
Nick Heath*
O Γιούρι Κρινίτσκη ήταν ένας 18χρονος φοιτητής όταν ήρθε από την Τασκένδη να σπουδάσει στο Ρωσικό Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης. Πίσω στην πατρίδα του είχε συμμετάσχει στη δημιουργία πολλών κύκλων αναρχο-συνδικαλιστικής νεολαίας. Συνελήφθη εκεί το φθινόπωρο του 1922 με την κατηγορία της έκδοσης ενός παράνομου περιοδικού Συναγερμός του Τουρκεστάν και του έγινε μια γραπτή καταγγελία. Απτόητος ξεκίνησε την αναρχική δράση στο Ινστιτούτο, σχηματίζοντας μια ομάδα γύρω του. Κατά τη διάρκεια των διακοπών των Χριστουγέννων του 1923/24 επισκέφτηκε τη Μόσχα και πήρε μια κάρτα μέλους της Ρωσικής Ομοσπονδίας Αναρχικών, και πολλές λευκές κάρτες για διανομή στην Τασκένδη και το Λένινγκραντ.
Την άνοιξη του 1924 εξελέγη πρόεδρος των Τμημάτων Πολιτικών Σπουδών του Ινστιτούτου. Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών του 1924 συνελήφθη και πάλι στην Τασκένδη, αλλά σύντομα αφέθηκε ελεύθερος. Συνέχισε τη δραστηριότητα στο Ινστιτούτο. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους έξι Κομμουνιστές Νεολαίοι έφτασαν στο Ινστιτούτο και κατήρτισαν έναν κατάλογο για τις εκλογές στα φοιτητικά όργανα. Σε μια μαζική συνεδρίαση ο Κρινίτσκη προέτρεψε τους φοιτητές να καταψηφίσουν τη λίστα. Η GPU (διάδοχος της Τσεκά) παρακολουθούσε το Ινστιτούτο. Οι Κομμουνιστές υποψήφιοι έχασαν τις εκλογές και τη νύχτα της 3-4 Νοεμβρίου η GPU συνέλαβε τον Κρινίτσκη, τον Μπέντζαμιν Ράκοβ, την Αλεξάνδρα Κβατσέβσκια, τον Παντελεήμων Σκρινίκοβ, την Μαρία Κρίβτσοβα και την Γιεβγκένια Ολσέβσκαγια. Ο Κρινίτσκη, ο Ράκοβ και η Κβατσέβσκια κρίθηκαν ένοχοι ως κοινωνικά επικίνδυνα στοιχεία που διαφθείρουν το σώμα των φοιτητών και εξορίστηκαν από το Λένινγκραντ για 3 χρόνια. Οι κατηγορίες αποσύρθηκαν από τους υπόλοιπους λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Ο Κρινίτσκη απελάθηκε για 3 χρόνια στο Ζυριάνσκη, και ο Ράκοβ και η Κβατσέβσκια για δύο χρόνια στο Καζακστάν.
Ο Ράκοβ και η Κβατσέβσκια αρνήθηκαν να συνεργαστούν με την GPU και έλαβαν μια μακρά εξορία. Η Κβατσέβσκια κόλλησε φυματίωση και αφέθηκε ελεύθερη να πάει στους γονείς της, διακόπτοντας κάθε συμμετοχή με την πολιτική. Ο Κρινίτσκη παραιτήθηκε από τη Ρωσική Ομοσπονδία Αναρχικών και δημόσια αποκήρυξε τις απόψεις του σε μια εφημερίδα, γράφοντας μια λεπτομερή μαρτυρία σχετικά με τη δραστηριότητά του στην OGPU (ένα ακόμη νέο όνομα για την Τσεκά). Κατέθεσε ότι είχε εμπλακεί σε αναρχική δραστηριότητα στην ηλικία των δεκατριών το 1919. Κατήγγειλε δεκάδες μαθητές, λέγοντας ότι θεωρείται πλέον ως ένας Μπολσεβίκος-Λενινιστής. Αφέθηκε ελεύθερος στις 15 Οκτωβρίου 1926.
