ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΕΡΙΖΙΩΤΗ
Η ηθική δεν είναι μια αυτόφωτη διαδικασία έξω από το γίγνεσθαι του λόγου και της πράξης. Είναι μια ετερόφωτη διαδικασία που τροφοδοτείται από τον αξιακό μας κόσμο, και εν προκειμένω από την επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας προς το ανθρωπινότερο.
ΑΡΧΕΣ -ΣΤΟΧΟΙ
ΠΡΟΟΙΜΙΟ
Η παρούσα μπροσούρα θέλουμε να αποτελέσει (κύρια για μας) ένα εύχρηστο ιδεολογικό εγχειρίδιο λόγου και δράσης, που συνεχώς θα εμπλουτίζεται. Ως εκ τούτου είμαστε αναγκασμένοι να συμπυκνώσουμε έννοιες και να συνοψίσουμε την ανάλυσή μας. Έτσι μιλάμε περισσότερο με «κοινότυπες» διαπιστώσεις και συμπεράσματα, παρά με μια νεωτεριστική «αποκαλυπτική» προσέγγιση της πραγματικότητας. Δεν αποτελεί προγραμματική διακήρυξη (κάτι τέτοιο απαιτεί διαδικασίες με όρους κινήματος και ξεφεύγει από τα στενά πλαίσια μιας συλλογικότητας) αλλά αξιακή και εννοιολογική τοποθέτηση απέναντι στον πόλεμο ιδεών που εξαπολύουν οι επικυρίαρχοι. Η διαστρέβλωση τον εννοιών και του λόγου είναι μια πολύ παλιά τακτική των διανοούμενων απολογητών των κυρίαρχων τάξεων για να θολώνουν τα νερά και να προκαλούν σύγχυση στους κυριαρχούμενους. Γίνεται, λοιπόν αναγκαίο να επανεισάγουμε στον καθημερινό μας λόγο τον επαναστατικό ρομαντισμό του δέκατου ένατου αιώνα. Να «αποκαθάρουμε» τον επαναστατικό αναρχικό λόγο από τον επιστημονισμό,την αστική κοινωνιολογία, τη φιλελεύθερη ατομικίστικη πολυλογία και να τον εμπλουτίσουμε στο σήμερα. Γιατί όπως λέει και ο λαός «καθαρές κουβέντες καθαρές δουλειές», παραμένοντας πάντα αθεράπευτα ρομαντικοί.
Ποτέ μη νομίσετε ότι η αναρχία είναι ένα δόγμα, μια απαραβίαστη θεωρία, κάτι που λατρεύεται από τους πιστούς της. Όχι!
H ελευθερία που διεκδικούμε τρέφει ακατάπαυτα τις ιδέες μας, τις ανυψώνει προς νέους ορίζοντες, και τις τοποθετεί έξω από τα στενά πλαίσια κάθε τυποποίησης
ΑΡΧΕΣ
1. Αναρχία, είναι η κατάσταση πραγμάτων, που υπερβαίνει τους θεσμούς του εξουσιαστικού πολιτισμού και της αστικής δημοκρατίας, καθώς και όλα τα καθεστώτα που περιέχουν στην αντίληψη τους ιεραρχία και κυριαρχία, σε νέες σφαίρες ποιότητας και ελευθερίας ατομικής και κοινωνικής που απορρέουν από τις αξιακές συνθήκες της πολιτικής και κοινωνικής ισότητας, της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων. Είναι η έμπρακτη θέληση της πραγματικής ελευθερίας, γιατί το να είναι κανείς ελεύθερος σημαίνει να απαλλαγεί από τις ανισότητες που ενυπάρχουν στην κυριαρχία και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και να προχωρήσει σε μια σφαίρα που δεν υπάρχει ούτε το άρχειν, ούτε το άρχεσθαι, ούτεδιευθυντής ούτε διευθυνόμενος, ούτε εκμεταλλευτής ούτε εκμεταλλευόμενος.
2. Αναρχία, είναι ο χώρος, ο χρόνος και η δραστηριότητα μέσα στην οποία η κοινωνία εξελίσσεται συνεργατικά στο εσωτερικό της, ωθώντας τα πρόσωπα να αναπτύξουν τις δυνατότητες - ικανότητές τους προς όφελός τους αλλά και προς όφελος της κοινότητας. Πραγματοποιεί την ενσωμάτωση της οικονομίας μέσα στην κοινότητα, την ενσωμάτωση της παραγωγής, της τεχνολογίας και της επιστημονικής γνώσης μέσα στην κοινωνική ζωή. Παράλληλα, κατανοεί και απελευθερώνει τη συνεργασία της κοινωνίας με τη φύση, για να περάσει η ανθρωπότητα στην αληθινή ελευθερία, την αληθινή κοινωνική δικαιοσύνη και κατά συνέπεια την οικολογική ισορροπία. Η άμεση δημοκρατία των λαϊκών συνελεύσεων, οι ελεύθερες συμφωνίες των ομόσπονδων κοινοτήτων, τα κοινωνικά, παραγωγικά, καταναλωτικά συμβούλια, η άμεσα ανακλητή και κυκλική εκπροσώπηση, είναι μερικές από τις αναγκαίες προϋποθέσεις για...
Μερικές σκέψεις
Το κείμενο αυτό στοχεύει στο να εξετάσει συνοπτικά, τη σχέση μεταξύ της θεωρητικής ενότητας και της συλλογικής υπευθυνότητας καθώς και της αλληλεξάρτησής τους στο εσωτερικό μιας αναρχικής κομμουνιστικής οργάνωσης. Εγείρει, επίσης, κάποια ερωτήματα σχετικά με πιθανά προβλήματα που ίσως εμφανιστούν μέσα σε μια οργάνωση σχετικά με αυτά τα ζητήματα καθώς και τις προκλήσεις που, ενδεχομένως, αυτά αναδύουν όσον αφορά την ανάπτυξη και την αντοχή της οργάνωσης αυτής και του κινήματος γενικότερα.
Συμφωνούμε ότι για να μεγιστοποιήσουμε την αποτελεσματικότητα και τη δυναμική μας, η θεωρητική ενότητα αποτελεί το επιθυμητό αξίωμα μιας αναρχικής κομμουνιστικής ομάδας...
ΤουJaimeCubero*
Η ειδική οργάνωση του αναρχικού κινήματος αποτελεί ένα παράδειγμα του πώς υπονοείται (η οργάνωση αυτή) όσον αφορά τον προσδιορισμό της, με τις ιδιαιτερότητες που καθορίζουν τις βασικές αρχές, από την πρακτική των οποίων εξαρτάται και η ύπαρξή της.
Το επαναστατικό πρόγραμμα, εκθειάζοντας τον ελευθεριακό σοσιαλισμό, απαιτεί μια οργάνωση με την οποία να καθορίζονται οι στρατηγικές και, παρομοίως, οι εναλλακτικές λύσεις για όλες τις περιπτώσεις, την ίδια στιγμή που η πρακτική της να αποτελεί μια προσδοκώμενη εφαρμογή του προγράμματός της. Επομένως, οι έννοιες ελευθερία, ευθύνη, ηθική, ομοσπονδιακό σύστημα (φεντεραλισμός), αλληλεγγύη, αυτοδιεύθυνση κ.λπ., όχι...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

