Λεπτομέρειες

Stergios

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

03 Ιουνίου 2013

Η πολιτική κατάσταση στην περιοχή μας

Στη Λατινική Αμερική, ο νεοφιλελευθερισμός έχει αναπτυχθεί, προξενώντας χάος στην κοινωνία, κατακερματίζοντας την κοινωνική συνοχή για να μετατραπούν οι άνθρωποι σε εκφοβισμένα, απομονωμένα, πολιτιστικά αλλοτριωμένα και εύκολα εκμεταλλευόμενα πλάσματα.

Οι ουρές των ανέργων στην Αργεντινή είναι, όπως και η ίδια η φτώχεια, το άμεσο αποτέλεσμα της εφαρμογής τριάντα ετών νεοφιλελεύθερων «συνταγών» που επιβλήθηκαν από τους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς και την ιμπεριαλιστική κυριαρχική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Η εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής απαιτεί έναν τεράστιο, εγκληματικό μηχανισμό κοινωνικής επιβολής, που στην Αργεντινή επιτυγχάνεται μέσω της υπερβολικής καταστολής (στρατιωτική δικτατορία 1976-83), του υπερ-πληθωρισμού (κυβέρνηση Ραούλ Αλφονσίν το 1989) και της μαζικότατης ανεργίας (κυβερνήσεις των Κάρλος Μένεμ και Φερνάντο ντε λα Ρούα 1995-2001).

Η πολιτική αυτή που εφαρμόζεται στην Αργεντινή έχει εφαρμοσθεί, επίσης, σε διάφορες άλλες χώρες του νότιου κώνου (δηλαδή της Νότιας Αμερικής), μέσω των στρατιωτικών δικτατοριών στη Βραζιλία, την Ουρουγουάη, τη Χιλή, την Παραγουάη, τη Βολιβία και το Περού, στη δεκαετία του ’70, καθώς και μέσω των κυβερνήσεων της λεγόμενης «μετάβασης στη δημοκρατία» του '80, οι οποίες προετοίμασαν το έδαφος για την επέλαση των κυβερνήσεων του αποκαλούμενου «άγριου καπιταλισμού» στη δεκαετία του '90.

Γι’ αυτό και πρέπει να μιλήσουμε για την εφαρμογή της πολιτικής αυτής σε λατινοαμερικανική κλίμακα υπό την επίβλεψη του Πενταγώνου.

Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας που διανύουμε η διαδικασία αυτή εξάντλησε τις δυνατότητές της και άρχισε η εμφάνιση και ανάπτυξη κοινωνικών παραγόντων που την αντιμετώπισαν. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η λαϊκή εξέγερση στην Αργεντινή στις 19 και 20 Δεκεμβρίου 2001.

Με το πρόγραμμα της παρούσας κυβέρνησης Νέστορ Κίρχνερ επιχειρείται να αποφευχθεί μια επανάληψη των γεγονότων του 2002 τα οποία επέτρεψαν αυτούς που συμμετέχουν στις λαϊκές συνελεύσεις, τους οργανωμένους ανέργους, τους αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τους αγρότες, τους επανακτήσαντες την εμπιστοσύνη τους εργοστασιακούς εργάτες και τους ριζοσπάστες συνδικαλιστές να αγωνιστούν από κοινού.

Αλλά η κρίση που άρχισε το 2001 δεν έχει παρέλθει. Στο διάστημα ενός χρόνου δεν είναι ο αριθμός των θέσεων εργασίας που έχει αυξηθεί στην Αργεντινή αλλά το ποσοστό φτώχειας. Το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να προσαρμοστεί στις περιστάσεις, να επιβεβαιώσει τη συνέχιση της ταξικής κυριαρχίας, των μηχανισμών και τους θεσμών αντιπροσώπευσης/κυριαρχίας που βρίσκονται υπό ανελέητη κριτική.

Αλλά οι λαϊκές οργανώσεις αποδεικνύουν τη μαζική ενότητα και την ανυποταξία τους καλώντας τον κόσμο να αγωνιστεί στους δρόμους.

Εμείς οι μαχητές της OSL, εργαζόμαστε με συντονισμένο τρόπο μέσα στις λαϊκές εκείνες οργανώσεις που προωθούν τις ελευθεριακές πρακτικές καθώς και ένα ελευθεριακό όραμα κοινωνικής αλλαγής.

Οι ιδέες και η παρούσα κατάσταση της OSL

Η OSL είναι προϊόν και όργανο της πολιτικής, κοινωνικής και λαϊκής ταξικής πάλης και της επαναστατικής μαχητικότητας. Αποτελεί μια σύνδεση μεταξύ όλων εκείνων των ανδρών και γυναικών που πιστεύουν ότι το ελευθεριακό σοσιαλιστικό ρεύμα αποτελεί έκφραση συλλογικής θέλησης μέσα στο λαϊκό εργατικό κίνημα.

Η δουλειά των αναρχικών μέσα στους λαϊκούς αγώνες είναι σαφής και σημαντική μέσω της διαδικασίας δημιουργίας κοινωνικών λαϊκών οργανώσεων στην Αργεντινή.

Η οικοδόμηση της ταυτότητας...

Περισσότερα …