Άλλοι αναρχικοί φοιτητές είχαν τώρα συλληφθεί. Στις 13 Μαρτίου του 1925 η Άιντα Ισσαχόροβνα Μπάσεβιτς απελάθηκε στο Καζακστάν (περιμένοντας την αποκατάσταση το 1990 είπε σε έναν ερευνητή ότι η OGPU είχε ενορχηστρώσει προβοκάτσιες με τη διανομή καρτών της Ομοσπονδίας Αναρχικών και οργάνωσης αναρχικών πυρήνων). Στις 19 Ιουνίου 1925 η Ράισα Σούλμαν απελάθηκε στην Κεντρική Ασία για 3 χρόνια για τη διοργάνωση παράνομων αναρχικών κύκλων. Ακολούθως φυλακίστηκε σε πολιτική απομόνωση στο Βερκνεουράλσκ. Την άνοιξη του 1925 η Λυδία Κορνέιεβνα Σουκόβσκαγια συνελήφθη αλλά σύντομα απελευθερώθηκε χάρη στις προσπάθειες του πατέρα της, μια διάσημη συγγραφέας παιδικών βιβλίων με διασυνδέσεις με την Κομμουνιστική ηγεσία. Δεν γνώριζε τον Κρινίτσκη και δεν συμμετείχε σε παράνομες δουλειές.
Το Σεπτέμβριο του 1925 η GPU ξεκίνησε ένα νέο κυνήγι αναρχικών ανάμεσα στους φοιτητές. Αυτή τη στιγμή παράνομες δραστηριότητες στο Ινστιτούτο διεξαγόντουσαν από την Εκατερίνα...

George Woodcock*
Σημείωση Μεταφραστή: Ενα διαχρονικό άρθρο σχετικά με την ιστορία του αποκεντρωτισμού, που ζητήθηκε από το περιοδικό Anarchy και δημοσιεύθηκε τoν Οκτώβριο του 1969. Σε αυτό το κείμενο ο Καναδός Αναρχικός George Woodcock, αναπτύσει διάφορα θέματα που φθάνουν μέχρι τις ημέρες μας και δίνει τροφή για σκέψη…
Μου ζητήθηκε να γράψω για τον αποκεντρισμό στην ιστορία και βρίσκομαι να κοιτάζω σε σκιές όπου τα μικρά φώτα λάμπουν όπως οι πυγολαμπίδες, αντέχουν λίγο, εξαφανίζονται και μετά επανεμφανίζονται σαν τα μηνύματα του Auden για τους δίκαιους. Η ιστορία του αποκεντρισμού πρέπει να γραφτεί σε μεγάλο βαθμό αρνητικά, τους χειμώνες και...

Η bell hooks (γεννημένη ως Gloria Jean Watkins, 25 Σεπτεμβρίου 1952 – 15 Δεκεμβρίου 2021) ήταν μια σημαντική αμερικανίδα συγγραφέας, ακτιβίστρια και καθηγήτρια. Έγινε γνωστή για τη συμβολή της πάνω στην φεμινιστική πράξη και θεωρία, με αναλύσεις της σχετικά με τη φυλή, την τάξη και την πολιτική ταυτότητα άνοιξε δρόμους στα κινήματα για νέους φεμινιστικούς πειραματισμούς. Το έργο της επηρέασε θεμελιωδώς τις σπουδές φύλου, την κοινωνική θεωρία και την εκπαίδευση, ενώ συνέβαλε στη διαμόρφωση σύγχρονων αντιλήψεων γύρω από τη δικαιοσύνη και τη χειραφέτηση. Το ονοματεπώνυμό της το έγραφε πάντα χωρίς κεφαλαία.
Μερικά από τα κεντρικά θέματα που επεξεργάστηκε...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

