
Το Grupo Dramatic Culture Social (Δραματική Πολιτιστική Κοινωνική Ομάδα) ήταν μια αναρχική ομάδα κοινωνικού θεάτρου που εμφανίστηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, με πολύπλευρη δράση ειδικά το διάστημα μεταξύ 1913 και 1914.
Πολλά από τα έργα γράφτηκαν από τους ίδιους τους εργαζόμενους-μέλη της ομάδας, με την πρώτη παράσταση να δίνεται τον Δεκέμβρη του 1913. Σύμφωνα με τους ίδιους, οργανώθηκαν με βάση μια ελεύθερη συμφωνία μεταξύ των μελών της ομάδας.
Έδωσαν αρκετές παραστάσεις αλληλεγγύης στο Κέντρο Κοινωνικών Σπουδών, στα γραφεία της Συνομοσπονδίας Εργαζομένων Βραζιλίας και στο περιοδικό «Η Φωνή του Εργάτη».
Μέλη της ομάδας ήταν, μεταξύ άλλων οι: José Alves, Paschoal Gravina, Zenon de Almeida, Jose Wisman, Juana Rouco Buela, Antonio Moreira, Leal Junior, Demetrio Minhana, José Minhana (αγόρι), Plutarco Filinto, Gonçalves de Oliveira, Albino Fernandes, Luiz Sanz, Antonio Castro, Luiz Arthur Mas, Manoel Medina, Santiago Vazquez, Frutuoso Alsó, Lucia Alsó, Marietta Alsó, Manoel Alves, Santos Barbosa, Arthur Guimarãeses, Aquilino Lopes, Antonio Currito, Heitor Duarte Luiz.
Ο αναρχικός φούρνος Lino Garrido, όταν προσκάλεσε τον πληθυσμό στα θεατρικά έργα της ομάδας, είπε: «Θυμηθείτε ότι το θέατρο είναι ένα σχολείο όπου μαθαίνονται πολλά, και για να μπορέσουμε να ζήσουμε καλά, είναι απαραίτητο να μάθουμε, ειδικά σε αυτή την περίοδο, κατά την οποία ο ανίδεος είναι κάποιος που δεν αναζητά τους συντρόφους του που έχουν συσπειρωθεί πίσω από το ισχυρό τείχος του συνδικάτου».
*Πηγή: Marcolino Jeremias. Μετάφραση: Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης.
...
Το 2010 το Alexander Berkman Social Club και η Βιβλιοθήκη Kate Sharpley εξέδωσαν το «Μια Τραγική Ακολουθία: Ο Αλεξάντερ Μπέρκμαν και η Βοήθεια στους Ρώσσους Φυλακισμένους». Το βιβλίο πραγματεύεται την ιστορία της προσπάθειας των αναρχικών για αλληλεγγύη με τους συντρόφους τους στην Σοβιετική Ένωση (αρχικά μέσω της Μικτής Επιτροπής Αναρχικών και Σοσιαλιστών Επαναστατών και αργότερα μέσω της αναρχοσυνδικαλιστικής Διεθνούς Ένωσης Εργαζομένων). Αυτά τα ενημερωτικά δελτία, δημοσιευμένα μεταξύ του 1923 και του 1932, φωτίζουν την εξέλιξη της μπολσεβίκικης καταστολής ανά τα χρόνια. Παράλληλα όμως δείχνουν πως και γιατί η αλληλεγγύη ήταν ζωτικής σημασίας για τους φυλακισμένους και τους εξόριστους επαναστάτες,...

Συνέντευξη με την Αναρχική Ομοσπονδία του Ρίο ντε Τζανέιρο (FARJ)
Σε απάντηση στο βιομηχανικό, καπιταλιστικό μοντέλο παραγωγής τροφίμων που έχει αποδεκατίσει τους αγροτικούς τρόπους ζωής και τη μητρική μας γη, κοινωνικά κινήματα σε όλο τον κόσμο έχουν προσδιορίσει την αγροοικολογία ως εναλλακτική πρόταση για αγροτική ανάπτυξη. Βασισμένη σε αγροτικές και αυτόχθονες γνώσεις, αγώνες για την κυριαρχία των τροφίμων και αγροτική μεταρρύθμιση, η αγροοικολογία θεωρείται από τα κοινωνικά κινήματα ως «εργαλείο για τον κοινωνικό, οικονομικό, πολιτιστικό, πολιτικό και οικολογικό μετασχηματισμό κοινοτήτων και εδαφών».
Αυτή η συνέντευξη που πήρε το Black Rose το καλοκαίρι του 2020 με έναν αγωνιστή από το Μέτωπο...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

