- Λεπτομέρειες
- Stergios
- Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος
Πώς οι αναρχικοί μετανάστες βοήθησαν στην ανάπτυξη ή αναζωογόνηση του οργανωμένου αναρχισμού στις χώρες υποδοχής τους; Μπορούμε να αναφέρουμε τα παρακάτω παραδείγματα:
1) Εξαιτίας της κατάρρευσης και καταστολής σε βάρος της Κομμούνας του Παρισιού δημιουργείται μια σημαντική μεταναστευτική ομάδα φυλακισμένων κομμουνάρων στη Νέα Καληδονία στο Νότιο Ειρηνικό. Ανάμεσά τους και η Λουίζ Μισέλ, η οποία έγινε αναρχική καθ’ οδόν και υποστήριξε την τότε εξέγερση των ιθαγενών Κανάκ.
2) Μια άλλη μεγάλη ομάδα κομμουνάρων κατευθύνθηκε στο Κεμπέκ (περίπου 3.000, σύμφωνα με ένα πρόσφατο άρθρο του συντρόφου Michel Nestor της NEFAC). Αν και ο Nestor υποστηρίζει ότι μάλλον δύο οικονομικές κρίσεις και όχι η παρουσία των κομμουνάρων ήταν το σημείο εκκίνησης του αναρχικού κινήματος στον Καναδά, η παρουσία τόσων πολλών αγωνιστών με «αναρχιστικές τάσεις» πρέπει να είχε κάποια επίδραση.
3) Οι Ρώσοι αναρχικοί μετανάστες στις ΗΠΑ, όπως οι Μπέρκμαν και Γκόλντμαν, η Ένωση Ρώσων Εργαζομένων, άλλοι Ρώσοι αναρχικοί και επαναστάτες στην Αργεντινή και τη Βραζιλία, αποτέλεσμα της κατάρρευσης και αποτυχίας της επανάστασης του 1905-06. Η συνεισφορά αρκετών τέτοιων μεταναστών στα τοπικά αναρχικά κινήματα είναι σχετικά γνωστή.
4) Άλλοι Ρώσοι αναρχικοί που εξαναγκάστηκαν σε φυγή ή εξορίστηκαν μετά από την μπολσεβίκικη καταστολή, όπως ο Σαπίρο, ο Μαξίμοφ και άλλοι, οι οποίοι και συνίδρυσαν την αναρχοσυνδικαλιστική διεθνή IWA στο Βερολίνο το 1922, ενώ πρέπει να μνημονεύσουμε και μερικούς από τους εξόριστους στη Γαλλία μαχνοβίτες, όπως ο ίδιος ο Μάχνο, ο Αρσίνοφ, η Μετ και άλλοι, από τους οποίους δημιουργήθηκε η αρχική «πλατφορμιστική» τάση.
5) Η γιαπωνέζικη εισβολή στην Κορέα το 1910 προκάλεσε μετανάστευση στην Μαντζουρία, όπου οι εκεί εξόριστοι Κορεάτες αναρχικοί δημιούργησαν την Επανάσταση της Μαντζουρίας το 1929-1932, που ακολουθήθηκε από ένα παρατεταμένο αντι-ιμπεριαλιστικό κίνημα αντίστασης στην Κίνα την ίδια, με σημαντική επίδραση στις ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες, τη Βιρμανία, το Βιετνάμ κ.λπ.
6) Η μετανάστευση και η αναγκαστική εξορία Ισπανών αναρχικών μετά την ήττα του 1939 προς την Κούβα, όπου επανίδρυσαν και δραστηριοποίησαν τα εκεί αναρχοσυνδικαλιστικά συνδικάτα και ενώσεις, ενώ μια CNT δημιουργήθηκε στο Μεξικό καθώς και η FORV στη Βενεζουέλα.
