
Γεννήθηκε στην Ανκόνα στις 2 Μαΐου 1871 από τον Mariano και την Ginevra Zaninelli, Orefice. Ακούραστος προπαγανδιστής, συγκαταλέγεται μεταξύ των πρωταγωνιστών του αναρχικού κινήματος στην Ανκόνα μεταξύ της δεκαετίας του '80 και της δεκαετίας του '90 του 19ου αιώνα.
Από το 1890 έως το 1892 καταγγέλθηκε αρκετές φορές για αποδοχή εγκλήματος μέσω του Τύπου, αλλά σε όλες τις περιπτώσεις αθωώθηκε. Μέλος του κύκλου «11 Νοεμβρίου», ο Pezzotti γίνεται διευθυντής της εβδομαδιαίας εφημερίδας «L'Art. 248» και του μοναδικού τεύχους του «Il Commercio» (12 Φεβρουαρίου 1894). Στις 7 και 9 Ιανουαρίου 1894 πραγματοποιούνται διαδηλώσεις στην Ανκόνα κατά των φασιστών, ο Pezzotti συμμετέχει ενεργά, και στις 16 Φεβρουαρίου 1894 το δικαστήριο της πρωτεύουσας τον καταδικάζει σε εννέα μήνες και δέκα ημέρες φυλάκιση. Μαζί του δικάζονται οι Gaspare Fabretti, Umberto Borromei, Antonio Mazzacampagna, Eugenio Ansevini, Romolo και Napoleone Pellegrini, Ariodante Bertini, Angelo Fulgenzi, Antonio Schiavoni, Giovanni Cesanelli, Emilio Santarelli και Vitaliano Sbernini. Τον προσεχή Μάιο και Ιούλιο θα εισπράξει δύο επιπλέον καταδίκες για κάποιο αδίκημα μέσω του Τύπου, αλλά ο ίδιος έχει ήδη εγκαταλείψει την Ιταλία πριν από λίγους μήνες.
Πηγαίνει στη Βουδαπέστη και από εκεί στο Βουκουρέστι. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στα Βαλκάνια κάνει διάφορες δουλειές: εργάτης σε μια εταιρεία κρασιού, υπάλληλος, σερβιτόρος κ.ά. Το φθινόπωρο του 1897 κατευθύνεται προς την Κωνσταντινούπολη, αλλά εμποδίζεται από την αυστριακή αστυνομία, η οποία τον απελαύνει στην Ιταλία. Στέλνεται στη φυλακή της Anconita, από όπου ελευθερώνεται τον Αύγουστο του 1898. Στη συνέχεια πηγαίνει στη Βουλγαρία και στη μετά στη Ρουμανία, απ' όπου απελαύνεται λίγους μήνες αργότερα. Στην πόλη του καταδικάζεται σε άλλους τέσσερις μήνες στη φυλακή και ακολουθούν τρία χρόνια κράτησης κατ’ οίκον.
Την 1η Φεβρουαρίου 1899, ο Pezzotti φτάνει στο Ventotene, όπου παραμένει για οκτώ μήνες πριν μεταφερθεί στην Pantelleria. Στις 14 Μαρτίου 1900 μπορεί να επιστρέψει στην Ανκόνα με αναστολή, αλλά ο έλεγχος των αρχών δεν τον εμποδίζει να συνεργαστεί με την «L’Agitazione». Είναι ένας από τους ιδρυτές της τοπικής αναρχικής οργάνωσης.
Η παρακολούθησή του συνεχίζεται και ο Pezzotti συλλαμβάνεται ξανά και καταδικάζεται για δύο ακόμη υποθέσεις στις αρχές του αιώνα: το 1901 συνελήφθη μαζί με τον αδελφό του Estevane και τον Alberico Angelozzi με την κατηγορία -η οποία τελικά αποσύρθηκε- ότι προετοίμαζαν συνωμοσία για τη δολοφονία του προέδρου του δικαστηρίου της Γένοβας, Gonnella.
Παρών σε όλες τις διαδηλώσεις και τα αναρχικά συνέδρια που λαμβάνουν χώρα στην πόλη του κατά την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα, συγκαταλέγεται μεταξύ των υποστηρικτώντου ανασυγκροτημένου ελευθεριακού κύκλου «Κοινωνικές Σπουδές». Συμμετέχει στην Κόκκινη Εβδομάδα και τον Δεκέμβριο του 1914 καταθέτει υπέρ του Μαλατέστα και των άλλων κατηγορουμένων στη δίκη. Μεταπολεμικά τα δημοσιεύματα γι' αυτόν είναι πιο αραιά, αν και συνεχίζει να δηλώνει αναρχικός.
Κατά τη διάρκεια του φασιστικού καθεστώτος ο Pezzotti μειώνει στο ελάχιστο την πολιτική του δραστηριότητα, ωστόσο η μη δράση του κάνει την αστυνομία να σταματήσει την παρακολούθησή του.
Πέθανε στην Ανκόνα στις 20 Δεκεμβρίου 1946. Από το 1962, η γενέτειρά του έχει αφιερώσει έναν δρόμο στο όνομά του, η πινακίδα του οποίου του υπενθυμίζει τις ιδιότητες ενός «φιλάνθρωπου».




