Η Ε.Ε. βιάζεται για κάλυψη
Donato Romito - FdCA
Επικρατεί ένα θυελλώδες καλοκαίρι σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, και τώρα που δημιουργήθηκε το περίφημο ESEF (European Financial Stability Fund - Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας) με σκοπό να τηρεί τα βιβλία κάθε ενός από τα μέλη της ΕΕ υπό έλεγχο, η κατάσταση γίνεται όλο και πιο επίφοβη από πέρυσι. [1]
Έτσι, τι έχει αλλάξει; Λοιπόν, πάρα πολλά, στην πραγματικότητα. Το λεγόμενο «κρατικό Ταμείο Εξοικονόμησης» ήταν μέχρι πρόσφατα περιορισμένο όσον αφορά την εγγύηση δανείων προς τα κράτη-μέλη της ζώνης του ευρώ. Τώρα έχει πλέον την άδεια να παρεμβαίνει στις αγορές, αγοράζοντας κρατικά ομόλογα οποιουδήποτε κράτους-μέλους – και όχι μόνο αυτών στα οποία βρίσκονται υπό λειτουργία ή τού έχουν επιβληθεί σχέδια αποκατάστασης.
Το Ταμείο αυτό μπορεί να υποστηρίξει την εκ νέου κεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Είναι στην πραγματικότητα ο υπερασπιστής του ευρώ και της οικονομίας του μέσω της παρέμβασής του με σκοπό τη σταθεροποίηση των αγορών. Κάτι παρόμοιο με το ρόλο της Ομοσπονδιακής Αποθεματικής Τράπεζας των ΗΠΑ ή της Τράπεζας της Αγγλίας.
Η αξιοπιστία του ευρώ ήταν συνδεδεμένη με την αξιοπιστία της κάθε μιας εθνικής οικονομίας η οποία σεβόταν τις περίφημες παραμέτρους της Συμφωνίας του Μάαστριχτ όσον αφορά το χρέος και το έλλειμμα. Αλλά η παραβίαση του Συμφώνου Σταθερότητας (Μάαστριχτ) και η αύξηση του εθνικού χρέους είχε ως αποτέλεσμα τέτοιες επιδόσεις του ευρώ με τις οποίες απειλείτο σοβαρά το ίδιο προκαλώντας μια αναβίωση των εθνικών συμφερόντων, ενώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) εξαντλούσε όλο και περισσότερο τα όρια των δραστηριοτήτων της, δεδομένου ότι απασχολειτο η ίδια με τη ρευστότητα και όχι με τη φερεγγυότητα των επιμέρους ευρωπαϊκών προϋπολογισμών, διακινδυνεύοντας απώλειες του προϋπολογισμού που προέρχονται από τις πολιτικές αποφάσεις των επιμέρους εθνικών κυβερνήσεων. Για να μην αναφέρουμε και το γεγονός ότι η ΕΚΤ αγόραζε κρυφά εθνικά ομόλογα.
Μια ενδεχόμενη παρέμβαση μέσω του ESEF φαίνεται ότι έχει προς το παρόν αναβάλει τις όποιες απειλές από τη διαρροή ως αποτέλεσμα της αφερεγγυότητας στην Ελλάδα.
Ωστόσο, παραμένει το ζήτημα των ανταλλαγών εντός της Ε.Ε., μεταξύ της Γαλλίας και της Γερμανίας. Η τελευταία απαιτούσε τη συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών στα σχέδια της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, μετά από εσωτερικές πιέσεις. Απέκτησε τη ρήτρα σχετικά με την “εθελοντική φύση” της ιδιωτικής συμμετοχής στην επιχείρηση της ελληνικής διάσωσης.
Από τη μία πλευρά, η ΕΚΤ δεν θέλει τη συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών για το φόβο ότι θα πυροδοτήσει μια χρεοκοπία της Ελλάδας και έτσι θα έφερνε τη χώρα αυτή στη θέση να μην είναι σε θέση να αποκτήσει πρόσβαση σε ρευστότητα από την ΕΚΤ για τον ίδιο το λόγο του αφερεγγυότητας του δημόσιου χρέους της. Από την άλλη πλευρά, η συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών και της παρέμβασης της Ε.Ε. που μειώνει το κόστος του ελληνικού χρέους και την επέκτασή του, θα μπορούσαν να αποτρέψουν τον κίνδυνο χρεοκοπίας.
Θα δούμε τώρα αν θα υπάρξει επιστροφή των ώριμων ελληνικών ομολόγων χωρίς απώλειες για τους κατόχους τους και κατά πόσο οι ενδεχόμενες απώλειες σε...
José Antonio Gutiérrez D.
Ό,τι ακολουθεί είναι μια συνέντευξη για την ελληνική κρίση με τον Κωνσταντίνο Αβραμίδη - έναν Έλληνα κάτοικο της Ιρλανδίας, μέλος του Workers Solidarity Movement (Κίνημα Εργατικής Αλληλεγγύης) και του Post Workers Union (Συνδικάτο Εργαζομένων στα Ταχυδρομεία).
Μπορείς να μας δώσεις κάποια γενική εικόνα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα;
Πρώτα από όλα, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από την τελευταία κυβέρνηση, αν και δεν είναι ολοκληρωτικά υπεύθυνη για το όλο ζήτημα. Πολλά χρήματα χάθηκαν, υπήρξαν σκάνδαλα, μαύρες τρύπες…, όχι ότι ήταν η προηγούμενη κυβέρνηση...
Η πολιτική κατάσταση στην περιοχή μας
Στη Λατινική Αμερική, ο νεοφιλελευθερισμός έχει αναπτυχθεί, προξενώντας χάος στην κοινωνία, κατακερματίζοντας την κοινωνική συνοχή για να μετατραπούν οι άνθρωποι σε εκφοβισμένα, απομονωμένα, πολιτιστικά αλλοτριωμένα και εύκολα εκμεταλλευόμενα πλάσματα.
Οι ουρές των ανέργων στην Αργεντινή είναι, όπως και η ίδια η φτώχεια, το άμεσο αποτέλεσμα της εφαρμογής τριάντα ετών νεοφιλελεύθερων «συνταγών» που επιβλήθηκαν από τους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς και την ιμπεριαλιστική κυριαρχική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Η εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής απαιτεί έναν τεράστιο, εγκληματικό μηχανισμό κοινωνικής επιβολής, που στην Αργεντινή επιτυγχάνεται μέσω της υπερβολικής καταστολής...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

