Το βιβλίο αυτό είναι μια συλλογή συνεντεύξεων του Νόαμ Τσόμσκι στον Ντέιβιντ Μπαρσαμιάν και μπορεί κάλλιστα να αντιπαρατεθεί σε ό,τι γλυκανάλατο και αποπροσανατολιστικό σερβίρεται μαζικά στην κοινωνία τη στιγμή που οι αλλαγές που συντελούνται σε αυτή είναι τόσο γρήγορες όσο και σφόδρα καθοριστικές.
Από τους εξέχοντες πολιτικούς χαρτογράφους της εποχής μας, ο Νόαμ Τσόμσκι σχεδιάζει τον χάρτη της παγκόσμιας οικονομικής τάξης. Σημειώνει και επισημαίνει ότι τα κράτη-έθνη έχουν πλέον προκληθεί και αμφισβητηθεί από την ισχύ και τον εναγκαλισμό των υπερεθνικών επιχειρήσεων. Μια απλή ματιά στην πολύ πρόσφατη ανάδυση κυβερνήσεων τραπεζιτών και τεχνοκρατών σε συνεργασία με άκρως συντηρητικά πολιτικά στοιχεία μέχρι και φασιστικά κομματίδια (π.χ. Ελλάδα, Ιταλία κ.λπ.) αρκεί να επιβεβαιώσει περίτρανα τον ισχυρισμό αυτό.
Το βιβλίο αποτελείται από συνεντεύξεις στις οποίες ο γνωστός στοχαστής δίνει σαφές περίγραμμα των απόψεών του όσον αφορά ευρύ φάσμα θεμάτων άμεσου ενδιαφέροντος στα οποία περιλαμβάνονται το ελεύθερο εμπόριο και το διεθνές κεφάλαιο, το ζήτημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη, η υγιειονομική περίθαλψη, ο φασισμός και η δομή των μεγάλων εταιρειών, η ανάδυση της Κίνας σε σχέση με το εμπόριο και τα ανθρώπινα δικαιώματασε παγκόσμια κλίμακα, η σύγκριση ανάμεσα στην Τσιάπας του Μεξικού και το Νότιο Κεντρικό Λος Άντζελες, ο έλεγχος της οπλοκατοχής και η θανατική ποινή, η υποβάθμιση του ρόλου των διανοουμένων, το δημοκρατικό έλλειμμα, η χρήση της πληροφορικής και οι “λεωφόροι πληροφοριών” και άλλα.
Τα αναγνώσματα αυτά είναι άκρως επίκαιρα αλλά και προκλητικά. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν ένα αλφαβητάριο των θέσεων του Νόαμ Τσόμσκι χωρίς απλουστεύσεις και συνομεύσεις, ενώ το σχήμα ερώτηση-απάντηση αναδεικνύει την πυκνότητα και την ευστοχία της σκέψης του.
Εκείνο το οποίο ξεχωρίζει στο έργο αυτό είναι ότι ο Ντέιβιντ Μπαρσαμιάν και ο Νόαμ Τσόμσκι συζητούν και για τις δυνατότητες αντίστασης, την ενίσχυση των συνδικάτων, τη συγκρότηση οργανώσεων βάσης ή και την απλή αναζήτηση της αλήθειας. Και λειτουργούν και οι δύο μαζί σαν μεγενθυτικοί φακοί που δίνουν τη δυνατότητα στον αναγνώστη να δει αυτό που υπάρχει μπροστά του, αλλά έχει γίνει αθέατο διά γυμνού οφθαλμού.
Όπως λέει ο Ντέιβιντ Μπαρσαμιάν στον πρόλογο του βιβλίου “η συμβολή του Τσόμσκι έγκειται στο γεγονός ότι τονίζει συνεχώς όχι μόνο την ανάγκη να είμαστε πληροφορημένοι και ενεργοί, αλλά και ότι πρέπει όλοι να είμαστε ικανοί να κάνουμε κάτι. Η δική του αφοσίωση, συμμετοχή και ο ανοιχτός και προσιτός χαρακτήρας του αποτελούν απτό παράδειγμα. Ο Τσόμσκι είναι ένας χαρτογράφος. Παρέχει στο αναγνωστικό κοινό ένα λεπτομερειακό οδικό χάρτη για να μας βοηθήσει να προσανατολιστούμε και να χαράξουμε νέους δρόμους”.
Έχει επικρατήσει η ιστορία να “κατασκευάζεται”από διάφορους “ειδικούς”, αλλά έρχεται ο Νόαμ Τσόμσκι για να μας διορθώνει και να υπενθυμίζει συνεχώς την ενορχηστρωμένη προσπάθεια κυρίως των ΗΠΑ να διαλύσουν τις λαϊκές οργανώσεις στη μεταπολεμική Ευρώπη, ή τα τερατώδη εγκλήματα στην Ινδοκίνα, και αλλού στον κόσμο, από την περίοδο του “Ψυχρού Πολέμου” μέχρι σήμερα, ή τα πραγματικά κατορθώματα των Νίξον, Κίσινγκερ, Κλίντον, Μπους και άλλων “φωτισμένων εγκεφάλων” που διευθύνουν την παγκόσμια λεηλασία που συνεχίζεται μέχρι τώρα, με διάφορους τρόπους, ίσως και με διαφορετικά προχήματα ή επωνυμίες, αλλά πάντα με αμείωτη ένταση και ρυθμό.
...Τι είναι πραγματικά φασισμός; Για τον ιστορικό ή τον πολιτειολόγο το ερώτημα είναι εύκολο να απαντηθεί: Φασισμός είναι μια αποδεκτή πολιτική ιδεολογία που γεννήθηκε στην Ιταλία και σε πολλές άλλες χώρες (Ισπανία, Πορτογαλία κ.α.) η οποία επιδιώκει ένα υπό αυταρχική ηγεσία και κατά κανόνα σε στενή σχέση με τη θρησκεία “συντεχνιακό κράτος”.
Βάσει αυτών ο εθνικοσοσιαλισμός δεν είναι μια τυπική φασιστική ιδεολογία, διότι από αυτόν λείπουν τόσο τα συντεχνιακά κρατικά στοιχεία όσο και η σύνδεση με την Εκκλησία (και ταυτόχρονα αυτός με τον παράφορο ρατσισμό του έχει μια ιδιορρυθμία που είναι ξένη στο φασισμό).
Για αρκετούς αριστερούς φαίνεται ότι το...
Aπό όλα τα ιδιαίτερα στοιχεία του ιταλικού operaismo (εργατισμού), εκείνα που παραμένουν πιο καινοτόμα και σημαντικά είναι αυτά που σχετίζονται με τη θεματική της ταξικής σύνθεσης. Ο διανοούμενος της ιταλικής αυτονομίας, Σέρτζιο Μπολόνια, σημειώνοντας ότι για τον εργατισμό η έννοια της ταξικής σύνθεσης αποτελεί ένα “αντικλείδι που ανοίγει όλες τις πόρτες”. Σκοπός αυτού του βιβλίου είναι να ανακαλύψει τον τρόπο με τον οποίο σφυρηλατήθηκε αυτό το εργαλείο και να εκτιμήσει σε ποιο βαθμό μπορεί να είναι ακόμη χρήσιμο στις προλεταριακές πολιτικές τάσεις που δεν έχουν συνθηκολογήσει με τις κυρίαρχες μεταμοντέρνες, αυτοδιαχειριστικές και αμεσοδημοκρατικές ιδεολογίες της εποχής μας.
Ο όρος εργατισμός...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018