- Λεπτομέρειες
- ngnm
- Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος
Στις 9 Αυγούστου 1965, πέθανε στην πόλη Ντούπνιτσα ο Βούλγαρος αναρχικός Χρίστο Μανόλοφ Κατσάροφ.
Στα νιάτα του συμμετείχε στο μακεδονικό απελευθερωτικό κίνημα κατά των Οθωμανών. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο αναρχικό κίνημα της τότε μοναρχικής Βουλγαρίας. Μετά από ένοπλη σύγκρουση με την αστυνομία συνελήφθη, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει από το κτήριο της Κρατικής Ασφάλειας. Μετά το φασιστικό πραξικόπημα της 9ης Ιουνίου 1923, όταν ξεσπά ένα κύμα αστυνομικής τρομοκρατίας, ο Μανόλοφ μετανάστευσε στη Γιουγκοσλαβία. Εκεί προσχώρησε σε μια μεγάλη ομάδα μεταναστών που συμμετείχαν στην εξέγερση στο Γκολιάμ Μπεκερέκ.
Το 1926 επέστρεψε για λίγο στη Βουλγαρία για να βοηθήσει καταζητούμενους συντρόφους του, να συμμετάσχει σε οργανωτικά συνέδρια, καθώς και να υποστηρίξει την αναρχοκομμουνιστική εφημερίδα «Εργατική Σκέψη». Στη συνέχεια επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία.
Την περίοδο 1927-1928 πολλοί αναρχικοί έφυγαν για τη Γαλλία, ανάμεσα τους και ο Μανόλοφ. Εκεί έζησε σε διάφορες πόλεις όπου ίδρυσαν μια σειρά από συνεταιρισμούς στους οποίους εργαζόταν όχι μόνο αναρχικοί, αλλά και άλλοι άνθρωποι με παρόμοιες ιδέες – Βούλγαροι και Σέρβοι.
Με την έναρξη του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου το 1936, αυτές οι κοινότητες άρχισαν να στέλνουν πόρους και εθελοντές στην Ισπανία. Το 1937 η αστυνομία στη Γαλλία ανακάλυψε πλαστά έγγραφα στο όνομα του Μανόλοφ και τον απέλασε από τη χώρα.
Επέστρεψε στη Βουλγαρία και εγκαταστάθηκε στην πόλη Ντούπνιτσα. Εκεί είχε μεγάλη επιρροή ανάμεσα στους αναρχικούς, επηρεάζοντας την εξέλιξη του αναρχικού κινήματος. Όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα κατέλαβε την εξουσία στη χώρα το 1944, τον έστειλε, μαζί με πολλούς άλλους αναρχικούς, για χρόνια σε στρατόπεδο συγκέντρωσης «για αναμόρφωση». Παρόλα αυτά πέθανε χωρίς να προδώσει τις ιδέες και το ελευθεριακό κίνημα.
*Πηγή: Yavor Tarinski
...- Λεπτομέρειες
- ngnm
- Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος
Frank Fernandez*
Το φθινόπωρο του 1992, πριν από δεκατρία χρόνια*, το αναρχικό περιοδικό Guángara Libertaria κυκλοφόρησε το τελευταίο του τεύχος. Κατά τα δεκατρία προηγούμενα χρόνια, εκδίδονταν στο Μαϊάμι, συνεχώς, τα 52 τεύχη του. Όλα αυτά υποδηλώνουν, πέρα από τη χρονική σύμπτωση, ότι είναι καιρός να γίνει ένας απολογισμός και να αφηγηθούμε με όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικό τρόπο εκείνη την περιπέτεια ή -καλύτερα- το ταξίδι σε άγνωστες και βαθιές θάλασσες με ανέμους και καταιγίδες. Δεν ήταν, πράγματι, εύκολη πλοήγηση η συνεχής έκδοση ενός τριμηνιαίου περιοδικού για περισσότερο από μία δεκαετία, αν λάβουμε υπόψη τις δυσκολίες και ακόμη και τις...
- Λεπτομέρειες
- ngnm
- Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος
Μια σύντομη ιστορική επισκόπηση της δράσης των Mαύρων αναρχικών στο πρώιμο βραζιλιάνικο εργατικό κίνημα (1906–1930)
Carlos Junior*
Αν και στους Μαύρους ελευθεριακούς αγωνιστές στη Βραζιλία έχουν αφιερωθεί μόλις λίγες σελίδες της ιστοριογραφίας, βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή σημαντικών γεγονότων και κατακτήσεων του βραζιλιάνικου εργατικού κινήματος.
Η χρονολογική αφήγηση θα μπορούσε αναμφίβολα να ξεκινήσει με τον δάσκαλο, φιλόσοφο και δημοσιογράφο Antônio Pedro de Figueiredo (1814–1859). Ο Figueiredo ίδρυσε το περιοδικό O Progresso (1846–1848), στις σελίδες του οποίου δημοσίευαν και άλλοι συγγραφείς που, όπως και ο ίδιος, επηρεάζονταν από τον γαλλικό «ουτοπικό» σοσιαλισμό.
Στο Recife (Ρεσίφε), κατά τη δεκαετία του 1840, υπήρχε...
- Otto Gross, Ξεπερνώντας την πολιτιστική κρίση
- Η Ισπανική ελευθεριακή επανάσταση (1936-1939) του Χακόμπο Μαγκίδ
- Ρικάρδο Σανθ, Ο συνδικαλισμός και η πολιτική - Οι ομάδες Solidarios και Nosotros
- Στη μνήμη του Franco Serantini
- «Δεν θα γίνω ποτέ δειλός» - Οι τελευταίοι μήνες του Erich Mühsam
- Ν.Ι. Μαχνό «Η Σοβιετική Εξουσία, το παρόν και το μέλλον της»
- Πώς ο Teodoro Flores, ο πατέρας των αδελφών Flores Magón, ενστάλαξε το πνεύμα της επανάστασης στα παιδιά του
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018
