
Ό παγκόσμιος ιμπεριαλιστικός πόλεμος απέδειξεν ολοφάνερα την χρεωκοπία του αστικού καθεστώτος δημιουργώντας κατάσταση τέτοιαν, που μόνον η παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση να είναι ικανή να λυτρώση τον κόσμον. Η διαπίστωση αυτή επέβαλε στο προλεταριάτο ανάλογον αγώνα δια να δυνηθή να επιτύχη την κοινωνικήν μεταβολήν, που είναι έργο του.
Οι «κλασικοί» τύποι των οργανώσεών του στο πολιτικόν ή οικονομικόν επίπεδον με τις «κλασσικές αντιλήψεις» των περί του αγώνος υπήρξε ανάγκη ν’ αναβαπτισθούν και να συμμορφωθούν στην αντίληψη του αγώνος και της δράσεως προς ότι η πραγματικότητα και η ανάγκη επέβαλεν. Υπήρξεν ανάγκη να καθορισθή σαφώς ο ρόλος και το έργον όλων εκείνων που ως όργανα, δρουν δια την εκτέλεσιν του καθορισμένου σκοπού. Φυσικόν ήτο το ίδιο να γίνη στις προλεταριακές οργανώσεις των νέων, τις σοσιαλιστικές νεολαίες. Δεν είναι της στιγμής αυτής, για να αναπτύξω πλατειά την μεγίστη σημασία που έχουν για τον αγώνα μας οι σοσιαλ. Νεολαίες και το μέγεθος της συμβολής των δια την επιτυχίαν του σοσιαλισμού. Στοιχειώδης αντίληψις εξηγεί την σημασίαν της συνειδητά επαναστατικής και οργανωμένης προλεταριακής Νεολαίας.
Αζύμωτη με το παληό, πιο λεύτερη απ’ την πρόληψη και τη δεισιδαιμονία, ονειρεύτρα ενός κόσμου παιδικών ονείρων, αγνή από υστερόβουλες σκέψεις, συμπυκνώνοντας μέσα της ζωή και δύναμη, ήταν και θάναι πάντα η νεολαία απαρνήτρα του μουχλιασμένου παληού, πρωτοπόρος κάθε καινούργιας ιδέας, σύμβολο ενός καινούργιου κόσμου. Και στον προλεταριακόν αγώνα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, διακρίσεις και βία η προλεταριακή Νεολαία δεν μπορούσε παρά την αρμόζουσα θέση να έχη συμβάλλοντας ανεκτίμητα για την επιτυχία του αγώνα αυτού. Σε τούτο σπρώχνεται όχι μόνον απ’ τη θέση της η Νεολαία αλλά και απ’ την ανάγκη. Παιδί της εργατικής τάξεως αυτή, είνε το πρώτο και το μεγαλύτερο θύμα του κεφαλαιοκρατισμού.
Ως άνθρωπος προσβάλλεται στις βιαστικές της ανάγκες: Στη φυσιολογική ανάπτυξη και διάπλαση, στην αληθινή πνευματική της μόρφωση και διαπαιδαγώγηση.
Ως εργάτης υποφέρει περισσότερο και όμως ικανοποιείται ολιγότερον. Ως πολίτης είνε το πρώτο και παντοτεινό θύμα στα σφαγεία των καπιταλιστικών πολέμων. Πρώτον υφίσταται τις φοβερές συνέπειες των χαρακτηριστικών του αστικού καθεστώτος: τον αλκοολισμό, την πορνεία, τον εκφυλισμό.
Όλοι αυτοί οι λόγοι της επιβάλλουνε να αγωνισθή περισσότερο από κάθε άλλο δια την κοινωνικήν μεταμόρφωσιν. Πραγματικά έχει να κερδίση ένα κόσμο ολόκληρο.
Αι χαρακτηριστικές και βασικές ανάγκες των νέων, τα ιδιαίτερα φυσικά και ψυχολογικά χαρακτηριστικά των νέων, η ταυτότητα των αντιλήψεών των, η ιδιαίτερη θέσις των στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίον, αυτό τέλος το συμφέρον του σοσιαλιστικού αγώνος επέβαλαν την ανάγκην της οργανώσεως των νέων σε ιδιαίτερες οργανώσεις, τις σοσιαλιστικές Νεολαίες. Σ’ αυτές λαβαίνουν μέρος και όλοι εκείνοι οι νέοι που ξεφεύγουν από τη στενή έννοια του εργάτη, δεν τους εχαντάκωσεν όμως η διαφθορά και το ταπεινό συμφέρον, αλλά διατηρούνε την θέρμη και την αγνότητα του νέου, οι νέοι οι απ’ οπουδήποτε και αν προέρχονται, αλλά προλετάριοι, στη σκέψι και τον σκοπό. Ακόμη λαβαίνουν μέρος και τα κορίτσια, που νοιώθουν ότι τα πιέζουν οι συνθήκες της κεφαλαιοκρατίας περισσότερο από κάθε άλλον. Έτσι περιλαμβάνοντας όλα τα αναγκαία στοιχεία δημιουργείται μια προλεταριακή συνειδητή επαναστατική νεολαία με γερό σώμα και μυαλά και αποβαίνει υψίστης σημασίας και συμβολής όργανο για την καθόλου ανάπτυξι...

Η ομάδα «Οι Φίλοι του Ντουρρούτι» σχηματίστηκε στις αρχές του 1937. Τα μέλη και οι υποστηρικτές της ήταν επιφανείς σύντροφοι από το μέτωπο της Χέλσα. Παραμένοντας πιστοί στις αναρχικές πεποιθήσεις τους, αρνήθηκαν να υποταχθούν στη στρατιωτικοποίηση, με αποτέλεσμα να μετακινηθούν στην πρωτεύουσα της Καταλονίας (Βαρκελώνη) όπου μαζί με άλλους συντρόφους ίδρυσαν την ομάδα. Ως σύμβολο υιοθέτησαν τη μορφή του Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, ενός ιδεαλιστή που αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στις αναρχικές πεποιθήσεις του.
«Ήταν ένας άνθρωπος της δράσης όπως μαρτυρά και ο ηρωικός του θάνατος στο μέτωπο της Μαδρίτης, της ηρωικής και αιώνιας Μαδρίτης που ζει στο αυθόρμητο σύνθημα που...

Η Συνομοσπονδία Αναρχικών Οργανώσεων Ναμπάτ, καλύτερα γνωστή απλά ως Nabat (Набат), ήταν μια αναρχική οργάνωση που αναπτύχθηκε στην Ουκρανία μεταξύ του 1918 και του 1920. Η περιοχή που είχε περισσότερη επιρροή μερικές φορές ονομαζόταν η Ελεύθερη Περιοχή (Free Territory), αν και η Ναμπάτ είχε παρουσία σε όλες τις μεγάλες πόλεις της νότιας Ουκρανίας. Η λέξη Ναμπάτ είναι Ρωσικής/Ουκρανικής προέλευσης και σημαίνει καμπανάκι σήμανσης κινδύνου. Η ομάδα κυκλοφόρησε μια εφημερίδα με το ίδιο όνομα.
Το 1917 μια σειρά εξεγέρσεων στη Ρωσία που ονομάστηκαν η Ρωσική Επανάσταση προκάλεσαν την πτώση της κυβέρνησης, την Τσαρική αυτοκρατορία. Η έλλειψη κεντρικής κυβέρνησης επέτρεψε τη δημιουργία...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

