
*Σημείωση Μεταφραστή: O αναρχοσυνδικαλιστής Γκαστόν Λεβάλ (Gaston Leval - πραγματικό όνομα Pierre Robert Piller) είναι μια σημαντική προσωπικότητα για την καταγραφή της ιστορίας του αναρχισμού. Γιος Κομμουνάρου πολέμησε στον Ισπανικό εμφύλιο και κατέγραψε ενδελεχώς το κοινωνικό πείραμα. Από το 1921 έχοντας πάει στην Σοβιετική Ενωση είχε προειδοποιήσει ότι η ΕΣΣΔ δεν ήταν δικτατορία του προλεταριάτου, αλλά δικτατορία ΕΠΙ του προλεταριάτου. Σε αυτό το κείμενο που δημοσιεύθηκε το 1924, ο Λεβάλ προειδοποιεί και υπενθυμίζει ότι η δημιουργικότητα και η καινοτομία είναι η μόνη εγγύηση για την επίτευξη του σκοπού μας και όχι ο κονφορμισμός ως μέσο. Αλλιώς κοινωνικά κινήματα που παραμένουν στάσιμα απλά φθίνουν και αποσυντίθενται στον χρόνο.
Ο φίλος μας ο Κοντέντ ασχολείται με την εξέταση ορισμένων ζητημάτων που αφορούν τον αναρχισμό. Η μάλλον νωθρή κατάσταση του κινήματός μας του εμπνέει μια σειρά από ερωτήματα σχετικά με την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσει και τα εξετάζει με ειλικρίνεια, πρόθυμος να υπηρετήσει την εξάπλωση και τον θρίαμβο των ιδεών μας και, κατά συνέπεια, την υπόθεση όλων των ανθρώπων.
Αυτή η κατάσταση αβεβαιότητας στην οποία βρίσκεται αναμφίβολα συμμερίζονται πολλοί σύντροφοι, και εγώ είμαι ένας από αυτούς. Αλλά, όσον αφορά το τι απαιτούν τα συμφέροντα του κινήματός μας, έχω καταλήξει σε ορισμένα συμπεράσματα που είναι αρκετά διαφορετικά και, σε ορισμένα σημεία, αντίθετα. Θα τα εκθέσω λοιπόν και θα χαιρόμουν αν η αντιπαράθεση των θέσεών μας μπορούσε να βοηθήσει ορισμένους συντρόφους να σχηματίσουν μια ιδέα για σωστή και αποφασιστική δράση, γιατί, όποια μέθοδο κι αν υποστηρίζει κανείς, το σημαντικό είναι να εφαρμόσει αυτή τη μέθοδο στην πράξη, με την πιο έντονη ενέργειά μας.
Υπάρχει κάτι που να μπορεί να ανακληθεί, να τροποποιηθεί ή να αποσυρθεί από τον αναρχισμό, ως φιλοσοφία και δόγμα της ανθρώπινης ζωής ή ως ιστορικό κοινωνικό κίνημα; Κατά τη γνώμη μου, όχι. Στο έργο των μεγάλων στοχαστών μας, υπάρχει μόνο ένα λάθος που αποκαλύπτεται: μια ημερομηνία. Είχαν ανακοινώσει - αν και όχι ολόκληρη - την επανάσταση πριν από το τέλος του περασμένου αιώνα, και αυτή η επανάσταση δεν έχει έρθει. Αλλά οι θεμελιώδεις αλήθειες στο όνομα των οποίων απαιτούσαν αυτή την επανάσταση, και τα επαναστατικά μέσα που υποστήριζαν - μιλάω εδώ ιδιαίτερα για τον Μπακούνιν και τον Κροπότκιν, στην επιρροή των οποίων έχουμε υποβληθεί περισσότερο στις λατινικές χώρες - παραμένουν σωστά. Τα τελευταία έχουν επαληθευτεί από την εμπειρία της ρωσικής επανάστασης, όπου τα πιο σταθερά επαναστατικά, τα πιο πραγματικά μετασχηματιστικά, έχουν αυτοσχεδιαστεί από τις μάζες που θα είχαν ήδη εξασφαλίσει τα προς το ζην, χωρίς αφεντικά και χωρίς το Κράτος, αν αυτές οι δυνάμεις δεν είχαν συντρίψει την προσπάθειά τους. Τα πρώτα επιβεβαιώνονται καθημερινά από την παγκόσμια εμπειρία.
Τα μέσα της επανάστασης που υποστηρίζουν ο Μπακούνιν και ο Κροπότκιν είναι τα μόνα μέσα απελευθέρωσης. Και ακριβώς αυτά φαίνεται να απορρίπτει ο Κοντέντ ως παράγοντες που εκτρέπουν το κίνημά μας, επειδή δεν μπορούν να εφαρμοστούν την καθορισμένη ώρα. Γράφει: «Επειδή οι προβλέψεις ενός Κροπότκιν και άλλων αναρχικών στοχαστών δεν έχουν πραγματοποιηθεί και τα συμπεράσματά τους έχουν αποδειχθεί λανθασμένα, δεν μου αρκεί πλέον να ασπαστώ αυτή τη νέα μοιρολατρία, η οποία συνίσταται στο να λέω «η αναρχία...

Ο Peter Catallo, αναρχικός, ποιητής και υποδηματοποιός, γεννημένος το 1901, είχε την πρώτη του επαφή με τον αναρχισμό το 1921, όταν εντάχθηκε στην Ένωση Τεχνιτών Υποδηματοποιών και Τάξεων Παραρτημάτων στο Σάο Πάολο.
Συμμετείχε ενεργά σε διάφορες απεργίες και άλλες κινητοποιήσεις υπέρ της απελευθέρωσης των Σάκο και Βανζέτι και σε αντιφασιστικές αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Το 1928, μαζί με άλλους συναδέλφους του υποδηματοποιούς, ίδρυσε τη Θεατρική Ομάδα της Ένωσης Τεχνιτών Υποδηματοποιών και ανέβασε διάφορα ελευθεριακά έργα.
Έγραψε, μετέφρασε και σκηνοθέτησε διάφορα θεατρικά έργα, κερδίζοντας ακόμη και βραβεία, όπως το Φεστιβάλ Θεάτρου που προωθούσε η Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Θεάτρου Paulist.
Επίσης, ίδρυσε τις...

Στις 25 Μαΐου 1858 γεννήθηκε στο Neuilly-sur-Seine της Γαλλίας ο Paul Reclus, συγγραφέας του βιβλίου «Αναρχικός ατομικισμός και προπαγάνδα», μηχανικός και καθηγητής.
Γεννήθηκε σε αναρχική οικογένεια, ο πατέρας του ήταν ο Elie και ο θείος του ο Élisée. Αφού έλαβε μέρος στην Κομμούνα του Παρισιού το 1871, μετακόμισε στην Ελβετία και επέστρεψε στο Παρίσι έξι χρόνια αργότερα.
Αφού προφυλακίστηκε με τη λεγόμενη δίκη της δεκαετίας του '30, κατέφυγε στη συνέχεια στο Λονδίνο όπου έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μια αναρχική κοινότητα. Το 1895 εγκαταστάθηκε στη Σκωτία, όπου εργάστηκε ως χαρτογράφος (cartographer) και καθηγητής. Το 1903 μετακόμισε στο Βέλγιο...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

