
Η Κομμουνιστική-Αναρχική Ομάδα στη Λισαβόνα ήταν μια από τις πρώτες επαναστατικές αναρχικές ομάδες στην Πορτογαλία. Η ομάδα πιθανότατα ιδρύθηκε με βάση τις απόψεις του Eliseé Reclus, μετά από μια σειρά ομιλιών που έδωσε στην Πορτογαλία το 1886. Η Διακήρυξη Αρχών της Ομάδας, που δημοσιεύθηκε στις αρχές του 1887, δείχνει τη συνεχή επιρροή των ιδεών που ανέπτυξαν οι αναρχικοί που ασχολούνταν με τη Διεθνή Ένωσης Εργαζομένων, ιδιαίτερα μετά την ανασυγκρότηση της Διεθνούς από τους αντιεξουσιαστές μετά την εκδίωξη του Μπακούνιν από τους μαρξιστές στο Συνέδριο της Χάγης του 1872.
Η επιρροή όχι μόνο του Reclus, αλλά και ανθρώπων όπως ο Michael Bakunin και ο Carlo Cafiero, μεταξύ άλλων, φαίνεται στο κείμενο που ακολουθεί, ιδιαίτερα στην έμφαση που δίνεται στην κοινωνική επανάσταση, την απόρριψη οποιασδήποτε συμμετοχής στην κοινοβουλευτική πολιτική, την απόρριψη της εγκεκριμμένης από το νόμο πατριαρχικής οικογένειας και την υπεράσπιση του κομμουνισμού και της αναρχίας, ανάλογα με τις ανάγκες.
Πρόσφατα κυκλοφόρησε μια επιλογή αναρχικών γραπτών από την Πορτογαλία και τη Βραζιλία ("Luso") με τον τίτλο”The Luso-Anarchist Reader", που εκδόθηκε από τον Plinion de Goes τον Νεώτερο, συμπεριλαμβανομένων αρκετών γραπτών του Neno Vasco.
Διακήρυξη Αρχών
Θεωρώντας:
ότι η ιδιωτική ιδιοκτησία, οι πρώτες ύλες και τα εργαλεία, στο σημερινό κοινωνικό σύστημα, είναι η αιτία της δυστυχίας των εργαζομένων
ότι το Kράτος, ως απαραίτητη οντότητα για τη διαχείριση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, είναι η αιτία του δεσποτισμού, των προνομίων, του ταξικού διαχωρισμού, της κοινωνικής αποσύνθεσης και της διαφθοράς
ότι, υπό το φως αυτού του γεγονότος, η εργατική τάξη, για να πραγματοποιήσει ένα καλύτερο μέλλον μέσω της χειραφέτησής της, πρέπει να εξαλείψει την κρατική και ιδιωτική ιδιοκτησία
ότι ο στόχος αυτός δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσω μιας νομικής διαδικασίας ούτε μέσω κοινοβουλίων ή ενός Εργατικού Κράτους
ότι η χειραφέτηση της εργατικής τάξης δεν συνίσταται στον σφετερισμό της πλουτοκρατίας αλλά στην καταστροφή της, όπου και να βρίσκεται
ότι είναι ευκολότερο να εμποδιστεί μια νέα κυβέρνηση από την εμφάνισή της παρά να την ξεγυμνώσουμε από τη στιγμή που θα έχει ήδη εδραιωθεί
Η Κομμουνιστική-Αναρχική Ομάδα στη Λισαβόνα, είναι οργανωτική οντότητα ανεξάρτητη από όλα τα πολιτικά κόμματα, στην επικοινωνία και τη δράση, εμπνευσμένη από τις θεωρίες της, δηλώνοντας την Κοινωνική Διάλυση και την Κοινωνική Επανάσταση ως το απαραίτητο μέσο για την επίτευξη της χειραφέτησης της εργατικής τάξης.
Επομένως, απορρίπτουμε:
1. Τα νομικίστικα μέσα δράσης σε εκλογικές ή θεσμικές κοινοβουλευτικές μορφές.
2. Τη νομική υποστήριξη που παρέχει το Κράτος ή η θρησκεία στον θεσμό της οικογένειας.
3. Την υπακοή στην αρχή (εξουσία), είτε είναι προσωπική, νομοθετική, αναμφισβήτητη (absolutist), των αφεντικών ή πατριαρχική.
4. Το πατριωτικό ή εθνικιστικό συναίσθημα καθώς και τον φυλετικό, θρησκευτικό και γλωσσικό εγωισμό και ανταγωνισμό.
Ως μέσο δράσης αποδεχόμαστε τις συστάσεις εκείνων που απορρίπτουν τη συγκέντρωση μεμονωμένων ατόμων και τις άσχημες συνθήκες ζωής σ’ αυτήν την κοινωνία:
1. Αλληλεγγύη με όλες τις ομάδες, οι οποίες, όπως και εμείς, αγωνίζονται για την εξάλειψη του σημερινού κοινωνικού συστήματος που επικράτησε καθ’ όλη την ιστορία, καθώς και όλα τα άτομα που το εγκατέλειψαν.
2. Επιτάχυνση της πολιτικής και οικονομικής διάλυσης των Κρατών, υποστηρίζοντας την αποχή από την ψηφοφορία, την...

Αυστραλία: Ιστορία από τα κάτω
Πουθενά στην Αυστραλία η 1η Μαΐου δεν γιορτάζεται επίσημα ως Διεθνής Ημέρα των Εργατών ή ως Πρωτομαγιά. Διάφορα συνδικάτα, που εκπροσωπούν το “επίσημο” συνδικαλιστικό κίνημα εορτάζουν τη λεγόμενη Ημέρα Εργασίας (Labour Day) σε διαφορετικές ημερομηνίες καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους - ημερομηνίες που αποφασίζονται από κυβερνητικές Αρχές. Στην Αυστραλία μόνο στο Κουίνσλαντ (Queensland) και τη Βόρεια Επικράτεια (Northern Territory) πραγματοποιείται τον Μάη, αλλά την πρώτη Δευτέρα του Μάη και όχι την 1η Μαΐου. Στο Κουίνσλαντ η Πρωτομαγιά γιορτάζεται 113 χρόνια.
Αυτή ήταν μια κίνηση των συντηρητικών κυβερνήσεων να συγκαλύψουν τη ριζοσπαστική ιστορία της μέρας...
Το Red and The Black Bookshop (Βιβλιοπωλείο Κόκκινο και Μαύρο) ξεκίνησε ως πάγκος βιβλίων από φοιτητές του Πανεπιστήημπιου Queensland στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Κατά τη στιγμή μιας δικαστικής υπόθεσης εναντίον του, μεταβλήθηκε σε κανονικό βιβλιοπωλείο σε στοά στο κέντρο της πόλης του Μπρίσμπαν (Brisbane). Το διαχειριζόταν η οργάνωση Self-Management Group (Ομάδα Αυτοδιεύθυνση), η οποία είχε αναρχική δομή αλλά αποτελούνταν και από μαρξιστές και από αναρχικούς. Λίγα χρόνια αργότερα, όταν το μαζικό κίνημα που δημιούργησε η εν λόγω οργάνωση, η ίδια διαλύθηκε ή αποσυντέθηκε. Ένας από τους μαρξιστές εντάχθηκε στην IS (International Socialists - τροτσκιστική οργάνωση) και ένας...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

