
Ο Peter Catallo, αναρχικός, ποιητής και υποδηματοποιός, γεννημένος το 1901, είχε την πρώτη του επαφή με τον αναρχισμό το 1921, όταν εντάχθηκε στην Ένωση Τεχνιτών Υποδηματοποιών και Τάξεων Παραρτημάτων στο Σάο Πάολο.
Συμμετείχε ενεργά σε διάφορες απεργίες και άλλες κινητοποιήσεις υπέρ της απελευθέρωσης των Σάκο και Βανζέτι και σε αντιφασιστικές αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Το 1928, μαζί με άλλους συναδέλφους του υποδηματοποιούς, ίδρυσε τη Θεατρική Ομάδα της Ένωσης Τεχνιτών Υποδηματοποιών και ανέβασε διάφορα ελευθεριακά έργα.
Έγραψε, μετέφρασε και σκηνοθέτησε διάφορα θεατρικά έργα, κερδίζοντας ακόμη και βραβεία, όπως το Φεστιβάλ Θεάτρου που προωθούσε η Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Θεάτρου Paulist.
Επίσης, ίδρυσε τις εφημερίδες «O Libertario» και «Dealbar».
Ο Catallo έγραψε επίσης διάφορους ύμνους και τραγούδια, καθώς και εκδόσεις ξένων τραγουδιών στα πορτογαλικά, κηρύσσοντας πάντα το αναρχικό ιδεώδες και καταγγέλλοντας τα κοινωνικά δεινά που πλήττουν τους εργάτες.
Πέθανε το 1969, αφήνοντας πίσω του ένα εκτεταμένο θεατρικό έργο.
«(... ) Δεν καταλαβαίνουμε γιατί οι σύγχρονοι γραφιάδες που “καίγονται” να γράψουν τις «κοινωνικές ιστορίες της Βραζιλίας» μπορούν να παραλείψουν, στην περίπτωση που το σκεφτείτε, λαμπερές σελίδες όπως αυτές που ανήκουν στο προλεταριάτο του Παουλίστα, πολύ πριν εμφανιστεί στη Βραζιλία ο κίτρινος συνδικαλισμός του Υπουργείου Εργασίας. Μια μέρα, η αληθινή ιστορία του κοινωνικού κινήματος της Βραζιλίας θα εμφανιστεί σε πληρότητα καθαρή, ξεκάθαρη και αληθινή…», είχε γράψει κάπου.
Η ζωή και η σημασία του έργου αυτού του ακούραστου αναρχικού αγωνιστή μένει να γραφτεί, και μαζί με αυτά, αναμφίβολα, θα προκύψει ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας του αναρχικού θεάτρου και της μουσικής στη Βραζιλία [... ].
...
Στις 25 Μαΐου 1858 γεννήθηκε στο Neuilly-sur-Seine της Γαλλίας ο Paul Reclus, συγγραφέας του βιβλίου «Αναρχικός ατομικισμός και προπαγάνδα», μηχανικός και καθηγητής.
Γεννήθηκε σε αναρχική οικογένεια, ο πατέρας του ήταν ο Elie και ο θείος του ο Élisée. Αφού έλαβε μέρος στην Κομμούνα του Παρισιού το 1871, μετακόμισε στην Ελβετία και επέστρεψε στο Παρίσι έξι χρόνια αργότερα.
Αφού προφυλακίστηκε με τη λεγόμενη δίκη της δεκαετίας του '30, κατέφυγε στη συνέχεια στο Λονδίνο όπου έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μια αναρχική κοινότητα. Το 1895 εγκαταστάθηκε στη Σκωτία, όπου εργάστηκε ως χαρτογράφος (cartographer) και καθηγητής. Το 1903 μετακόμισε στο Βέλγιο...

*Σημείωση Μεταφραστή: Ο Ερνέστος Κερντερουά (Ernest Coeurderoy) ήταν Γάλλος Ιατρός και επαναστάτης δημοσιογράφος. Συμμετείχε στην επανάσταση του 1848 και αναγκάστηκε να εξοριστεί μετά την καταστολή της. Μαζί με τον Ζοζέφ Ντεζάκ θεωρούνται ως Διόσκουροι του πρώιμου γαλλικού Αναρχικού κινήματος. Στην Ελβετία, έγραψε εκτενώς για το ζήτημα του σοσιαλισμού, συνθέτοντας τη δική του μορφή με στοιχεία από τον μουτουελισμό και τον κολεκτιβισμό, ενώ ήταν σκληρά επικριτικός απέναντι στην ηγεσία των Γάλλων δημοκρατών προτάσσοντας αντιεξουσιαστικές απόψεις. Πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια του στην εξορία, αρνούμενος μάλιστα πολιτική αμνηστία από τη γαλλική κυβέρνηση, πριν οδηγηθεί στην αυτοκτονία. Σύμφωνα με τον Μαξ Νετλώ θεωρείται αναρχικός αν και ο ίδιος δεν αποκάλεσε ποτέ τον εαυτό του...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

