειλαν στο Διεθνές Ινστιτούτο Κοινωνικής Ιστορίας του Άμστερνταμ και στο Πανεπιστήμιο Nanterre.
Στην απόφαση να σταματήσει η κυκλοφορία του «Noir et Rouge» τάχθηκε με τη μειοψηφία που ήθελε να συνεχίσει το περιοδικό. Ως αποτέλεσμα αυτού δεν έπαιρνε πλέον τόσο πολύ πρακτικό μέρος στο όλο κίνημα, αλλά ήταν πάντα έτοιμος να βοηθήσει είτε ως γιατρός είτε οικονομικά. Βοήθησε αρκετά οικονομικά τον αναρχικό Nikola Tanzerkov (αλλιώς Nicolas Trifon) και το περιοδικό «Iztok», το οποίο είχε ως αντικείμενό του το αναρχικό κίνημα των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης και κυκλοφορούσε αρχικά στα γαλλικά και στα βουλγάρικα και μετά μόνο στα βουλγάρικα.
Βοήθησε αρκετά το κίνημα της Βουλγαρίας. Με δικά του έξοδα κυκλοφόρησε το 1993 ένα βιβλίο 213 σελίδων σχετικά με τη ζωή και το έργο του ονομαστού Βούλγαρου ποιητή και αναρχικού επαναστάτη Khristo Botev, που θεωρείται ο «εθνικός ποιητής» της Βουλγαρίας.
Ήταν αρκετά αγαπητός στο χωριό όπου εξασκούσε την ιατρική, ειδικά από τα παιδιά για τα οποία δεν έπαιρνε καν χρήματα στην εξάσκηση της ιδιότητάς του. Αγαπούσε την ορειβασία, τη μουσική και τη...
Μερικά μέλη, αρθρογράφοι της εφημερίδας “Ο Φίλος του Λαού”, φίλοι και υποστηρικτές της οργάνωσης ”Οι Φίλοι του Ντουρρούτι”
Jaime Balius. Δημοσιογράφος. Πρώην φοιτητής Ιατρικής, από μεσοαστική οικογένεια. Αντιτάχθηκε στη δικτατορία Πρίμο ντε Ριβέρα και από τότε αναμείχθηκε στη CNT και τη FAI. Τακτικός αρθρογράφος της “Solidaridad Obrera” στο διάστημα 1935-1936. Συγγραφέας της μπροσούρας “Octubre Catalan!” η οποία ασχολείται με την εξέγερση του Οκτώβρη του 1934 στην Καταλωνία και που διαφημίστηκε αρκετά στην “Solidaridad Obrera”. Αρθρογράφος επίσης και της εφημερίδας “Idea” της σκληροπυρηνικής αναρχικής περιοχής Bajo Llobregat. Γραμματέας της οργάνωσης “Οι Φίλοι του Ντουρρούτι” και διευθυντής της εφημερίδας της “Ο Φίλος...
Ο Rudolf Berner (Rube ή Frank Tireur) γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1907 στο Skovde της δυτικής Σουηδίας από μια μικρή αγροτο-εργατική οικογένεια με πολλά παιδιά. Παρακολούθησε το σχολείο και έμαθε την τέχνη του ελαιοχρωματιστή.
Το 1931 πήγε στην Udevalla, όπου εργάστηκε ως ελαιοχρωματιστής σε σκάφη. Εκεί συνάντησε κάποιον που πουλούσε τις αναρχικές συνδικαλιστικές εφημερίδες «Brand» και «Arbetaren». Η ανάγνωση της «Brand» ενήργησε ως αποκάλυψη γι’ αυτόν. «Κάτι μέσα μου μού έλεγε αυτό που πάντα σκεφτόμουν ακριβώς, αλλά που δεν μπορούσα ποτέ να το αρθρώσω ως τότε», θυμόταν αργότερα ο ίδιος. Στη...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018