
Paul Goodman*
Αυτό που είναι πιο σημαντικό, κατά τη γνώμη μου, είναι η προσοχή που δίνεται στα παιδιά και την οικογένεια ως ένα συγκεκριμένο θέμα, η επιθυμία των γονέων να ενημερώνονται και να κάνουν το καλύτερο που μπορούν, με αποτέλεσμα να μην ακολουθούν το μυαλό και τον αυθορμητισμό τους. Για να το πω με άλλο τρόπο, αυτό που είναι σημαντικό είναι η βαρύτητα που δίνεται στην Ψυχολογία στην κοινωνία μας. Γιατί η Ψυχολογία είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος της όπως την έχει φτιάξει ο Φρόιντ και ασχολείται με προβλήματα ζήλιας, βρεφικών εξαρτήσεων, την εξουσία, υποταγή και επαναστατικότητα, και ανταγωνισμός ανάμεσα στα αδέρφια. Προβλήματα μίσους, ηθικών προκαταλήψεων και άλλους αντιδραστικούς μηχανισμούς που απορρέουν από την έλλειψη ενστίκτων. Αυτό το ενδιαφέρον για τα Παιδιά είναι φυσικά ελπιδοφόρο, γιατί η αύξηση της σοφίας δε μπορεί πάρα να βοηθήσει στην επανόρθωση καταχρήσεων, κάτι το οποίο μέχρι τώρα έχει ήδη κάνει.
Ωστόσο αυτό το ενδιαφέρον είναι επίσης από μόνο του ένα σύμπτωμα μιας ατυχούς κοινωνικής περίστασης. Ο κόσμος δίνει τόση μεγάλη προσοχή στα παιδιά, και γενικότερα στις διαπροσωπικές του σχέσεις γιατί δεν υπάρχουν άλλα πράγματα που να τους προκαλούν το ενδιαφέρον. Όχι ότι δεν υπάρχουν καθόλου, απλώς στην παρούσα κοινωνική κατάσταση δεν υπάρχουν αρκετά συναρπαστικά, διαθέσιμα και αναμφισβήτητα αυτό-αιτιολογούμενες ασχολίες, μέσω των οποίων τα άτομα μπορούν να εξασκούν την ικανότητα της πρωτοβουλίας και να χρησιμοποιούν τις ψυχικές και φυσικές δυνάμεις τους στο έπακρο. Αυτό το πρόβλημα, νομίζω, είναι βαθύτερο από τις υπάρχουσες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες και δε νομίζω πως υπάρχει κάποια άμεση λύση που να μπορεί να το ανακουφίσει.
Διανύουμε μια φάση συλλογικών επιχειρήσεων, στην οποία αυτόνομα και προικισμένα όντα όπως οι άνθρωποι (-παιδιά) δεν έχουν ερεθίσματα, και ειδικότερα αν λάβουμε υπόψη τα χρόνια πριν ο άνθρωπος “σκουριάσει” και αποθαρρυνθεί. Επίσης το ίδιο συμβαίνει και με τις γνώσεις και την τεχνολογία της κοινωνίας μας. Επομένως, όλο και περισσότεροι είναι πιθανό να εκτονωθούν μέσω θρησκευτικών αναζητήσεων με αποτέλεσμα το φορτίο να πέφτει στην ενασχόληση με τα παιδιά και τις διαπροσωπικές σχέσεις, διότι αυτά είναι τα μόνα πράγματα για τα οποία μπορεί κανείς ατομικά να ενεργήσει και πετύχει κάτι.
Οι καλοί γονείς προσπαθούν να δώσουν όση περισσότερη ενέργεια μπορούν για τα παιδιά τους, ενώ τα παιδιά με τη σειρά τους όταν μεγαλώσουν βλέπουν ότι δεν έχουν κάπου αλλού να διοχετεύσουν αυτή την ενέργεια παρά μόνο στα δικά τους παιδιά.
Η βοήθεια προς τα παιδιά έχει το καλό ότι μπορεί να είναι ανιδιοτελής, συμπονετική και είναι υποχρέωση των προνομιούχων, ότι πιο κοντινό στον ιπποτισμό. Το πρόβλημα είναι πως πέραν αυτών που έχουν γεννηθεί δάσκαλοι, το επάγγελμα υποβαθμίζεται-γελοιοποιείται ως απλά μια σταθερή εργασία.
Ωστόσο κάπως πρέπει να κινηθούν τα γρανάζια της κοινωνίας και να παραχθούν προϊόντα. Ένας φίλος μου είπε πως η καλύτερη φροντίδα που μπορείς να δώσεις στα παιδιά είναι να τα αφήσεις ελεύθερα και απλά να είσαι δίπλα τους. Με την έκφραση “να είσαι δίπλα τους” φαντάζομαι εννοεί να προσφέρεις ασφάλεια, να τα ακούς, να παρέχεις υλικό ώστε να κάνουν το επόμενο βήμα και να απαντάς στα ερωτήματά τους. Αυτή η συμβουλή όμως είναι τόσο απλή που...

Στις 4 Μάρτη 1900 γεννήθηκε στην Pescara της Ιταλίας, ο αναρχικός Renato Gialluca. Εργάτης στους σιδηρόδρομους, απολύθηκε επειδή συμμετείχε ενεργά στα γεγονότα της λεγόμενης Κόκκινης Διετίας.
Το 1926 μετανάστευσε παράνομα στη Γαλλία και, συγκεκριμένα, στη Μασσαλία, όπου συνέχισε να διαδίδει τις αναρχικές ιδέες. Το 1931 μετακόμισε στη Βαρκελώνη μαζί με τον αδελφό του Mario, επίσης αναρχικό.
Το Γενάρη του 1937 πέρασε στην Καταλονία και εντάχθηκε σε μια σφάλαγγα αναρχικώντων. Διέσχισε τα γαλλικά σύνορα το Γενάρη του 1939.
Επέστρεψε στην Ιταλία μετά τον πόλεμο και εγκαταστάθηκε στο Montesilvano της Pescara, όπου πέθανε στις 10 Οκτωβρίου 1969.
*Πηγή: Walter Ranieri. Μετάφραση:...

Ο Sazonov Vasily Nikolaevich γεννήθηκε στις 25 Απρίλη 1888, στο Novotroitskoye Stavropol της επαρχίας Stavropol και καταγόταν από εργατική οικογένεια. Αυτοδίδακτος, εργαζόταν ως φορτωτής.
Το 1907 ήταν μέλος της ομάδας αναρχικών κομμουνιστών “Αναρχία” του Novorossiysky. Τον Ιούλη του 1908 συμμετείχε σε επίθεση κατά του μεγαλέμπορου Baluhta. Στις 15 Σεπτέμβρη 1908 συνελήφθη σε ένα διαμέρισμα, όπου κατά την έρευνα κατασχέθηκαν ένα περίστροφο, ένας πιεστήριο και υλικά τυπογραφίας. Στις 20 με 21 Ιούλη 1911, το Προσωρινό Στρατοδικείο του Novorossiysky τον καταίκασε σε φυλάκιση 5 ετών και 4 μηνών.
Μετά έμεινε στην περιοχή Ilimskoye, στο φράγμα Kirenskye του Irkutsk. Εργάστηκε ως φορτωτής και...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