7) Να προσθέσουμε, επίσης, τις σημαντικές ενισχύσεις, το «νέο αίμα» που αναζωογόνησε τα αναρχικά κινήματα της Βραζιλίας και της Χιλής, ενώ θα πρέπει να αναφέρουμε και τη δημιουργία δυναμικών θυλάκων εξόριστων αναρχικών σε πόλεις όπως το Οράν της Αλγερίας συν τοις άλλοις,. Η δε αντιφασιστική αντίσταση σε ένα μεγάλο μέρος της νότιας Ευρώπης και της βόρειας Αφρικής πραγματοποιήθηκε από αναρχικές πολιτοφυλακές, όπως η μπριγάδα Aigle Dam στη Γαλλία και άλλες ομάδες στη βόρεια Αφρική. Φυσικά, η επιστροφή πολλών εξόριστων Ισπανών αναρχικών μετά από το θάνατο του Φράνκο το 1975 βοήθησε στην επανίδρυση της CNT, με περίπου 200.000 μέλη.
8) Υπάρχουν πολυάριθμα άλλα μεμονωμένα παραδείγματα, από το παράδειγμα του Malatesta στην Αργεντινή, του Ροδοκανάτη στο Μεξικό (και οι δύο αυτοί δημιούργησαν ολόκληρες οργανώσεις), των Ιταλών αναρχικών στις ΗΠΑ, των Ιταλών, Βούλγαρων και Ισπανών αναρχικών στην Αυστραλία, ή και παραδείγματα ολόκληρων οργανώσεων όπως οι Κουβανοί εξόριστοι του MLCE στις ΗΠΑ, το Μεξικό, τη Γαλλία...
- Λεπτομέρειες
- Stergios
- Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος
Η ιστορία ενός Ιταλού αναρχικού που πολέμησε στην Κρήτη:"...έλαβε μέρος στην εξέγερση του 1862 κατά του βασιλιά Όθωνα,με δικό του οδόφραγμα στην περιοχή της Καπνικαρέας, όπου για πρώτη φορά ανέμισε στην Αθήνα η κόκκινη σημαία..."
Στο παρελθόν υπήρξαν αναρχικοί και ριζοσπάστες γενικότερα , που θεωρούσαν ότι ο αγώνας για την απελευθέρωση ενός καταπιεσμένου έθνους , όχι μόνο δεν αντιφάσκει με τις αρχές τους , αλλά αποτελεί αναπόσπαστο μέρος τους. Σε αντίθεση λοιπόν, με διάφορες σύγχρονες ιδεοληψίες, οι αναρχικοί αντιλήφθηκαν τους αγώνες εθνικής απελευθέρωσης ως προέκταση των κοινωνικών αγώνων και των αγώνων για την απελευθέρωση του ανθρώπου. Πολλοί από...
- Λεπτομέρειες
- Stergios
- Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος
Στην Αλγερία, κατά τον 19ο αιώνα, εμφανίστηκαν τα ποιήματα της φεμινίστριας Djur Djura.
Επίσης, στην πρωτεύουσα της χώρας Αλγέρι, κυκλοφόρησαν στα γαλλικά οι εφημερίδες “L’ Action Revolutionnaire” (“Η Επαναστατική Δράση”) το 1887, “Le Tocsin” (“Ο Συναγερμός”) το 1890, “Le Libertaire” (“Ο Ελευθεριακός”) το 1892 και “La Marmite Sociale” (“Η Κοινωνική Μαρμίτα”) το 1893.
Όταν ο Ισπανός στρατηγός Φράνκο ανήλθε στην εξουσία στη χώρα του, το 1939, σημαντικός αριθμών δημοκρατικών και αναρχικών κατέφυγαν στην Αλγερία. Μερικοί από τους αναρχικούς είναι διαπιστωμένο ότι ζούσαν στην πόλη-λιμάνι του Οράν κατά τη διάρκεια των χρόνων που ακολούθησαν.
Επίσης, κυκλοφόρησε η βιογραφία...
- Σάκκο και Βαντσέττι
- Ba Jin, Το αναρχικό κίνημα στην Ιαπωνία - Οι μάρτυρες του Τόκιο
- Σύντομη ιστορία του αναρχισμού στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
- Ο Κινέζος αναρχικός συγγραφέας Μπα Κιν
- Τρία χρόνια της ομάδας «Luta Libertaria» («Ελευθεριακός Αγώνας») της Βραζιλίας
- Τι έγινε με το Anarchist Workers Group;
- Δύο ντοκιμαντέρ στο διαδίκτυο για την 70ή επέτειο της Ισπανικής Επανάστασης
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018
