Ο William Charles Andrade (1863-1939) και ο David Alfred Andrade (1859-1928) ήταν αναρχικοί, ριζοσπάστες και βιβλιοπώλες που γεννήθηκαν στο Collingwood της Μελβούρνης από τον Abraham Da Costa Andrade και την σύζυγό του Maria, οι οποίοι ήσαν από το Middlesex της Αγγλίας.
Ο William γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1863 και έπρεπε να εγκαταλείψει πρόωρα το σχολείο, μελετώντας το βράδυ μετά από πολλές ώρες εργασίας σε ένα κατάστημα κουρτινών.
Και οι δύο αδελφοί ήσαν ενεργά μέλη του Australasian Secular Association (Αυστραλοασιατική Κοσμική Ένωση) του Joseph Symes, αλλά το ολοένα και αυξανόμενο ενδιαφέρον τους για τις αναρχικές ιδέες και την υπεράσπισή τους δημιούργησαν εντάσεις στο εσωτερικό αυτής της ένωσης ελεύθερης σκέψης, την οποία οι αδελφοί Andrade εγκατέλειψαν, βοηθώντας μετέπειτα στην ίδρυση του Melbourne Anarchist Club (Αναρχική Λέσχη Μελβούρνης) την 1η Μάη 1886.
Ο David έγινε βιβλιοπώλης, αλλά το κατάστημά του πωλούσε ακόμα χαρτικά είδη και εφημερίδες, ενώ διέθετε και τυπογραφείο. Αρχικά, η επιχείρηση αυτή στεγαζόταν στο North Brunswick (σ.τ.μ. εσωτερικό προάστιο της Μελβούρνης), ενώ αργότερα μεταφέρθηκε στο «Liberty Hall» στο Russell Street, στο κέντρο της Μελβούρνης. Ο David ήταν ενεργός δημόσιος ομιλητής καθώς και ο ιδρυτής της Melbourne Co-operative Νο 1 (κοοπερατίβα), που ήταν στην ουσία ένα εργαστήριο στο Albert Park (σ.τ.μ. πολύ κοντά στο κέντρο της πόλης). Έστελνε ειδήσεις και θεωρητικά κείμενα σε αναρχικές εκδόσεις άλλων χωρών, αλλά τα πιο σημαντικά γραπτά του δημοσιεύτηκαν σε τοπικά συτραλιανά έντυπα.
Όταν η Αναρχική Λέσχη Μελβούρνης διαλύθηκε το 1888, ο David προσπάθησε ανεπιτυχώς να αναβιώσει την Sunday Free Discussion Society (Σύνδεσμος Ελεύθερης Κυριακάτικης Συζήτησης). Στις αρχές της δεκαετίας του 1890 έγινε γραμματέας του Unemployed Workers' Association (Σύνδεσμος Ανέργων Εργατών) στο Richmond (σ.τ.μ. εσωτερικό προάστιο της Μελβούρνης), για να ενθαρρύνει τη συνεταιριστική μορφή παραγωγής και να βοηθήσει στην επίλυση του ζητήματος του καταμερισμού της γης.
Μετέπειτα, το 1894, εγκαταστάστηκε σε έναν οικισμό του χωριού South Sassafras, κυρίως όταν η επιχειρηματική αποτυχία τον οδήγησε σχεδόν στην ένδεια, και εργάστηκε εκει ως εκτιμητής γης, αποθηκάριος και ταχυδρόμος. Τα τελευταία του χρόνια δεν είναι γνωστό με τι ασχολήθηκε.
Πέθανε στο νοσοκομείο Wendouree στις 23 Μαΐου 1928.
Στο μεταξύ, ο άλλος αδελφός, ο William, είχε μετακομίσει από το 1887 στο Σίδνεϊ με τη σύζυγό του Emma Louisa, την οποία παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο στο ληξιαρχείο του Richmond στις 3 Φεβρουαρίου 1886. Εκπροσώπησε την Αναρχική Λέσχη Μελβούρνης στο Australasian Freethought Conference (Αυστραλοασιατικό Συνέδριο Ελευθεροσκεπτικιστών) στο Σίδνεϊ, και εγκαταστάθηκε εκεί για να γίνει «έμπορος προοδευτικών ιδεών».
Δεν κατάφερε να συγκροτήσει κάποια αναρχική ομάδα εκεί και επεδίωξε μετέπειτα να επηρεάσει την τότε νεοσύστατη Australian Socialist League (Αυστραλιανή Σοσιαλιστική Ένωση). Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα παραμονής του στο Mackay του Queensland, επέστρεψε στη Μελβούρνη, όπου άρχισε μια επιχείρηση τροφίμων και, ταυτόχρονα, άρχισε να ενδιαφέρεται για το θέατρο και την ηθοποιία. Το 1898 άνοιξε ένα βιβλιοπωλείο στη διεύθυνση 201 Bourke Street , στο κέντρο της Μελβούρνης, και προς τα τέλη της δεκαετίας του 1920 μετακινήθηκε στο Swanston Street (πάλι στο κέντρο της πόλης).
Ο Andrade, αν και διέθετε στο βιβλιοπωλείο του κυρίως θεατρικά έργα και...
Η Χρονιά που οι Ισπανοί Αναρχικοί Άδειασαν τις Αμερικανικές Τράπεζες
Ένας ξαφνικός χτύπος στην πόρτα του Félix López. Η ώρα ήταν έξι το πρωί. Ήταν η αστυνομία; Όχι. Τα χτυπήματα ήταν του Pedro Nolasco Arratia, συντρόφου στις περιπέτειες της παράνομης ομάδας Φως και Δράση, και του αναρχοσυνδικαλιστή ηγέτη, Félix. Είχε φτάσει μυστικά, και έπρεπε να πάει αμέσως στα γραφεία της IWW, της οργάνωσης των Αναρχικών Εργατών του Κόσμου. Δεν έπρεπε να κάνει ερωτήσεις, είπε ο Arratia, επρόκειτο για μια υπόθεση που κανείς δεν έπρεπε να γνωρίζει το παραμικρό. Ήταν Ιούλιος, μέσα του χειμώνα, στο Σαντιάγκο της Χιλής. Η χρονιά...
Ο Eduardo Colombo γεννήθηκε στην Αργεντινή το 1929. Σπούδασε ιατρική και στη συνέχεια εργάστηκε ως γιατρός σε νοσοκομεία αλλά και ως ψυχαναλυτής.
Έχει διατελέσει καθηγητής κλινικής και κοινωνικής ψυχολογίας καθώς και ψυχιατρικής στα πανεπιστήμια της Λα Πλάτα και του Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή.
Αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Κοινωνικής Ψυχιατρικής της Αργεντινής, με πληθώρα επιστημονικών δημοσιεύσεων.
Η πολιτική του διαδρομή ξεκινάει το 1945 ως φοιτητής, σε ένα ασταθές καθεστώς που για δεκαετίες ακροβατεί ανάμεσα στα πραξικοπήματα και την περονική «δημοκρατία».
Πρώτα συμμετέχει στο φοιτητικό κίνημα, στη συνέχεια στο εργατικό, σε μια περίοδο όπου οι ναυτεργάτες...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

